Γαμπρός στο φούρνο με πατάτες

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Νομίζετε ότι το να ψήσετε στον φούρνο ένα κρέας με πατάτες είναι εύκολο; Λαδώνουμε το ταψί, πετάμε μέσα πατατούλες με λίγο σκόρδο/κρεμμυδάκι, μετά το κρέας το οποίο το έχουμε βουτήξει στην σάλτσα, τα στριμώχνουμε όλα μαζί, αλάτι, πιπέρι, ρίγανη, δάφνη, κύμινο και στο φούρνο.
Μαγικό, ε; Μία νοστιμιά! Τι γίνεται όμως όταν το κρέας, όσο κι αν το ζορίζεις, δεν χωράει στο ταψί;

Αυτό το πρόβλημα είχα λοιπόν με τον γαμπρό μου. Δεν ήξερα πώς θα κατάφερνα να τον ψήσω. Το μέγεθος δεν ήταν όμως το μοναδικό ζήτημα. Βλέπετε είχε τυλίξει σε μία κόλλα χαρτί το χάπατο την κόρη μου και δε μπορούσα να τον πετύχω ποτέ στην κατάλληλη στιγμή. Έβλεπε ποδόσφαιρο; Πεταγόταν το ζωάδι η κόρη μου και του ‘λεγε «αγάαααπη μου; Πότε τελειώνει πια αυτή η μπάλα; Αφού όλο οφσάιντ κάνουν».
Κι αντί αυτός να την διαολοστείλει σαν σωστός άντρας και να κάτσει να δει την μπάλα του, της έλεγε «Όχι, μωρό μου, αυτό δεν είναι οφσάιντ, αυτό είναι φάουλ. Έλα να σου εξηγήσω». Εξηγούσε αυτός, δυσανασχετούσα εγώ.

Την άλλη φορά είχαν κανονίσει κινηματογράφο παρέα ζευγάρια. Ο γαμπρός μου είχε πυρετουδάκο το μανάρι μου κι είχε καταφέρει, επιτέλους, να πείσει την κόρη μου να πάει μόνη της για να μη χάσει το αριστούργημα της έβδομης τέχνης. Κι εκεί που είχα επιτέλους το ελεύθερο πεδίο να τον στριμώξω και να τον μαγειρέψω… ΤΣΟΥΠ! Κλειδιά στην πόρτα, επέστρεψε πίσω η κόρη μου γιατί μετάνιωσε να αφήσει το κολοκυθάκι της μοναχούλι του Παρασκευή βράδυ.

Η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο κι έπρεπε να βάλω τα μεγάλα μέσα. Καλά τα έλεγαν οι παλιές στα χωριά, αν δε μπορείς να τον στριμώξεις με το καλό, βγάλε το βυζί και ρίξ’το στο γυαλό. Ντύθηκα λοιπόν κι εγώ η γυναίκα, φτιάχτηκα, βάφτηκα, στολίστηκα κι ένα απόγευμα που η κόρη μου ροχάλιζε σαν το βόδι κι αυτός διάβαζε εφημερίδα, τον πλησίασα όλο νάζι.

«Γαμπρούλη μου, τι κάνεις;»
«Καλά είμαι πεθερ… ώπα! Καλέ, τι ομορφιές είναι αυτές; Ποιος τυχερός θα σε κυκλοφορήσει;»
«Όχι, μωρέ, σιγά. Έριξα μία πρόχειρη αλεπού πάνω μου κι είπα να βγω στη βεράντα».
«Σου πάει πάντως, να φτιάχνεσαι συχνότερα»,
είπε και γύρισε στην εφημερίδα του.
Έπρεπε να ρισκάρω, δεν πήγαινε άλλο.
«Ξέρεις, μωρέ…» είπα κι έβαλα το χέρι μου στο πόδι του. Σταμάτησε να διαβάζει. «Έχω ένα σοβαρό θέμα και θέλω τη πολύτιμη βοήθειά σου».
«Ό,τι θέλει η πεθερούλα μου».

Ακούμπησε την εφημερίδα στο τραπέζι κι έσκυψε προς το μέρος μου.
«Θέλω να φτιάξω ένα φαγητό αλλά η συνταγή δε μου βγαίνει, ρε γαμώτο. Όσο κι αν ψάξω στο ίντερνετ δεν βρίσκω τη λύση. Και νομίζω πως χρειάζομαι τη γνώμη ενός ειδικού στις… γεύσεις».
Γέλασε. Γέλα όσο προλαβαίνεις, μαλάκα.
«Τι να σου πω, βρε πεθερά μου. Στο μαγείρεμα δεν σκαμπάζω τίποτα, βραστά αυγά κι αυτά τα κάνω χάλια. Μόνο στην κατανάλωση είμαι καλός».
«Μα γι’ αυτό σε θέλω. Να δοκιμάσεις 1-2 κουταλιές να μου πεις αν είναι εντάξει στην γεύση».
«Τι να σου πω, δεν ξέρω αν θα βοηθήσει αυτό, αλλά ναι, γιατί όχι;»
Σηκώθηκα ναζιάρικα και του τσίμπησα το μάγουλο.
«Αυτός είναι γαμπρούλης. Έλα μέσα, σε περιμένω».
«Τώρα; Θα μαγειρέψεις ντυμένη έτσι;»

«Όχι, βρε χαζό. Αυτό είναι για μετά» του είπα κι έκλεισα το μάτι.
Τον άρπαξα από τον χέρι και τον τράβηξα στην κουζίνα. Έκλεισα την πόρτα πίσω μας και με κοίταξε με απορία.
«Για να μην ξυπνήσουμε την κορούλα μου, μωρέ. Κουράζεται πολύ τελευταία το κακόμοιρο».
Έγνεψε και του έδειξα προς τον φούρνο ο οποίος ήδη ήταν σε προθέρμανση. Το ταψί, ακουμπισμένο πάνω στο τραπέζι, είχε μέσα ήδη πατάτες, σάλτσα, σκόρδο και κρεμμύδι.
«Πατάτες φούρνου θα κάνεις; Ενδιαφέρον! Μα τι με θες εμένα για τις πατάτες, σιγά τη συνταγή!»
Τον σκούντησα παιχνιδιάρικα στον ώμο.
«Είσαι και χωρατατζής, βρε! Σιγά μην έκανα σκέτες πατάτες. Το κυρίως δεν έχει μπει ακόμα στο ταψί».
«Αχά… και τι είναι το κυρίως;»

Άρπαξα το μαχαίρι από δίπλα και του χαμογέλασα.
«Μάντεψεεεε»

Και τώρα φίλες και φίλοι μου, φτάνουμε στο μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζω και για το οποίο απευθύνομαι σε εσάς για τη βοήθειά σας. Το κρέας χώρεσε μέσα, οι πατάτες κομπλέ, όλα έτοιμα αλλά ανακάλυψα ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΥΜΙΝΟ!

Πώς σκατά θα πάρει γεύση το φαί; Τι να βάλω στη θέση του; Θα χαρώ να δω τα σχόλια σας και να μου δώσετε ιδέες.
Μην αργήσετε όμως, θα ξυπνήσει κι η βλαμμένη η κόρη μου και θα μου χαλάσει την έκπληξη!

 

Monster-In-Law

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook