Ας μιλήσουμε για γείτονες. Αυτούς τους αξιαγάπητους ανθρώπους που αναγκάζεσαι να ανέχεσαι εσύ και αναγκάζονται να σε ανέχονται κι εκείνοι. Μια σχέση μίσους και πάθους. Μία σχέση που δεν την διαλέγεις αλλά σου τυχαίνει σαν πρωτοχρονιάτικο λαχείο. Εσείς που μετακομίζετε συχνά καταλαβαίνετε τι εννοώ. Οι υπόλοιποι μην μιλάτε, σταυρώστε τα δάχτυλα σας και πείτε 3 φορές φτου κακά, μακριά. Αν παρόλα αυτά έχετε κακό γείτονα κι εσείς, σας εύχομαι καλή δύναμη γιατί θα τον φάτε στην μάπα για τα επόμενα 50 χρόνια σίγουρα αν δεν μετακομίσετε. Μπουχαχα…

Είμαι μία από τους τυχερούς – άτυχους που μετακομίζουν συχνά λόγω επαγγέλματος. Αυτό έχει σαν συνέπεια να έχω μεγάλη εμπειρία στους καλούς και στους κακούς γείτονες. Θα σας μιλήσω για τους κακούς γιατί οι καλοί δεν έχουν ενδιαφέρον. Κάνουν ησυχία και είναι ευγενικοί, οπότε αδιάφοροι.

Στο πρώτο μας σπίτι λοιπόν, ένα μικρό διαμερισμάκι μια σταλιά, έμελλε να γνωρίσουμε ένα σπάνιο είδος γείτονα – δεινοσαύρου, τον Βροντόσαυρο! Μας χώριζε ένας τοίχος και όπως καταλαβαίνετε, όταν ο Βροντόσαυρος έπεφτε για ύπνο, έτριζαν τα πατώματα! Τρέχαμε να πιάσουμε τους πίνακες στον αέρα, μην πέσουν κάτω. Ο άνθρωπος ροχάλιζε (και όχι μόνο) τόσο δυνατά που ειλικρινά ένιωθες την ανάσα του να σε αρπάζει από τον σβέρκο. Βούιζαν τα αυτιά σου από την ένταση. Νόμιζες ότι θα πεταχτεί από τον τοίχο και θα σε φάει. Ευτυχώς πήγε στον γιατρό και ηρεμήσαμε μετά από μερικές μέρες.

Ο επόμενος γείτονας ήταν επίδοξος Ντι Τζέι. Ένας πιτσιρικάς που χτυπούσε κάρτα κάθε πρωί στις 7 με Βασίλη Καρρά. Το πρόγραμμα έκλεινε περίπου στις 4 το μεσημέρι με Πέγκυ Ζήνα και λιποθυμία στον καναπέ. Συνέχιζε το απόγευμα κατά τις 7 με Άννα Βίσση και τελείωνε το μαρτύριο κατά τη 1 το βράδυ με Νατάσα Θεοδωρίδου. Επειδή δεν άκουγε τους άλλους γείτονες που του χτυπούσαν την πόρτα απελπισμένοι, αναγκάστηκα να βάλω στην διαπασών Megadeth τρεις μέρες σερί. Κάπου εκεί μαζεύτηκε ή πήρε ακουστικά ή του τα έβαλαν με την βία, δεν ξέρω.

Μια φανταστική περίπτωση γειτόνων ήταν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι Γερμανών. Έμεναν ακριβώς απέναντι σε μία μονοκατοικία και όλο τον χειμώνα τους χάζευα, φαινόντουσαν τόσο αγαπημένοι. Το καλοκαίρι μου απέδειξαν περίτρανα πόσο ρομαντικοί ήταν, όταν τους είδαμε γυμνούς να ερωτοτροπούν καταμεσήμερο, ποτίζοντας τα λουλούδια τους. Δεν θα πω κάτι παραπάνω, δεν έχω ξεπεράσει ακόμα το σοκ.

Η περίπτωση γείτονα που όσο με στενοχώρησε, τόσο κόντεψε να μας τρελάνει. Η γιαγιά του πάνω διαμερίσματος, στην αρχή της άνοιας. Ξαφνικά στις 3 την νύχτα ακούγαμε μέσα στον ύπνο μας θεία λειτουργία. Πέθανα και δεν το ξέρω; Τι φάση, με διαβάζουν ήδη; Ρε παιδιά περιμένετε λίγο. Α όχι, ζω ακόμα! Σηκωθήκαμε και προσπαθήσαμε να καταλάβουμε ποιος άγιος μας ευλογεί. Εντελώς τυχαία το έκλεινε όταν βγαίναμε στις σκάλες και μέναμε με την απορία. Θαύμα, θαύμα! Την ανακαλύψαμε μετά από λίγες μέρες τελικά. Ευτυχώς ήρθε ο γιος της και την φρόντισε.

Επόμενη περίπτωση, ζευγάρι σε παράνοια. Όλοι τσακωνόμαστε, αλλά ρε παιδιά στις 4 το πρωί που βρίσκεται την όρεξη; Γύρισαν ξημερώματα και το καταλάβαμε όλοι στην πολυκατοικία από το γκαπ γκουπ των σπαστικών τακουνιών. Και του κάνει σκηνή ζηλοτυπίας στις 4 το πρωί ρε φίλε! Ούτε μούτρα 3 μέρες ξέρω γω, ούτε τίποτα. Ακούγεται αυτή να ωρύεται. Ξέρεις ποια είμαι εγώ αγόρι μου; Με φωνή καραμούζα! Πιο τσιρίδα πεθαίνεις. Ο άλλος απλά σιγομουρμουρά, ίσα που ακούγεται. Φυσικά ξεσηκώνουν την γειτονιά στο πόδι και περιμένουμε όλοι με αγωνία να τελειώσουν. Μετά από πολλά κοσμητικά επίθετα η κοπελιά, σηκώνεται και φεύγει κοπανώντας την πόρτα εννοείται και γκαπ γκουπ, κατεβαίνει τις σκάλες σαν αίλουρος. Πφφφ επιτέλους θα κοιμηθούμε! Αμ δε! Με το που φεύγει αυτή ο άλλος αρχίζει τα βρισίδια μόνος του και τα σπάει όλα. Ωραία περάσαμε εκείνο το βράδυ. Μας κέρασαν και μπύρες οι δίπλα.

Άλλη μια φοβερή περίπτωση γείτονα είναι ο στριμμένος γέρος που δεν του μιλά κανείς στην γειτονιά είτε γιατί τον φοβούνται είτε επειδή δεν τον χωνεύουν. Κι εκείνος για σπάσιμο βάζει στις 5 το πρωί τον Αυτιά τέρμα και δεν πληρώνει ποτέ κοινόχρηστα. Έτσι για να μάθετε! Αν του μιλάτε ευγενικά όμως, όσο κακός και να είναι, να ξέρετε θα γλυκάνει. Δοκιμασμένο.

Η πιο σούπερ περίπτωση από όλες είναι η γειτόνισσα csi! Εκείνη που δεν της ξεφεύγει τίποτα! Ο Μιγιάγκι του κουτσομπολιού. Πιάνει στον αέρα τα νέα και τα διαδίδει με την ταχύτητα του φωτός! Είναι εκείνη η μικρή θεά που θα σε ρωτήσει γιατί έμεινες με ένα παιδί ή γιατί έχεις κατεβασμένα τα παντζούρια το πρωί ανεπρόκοπη. Θα σου κάνει παρατήρηση ακόμα και για την σειρά που απλώνεις τα ρούχα σου. Αν έχεις και κατοικίδιο θα σε κοιτάξει με ξινισμένη μούρη και θα σου πει, απορώ πως το έχετε αυτό μέσα στο σπίτι σας νέοι άνθρωποι! Και πάντα, μα πάντα στο τέλος κάθε απάντησης σου, θα προσθέτει ένα χμμμμμμ... Είναι ευκαιρία να διαδώσεις ότι είσαι σε πρόγραμμα μαρτύρων και ότι σε ψάχνει ένα δολοφόνος που θα σκοτώσει όλη την γειτονία αν μάθει που μένεις. Χμμμμμ…

Γειτόνισσα φοιτήτρια! Αυτό το καλό, χρυσό κορίτσι που στόμα έχει και μιλιά δεν έχει όταν την βρίσκεις στο ασανσέρ. Την ημέρα δεν δείχνει ίχνη ζωής. Τα βράδια όμως; Τα βράδια μετατρέπεται σε πάρτι άνιμαλ και κάθε βράδυ κάνει χαμό. Νομίζεις ότι θα ανοίξει η πόρτα και θα βγουν 3000 άτομα από εκεί και τελικά είναι μόνο πέντε ξέρω γω. Τι στο καλό, γλιστρίδα τρώνε; Υπομονή ως τις 3 κάθε βράδυ, μετά ησυχάζουν!

Η γειτόνισσα άλλος παιδί δεν έκανε, μόνο η Μαριώ τον Γιάννη. Είναι αυτή που έχει ένα, δύο, τρία ή και παραπάνω παιδιά και φυσικά τα έχει ανεξέλεγκτα όλες τις ώρες, γιατί είναι παιδιά. Μόνο τα δικά της! Των άλλων είναι γατιά ξέρω γω. Τα συγκεκριμένα παιδιά τραβάνε τις πολυθρόνες στις 2 την νύχτα για παιχνίδι. Επίσης ξηλώνουν μέχρι και τα ντουλάπια της κουζίνας γιατί πρέπει να διοχετεύσουν κάπου την ενέργεια τους. Ζωγραφίζουν όλους τους τοίχους γιατί είναι καλλιτεχνικής φύσεως και όταν έρχονται επίσκεψη να παίξουν με το δικό σου παιδί-γατί, σου γκρεμίζουν το σπίτι με απίστευτη ταχύτητα σαν τον Ταζ της Τασμανίας. Παιδιά είναι μωρέ, πώς κάνεις έτσι! Ωχού περίεργη. Φυσικά όταν κοιμούνται τα δικά της παιδιά, οι υπόλοιποι με τα παιδιά-γατιά, επιβάλλεται να κάνουν απόλυτη ησυχία και ας είναι και ώρες μη κοινής ησυχίας. Μην διανοηθείτε να τα ξυπνήσετε, μαύρο φίδι που σας έφαγε. Καλό κουράγιο σας εύχομαι.

Άφησα για το τέλος την γειτόνισσα σεξοβόμβα! Είναι εκείνη που περνάει καλά στο κρεβάτι της και πρέπει να το ξέρει όλη η γειτονιά γιατί αλλιώς θα πέσει κανένας φούρνος να μας πλακώσει. Είναι αυτή που την κυνηγά ο λεγάμενος ξημερώματα στο σπίτι και εκείνη σαν άλλη γκατούλα του λέει ναζιάρικα “μηηηηηη Γιώργοοοοο” (τυχαίο όνομα)! Βογκά σαν να την σφάζουν εννοείται. Ποτέ δεν ξέρει τι στο καλό της κάνει ο άλλος, όλο τον ρωτάει για σιγουριά, μη τυχόν παρεξήγησε και βογκά τζάμπα η γυναίκα. Αν μετά τον πανικό ακούσεις ησυχία, πόρτα και βρύση, μπορείς να κοιμηθείς επιτέλους! Η συγκεκριμένη έχει και ψύχωση με τα παντζούρια! Τα ανεβοκατεβάζει δέκα φορές την μέρα. Λέτε να την βρίσκει με τον ήχο του παντζουριού; Κανείς δεν ξέρει!

Αυτές ήταν κάποιες από τις σούπερ εμπειρίες μου με γείτονες. Αν και εκείνα τα βασανιστικά βράδια που μας ξενύχτησαν κόντεψα να πάθω νευρικό κλονισμό. Τώρα τους θυμάμαι με αγάπη και νοσταλγία.. #νοτ!

 

ΥΓ: Το παρόν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις είναι φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα είναι συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Για να μην φάμε κάνα ξύλο το λέμε! Άλλωστε ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΑ, σωστά;