Γιατί;

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Έχουν θράσος οι άνθρωποι. Πολύ θράσος όμως. Άκου κει να μου πει ότι ενδιαφέρεται μόνο για μια σχέση επικουρική. Έτσι ακριβώς την είπε. Επικουρική. Δηλαδή όπως η σύνταξη η μικρή αυτή που έρχεται τσόντα στην κύρια , στην μεγάλη, για να την αυγατίσει. Είμαι παντρεμένος κι αυτό δεν μπορεί να αλλάξει ποτέ, το ξεκαθαρίζω μια και καλή. Μπέσα και τίμια. Αν συνεχίσουμε, γιατί εμένα να ξέρεις μου αρέσεις πολύ, αν τα βρούμε λοιπόν, ποτέ μην σε ακούσω να μου ζητήσεις να χωρίσω. Συνεννοηθήκαμε;

Τουλάχιστον ήταν άμεσος κι ειλικρινής. Όχι σαν τον άλλο τον ψεύτη που έβγαζε την βέρα του, αλλά τον κατάλαβα από το σημάδι στο δάκτυλό του ή τον άλλο, αυτόν… πως τον λέγανε, που μου έκρυβε δέκα ολόκληρα χρόνια. Ολόκληρη Βουγιουκλάκη και έκρυβε μόνο τρία . Αυτός επειδή δεν ήταν ιδιαίτερα εύστροφος φοβήθηκε μην αποκαλυφθεί από τις ερωτήσεις μου και είχε κάνει εξάσκηση στην αριθμητική του δέκα. Όμως η οδοντοστοιχία του άλλα έλεγε κι ας την έκρυβε καλά πίσω από τα σφιχτά του χείλια. Ξεμπέρδεψα εύκολα μαζί του από το πρώτο ραντεβού, όταν σκέφτηκα να του ζητήσω ταυτότητα.

Όχι, όχι… Ήταν εντάξει μαζί μου ο Νίκος. Κάποια στιγμή αναρωτήθηκα μήπως να συνέχιζα έστω για λίγο καιρό μαζί του, είχαμε χημεία γαμώτο, μου ανοίχτηκε από το πρώτο ραντεβού, μου είπε τα βάσανά του, αποκάλυψε τις κρυφές σκέψεις του, ήταν από την δική μου πάστα ανθρώπων γι αυτό άλλωστε δεν μου έκρυψε τίποτα. Τι όμορφα θα περνάγαμε οι δυο μας! Τι όμορφα…

Αυτό, αυτό ακριβώς φοβήθηκα. Ότι θα επαναληφθώ. Και το δις εξ’ αμαρτείν που λένε. Καρμπόν ιστορία σαν αυτή με τον Μάνο. Που η χημεία ξεπέρασε το πάθος, έγινε  νοιάξιμο κι αγάπη. Σχεδόν νόμισα πως θα χωρίσει απ’ αυτήν που του πέταγε ένα πιάτο φαί στο τραπέζι και τον άφηνε να τρώει μόνος γιατί έβαζε τον «Σουλεϊμάν  τον Απρεπή» ψηλότερα από τον άντρα της. Κι όμως… Αυτή ήταν η κυρία επί των τιμών κι εγώ η επί των κρυφών.

«Μην βγεις έξω από την πόρτα αν δεν τσεκάρω πρώτα. Εγώ θα σου κάνω νόημα. Μην αφήσεις κανένα σκουλαρίκι ή λαστιχάκι ή σκουπιδάκι. Έρχονται και τα παιδιά μου στο εξοχικό με την παρέα τους, τώρα που έχουν δίπλωμα». Έτσι ακριβώς έκανα κι εγώ. Δεν άφησα ούτε τρίχα να με θυμάται. Μεγάλη πίκρα η καλύτερη να έρχεται δεύτερη.

Γιατί, Θεέ μου, έχω εμμονή με τον γάμο; Γιατί δεν μπορώ να βρω την ευτυχία εκτός αυτού; Αφού και οι τέσσερις που έκανα άσχημα καταλήξανε. Ο Θεός μου μίλησε. Γιατί δεν ακούω και μπελάδες όλο ψάχνω; Όλα τα άλλα είναι περίσσια πάνω μου. Υγεία, ομορφιά, λεφτά καριέρα, φίλοι. Γιατί να νοιώθω ευτυχισμένη μόνο μέσα σε ένα γάμο; Γιατί κλωτσώ την ανεκτίμητη ελευθερία που έχω, την ησυχία όταν την επιζητώ, το πρόγραμμα που εγώ μόνο καθορίζω; Γιατί τρώγομαι με τα ρούχα μου; Αφού γνωρίζω όσο λίγοι τα δεινά του έγγαμου βίου, τους πικρούς συμβιβασμούς, τους εκνευρισμούς, την βαρεμάρα. Πρέπει να έχω πολύ βλαμμένο γονίδιο. Κι όμως, όλες με ζηλεύουν γι αυτό. Μήπως έχω κακό κάρμα; Μπα… κι αυτό το ζηλεύουν όλοι. Πως γίνεται αλήθεια, όλοι όσοι γνωρίζω να ζηλεύουν την ύπαρξή μου, την ζωή μου, αλλά εγώ να μην μπορώ να την χαρώ αν δεν είμαι εις γάμου κοινωνία; Μήπως τελικά πρέπει να αρχίσω συνεδρίες με την διάσημη αυτή Γιουγκιανή ψυχαναλύτρια στην  Zürich; Ευκαιρία να ταξιδέψω και στα χιόνια. Βαρέθηκα πια τα τροπικά νησιά

ΕΦΡΕΜΙΔΑ

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook