Έχεις ένα λεπτό; Δεν θέλω παραπάνω μόνο να σου πω δυο κουβέντες που συζητάω μέσα στο μυαλό μου μήνες τώρα. Δέν ξέρω αν θα φτάσουν στα αυτιά σου αλλά για κάποιον λόγο το πιστεύω. Ναι πες με ονειροπόλα αν θες σου επιτρέπω να με πεις και τρελή. Είναι δικαίωμα σου. Αλλά είναι επίσης και δική μου υποχρέωση να σου εκφράσω έστω από απόσταση όσα νιώθω και όσα ένιωσα για εσένα.

Λένε πως ο έρωτας πονάει. Ξέρω πολλούς ανθρώπους που το αρνούνται. Κρυμμένοι σε ένα ροζ σύννεφο που τόσο θα ήθελα να είχα και εγώ, άργησα αλλά κατάλαβα πως αυτά τα μικρά ροζ συννεφάκια δεν είναι για όλους. Όχι επειδή δεν το θέλησαν ίσα ίσα το επιθυμούσαν πιο πολύ από το καθετί. Απλά να… βλέπεις κάποιες φορές η ζωή δεν σου δίνει ότι αναζητάς και ότι ποθείς. Μην με ρωτήσεις τον λόγο δεν τον γνωρίζω το μόνο που ξέρω είναι πως εμείς οι δύο δεν το ζήσαμε ούτε θα το ζήσουμε ποτέ.

Βλέπεις αγάπη μου κάποιες καταστάσεις κάποιοι έρωτες είναι από την αρχή προβλέψιμοι, πάρε παράδειγμα εμάς, και έτσι θα καταλάβεις τι εννοώ. Ξέραμε. Μην το αρνηθείς ξέραμε και οι δύο. Ο καθένας με τον δικό του τρόπο αλλά γνωρίζαμε την αλήθεια. Εσύ ίσως παραπάνω απλά δεν μιλούσες. Σου ήταν δύσκολο να εκφράσεις με λέξεις ότι εγώ δεν είμαι αυτό που επιθυμείς. Άλλο τόσο δύσκολο ήταν να παραδεχτώ και εγώ την αλήθεια μας, πως αυτό που ζητούσες δεν είχε καμία σχέση με εμένα.

Ξέρεις οι ερωτευμένοι τυφλώνονται στην πλειοψηφία. Μαύρο βλέπουν και προσπαθούν να το κάνουν άσπρο. Εγώ στο γκρι στόχευα αλλά δεν το πλησίασα καν. Έμεινα σε ένα καρβουνιασμένο χρώμα που ούτε πλησίαζε όσα ονειρεύτηκα.

Μην με ρωτάς γιατί έμεινα ανάμεσα στο μαύρο σου. Η απάντηση είναι απλή. Προτίμησα το λίγο από το τίποτα. Θεώρησα πως τα ψίχουλα που μου έδινες ήταν καλύτερα από το μηδέν. Έπεφτα στο κενό και νόμιζα ότι πετούσα. Αστείο αν το σκεφτείς. Να πέφτεις και να ζωγραφίζεις αόρατα φτερά που δεν υπάρχουν που δεν μου έδωσες ποτέ εσύ. Απλά τα ονειρεύτηκα εγώ και τα χρησιμοποίησα σαν ένα εφεδρικό αλεξίπτωτο την ώρα της πτώσης. Αλλά δεν με κράτησαν κοντά σου. Την ώρα που έπεφτα στο κενό για σένα εσύ με ενα μαχαίρι έκοψες τον ιμάντα και έσπασα σε κομμάτια στο έδαφος.

Νομίζω ξεπέρασα το λεπτό που σου ζήτησα να με ακούσεις στην αρχή αλλά δεν πειράζει δώσε μου λίγο χρόνο ακομα. Η φωνή μου διαφανή, στέλνει σιωπηλά μηνύματα προς εσένα. Ίσως με κάποιο μαγικό τρόπο φτάσουν στο μυαλό σου ή στην καρδιά σου. Ίσως έστω και τώρα αισθανθείς έστω λίγο πόσο πόνεσε η ελεύθερη πτώση που μου έδωσες με ευχαρίστηση.

Δεν σε κατηγορώ. Ποτέ δεν θα σε κατηγορήσω για τα όνειρα που έκανα δίχως την δική σου συναίνεση. Δική μου η ευθύνη και δικές μου και οι συνέπειες. Απλά να… το μόνο που ήθελα ήταν την ώρα που έπεφτα να έκανες έστω θεατρικά την κίνηση να με κρατήσεις. Όχι για να μείνω κοντά σου. Απλά για να είχα την εικόνα του χεριού σου σαν ανάμνηση και ας ήταν ψεύτικη πάρα την εικόνα του μαχαιριού που κόβει τα όνειρα μου και με προσγειώνει απότομα σε έναν κόσμο χωρίς εσένα.

Και θες να μάθεις ένα μυστικό που κάνεις δεν ξέρει; Την ώρα που εσύ κατέστρεφες τον ιμάντα, εγω μπορει να έπεσα να χτύπησα και να πόνεσα πολύ. Παρά πολύ. Αλλά σαν σηκώθηκα με κόπο, δύο αλλά χέρια με περίμεναν χωρίς να το σχεδιάσω και γιάτρεψαν τα τραύματα μου πιο γρήγορα από ότι θεωρούσα πως είναι δυνατόν.

Λένε πως χρειάζεται χρόνος να ξεπεράσεις μια χαμένη αγάπη. Διαφωνώ. Δύο χέρια χρειάστηκαν μόνο ώστε να βγω από το μαύρο και να δω το φως. Μόνο δύο χέρια που χωρίς ερωτήσεις άγγιξαν και ένιωσαν τις πληγές μου.

Η αγάπη κυκλοφορεί στα πιο περίεργα μέρη. Όσο πληγωμένος και να είναι κάποιος, κάποια στιγμή αργά ή γρήγορα θα βρει μια αγκαλιά που σαν ένα άγριο θεριό θα κατασπαράξει τον πόνο και την πίκρα του παρελθόντος… Πιστέψτε με η αγκαλιά αυτή θα έρθει και μια ανατολή ψυχής θα φανερωθεί μπροστά σας. Ποτέ δεν πίστεψα αυτά που γράφω τώρα μέχρι που ετούτη η αγκαλιά εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά μου χωρίς προειδοποίηση. Μην πάψετε ποτέ να πιστεύετε στην δύναμη της αγάπης και στα απρόσμενα θαύματα. Υπάρχουν, και ας είναι δύσκολο η σχεδόν ακατόρθωτο να το πιστέψετε. Υπήρξα και εγώ εκεί και ξέρω πόσο βαθύ είναι το σκοτάδι… Αλλά μια μικρή αχτίδα φωτός ανατρέπει τα πάντα.

Αφιερωμένο σε όλες τις πληγωμένες καρδιές που ψάχνουν τον τρόπο να ενώσουν τα κομμάτια τους…