Εγώ, ο διαφορετικός

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Μερικές φορές κάθομαι και σας παρατηρώ όλους, στο λεωφορείο, στο δρόμο, στα σούπερ μάρκετ. Τρέχετε πανικοβλητοι, οι περισσότεροι μουρμούρατε κιόλας, σπρώχνετε. Και ύστερα λέτε εμένα περίεργο.

Περνάτε δίπλα μου, ρίχνετε ένα βλέμμα οίκτου και ψιθυριζετε (αχ μωρέ έχει πρόβλημα)…και καλά με οίκτο, άλλοι λένε συνήθως (α καλά βλαμμένο είναι)

Δεν σας ακούω πια, συνήθως μετράω τους αρμούς στα πλακάκια, η μετράω νοερά προβατάκια, για να μην ακούω τι λέτε.

Όσο εσείς με σχολιάζετε η με κοιτάτε με οίκτο, αλλά μέσα σας λέτε ευτυχώς που το δικό μου παιδί είναι μια χαρά!Εγώ ταξιδεύω σε έναν δικό μου κόσμο.Αν είχες λίγο χρόνο να με γνωρίσεις, θα έβλεπες ότι δεν είμαι χαζός, είμαι απλά αυτιστικός.

Προτιμώ να λύνω παζλ, η να γράφω μυθιστόρηματα γιατί αυτός ο κόσμος είναι πιο όμορφος.

Κανείς δε σε κρίνει, όλοι είναι ήρωες σε μια ταινία, όλοι λάμπουν και πρωταγωνιστουν, αγαπιούνται και γελάνε όλοι μαζί σαν μια μεγάλη παρέα.

Ξέρετε αν είχατε λίγο παραπάνω χρόνο για να με γνωρίσετε, θα βλέπατε πως έχω αγνή καρδιά, ο δικός μου εγκεφάλος αρνείται να πιστέψει πως υπάρχει κακό εκεί έξω.

Ο δικός μου εγκεφάλος είναι πολύ ειλικρινής και ας έχει γίνει η ειλικρίνεια τη σήμερον ημέρα σαν παλιά κουρελου που όλοι την κρύβουν στο πατάρι.

Σήμερα πήγα στη δουλειά μου, έγραψα το γκραν φινάλε στο βιβλίο μου, ταΐσα τα αδέσποτα της γειτονιάς, έκανα ψυχανάλυση σε τουλάχιστον τρεις φίλες μου, έλυσα δεκάδες καθημερινά προβλήματα δεκάδων ανθρώπων.

Και όλο αυτό γιατί, για να φύγω τελευταία από το γραφείο και να σε ακούω να λες στους αξιότιμους συναδέλφους μας, πως είμαι χαζή μάλλον, η δε στροφαρω καλά, κάτι δε πάει καλά μαζι μου.

Μία χαρά στροφαρω εγώ, επιλέγω να μην στροφαρω μαζί σας.

Κάθομαι στο γραφείο μου τακτοποιώ τα στυλό μου, ένα διαφορετικό για κάθε διαφορετική δουλειά, καμαρώνω τα βιβλία μου, βιβλία στα οποία κάνεις δεν ξέρει ότι εγώ ειμαι ο συγγραφέας.

Και όλο αυτό γιατί, γιατί κάποτε όταν ήμουν παιδί, θυμάμαι αλλά παιδιά να με κοροϊδεύουν, να με λένε χαζό, φυτό, τούβλο.

Θυμάμαι να τρώω μόνη, χωρίς φίλους.

Θυμάμαι να μην έχω παρέες και να θέλω τόσο πολύ να ανήκω κάπου.

Και έτσι έφτιαξα ένα κουκούλι, το κέντησα καλά καλά και κλείστηκα μέσα, τα χρόνια όμως πέρασαν και έγινα πεταλούδα.

Ήθελα να βγω έξω από το κουκούλι μου, να πετάξω να δείξω τα φτερά μου.

Κοίτα τι ωραία φτερά που έχω.

Δεν είμαι χαζή, ούτε φυτό, απλά όταν εσύ φωνάζες, εμένα βουιζαν τα αυτιά μου.

Όταν εσύ εξηγούσες ένα πρόβλημα στα μαθηματικά, εγω νοερά μάθαινα γεωμετρία.

Δεν είμαι φυτό, ούτε χαζή, ούτε περίεργη.

Είμαι αυτιστική με σύνδρομο Ασπεργκερ και δείκτη νοημοσύνης 140.

Είμαι διαφορετική.

Πριν με κρίνεις, με βάλεις στο περιθώριο η με στείλεις σε ειδικό σχολείο γιατί δεν ταιριαζω στα δικά σου στερεότυπα, σκέψου πως αύριο μπορεί να είναι το παιδί σου στη θέση μου.

Μάθε για τον αυτισμό, για να λύσεις το παζλ.

Άνοιξε τα μάτια σου για να δεις.

 

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook