TheBluez.gr » 🤣 The FunnyBluez » Εξομολόγηση

Εξομολόγηση

Κάτσε – κάτσε Δέσποτα, να ακούσεις την αμαρτία μου. Αυτή που με έφερε στο χάλι που θωρείς. Δύο μέρες έχω να κοιμηθώ· και αν δεν με δεχόσουνα σήμερα, ούτε είχα σκοπό να κλείσω μάτι.  Κάτσε καλά όμως, γιατί τέτοια εξομολόγηση δεν έχεις ξανακούσει· από ιερέα τουλάχιστον. Από δικό σου, χειροτονημένο, ιερέα.

Γνωρίζεις ήδη τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζω με τον γιό μου εδώ και χρόνια. Τελείωσε η φυλακή του, που λες, και ήρθε σπίτι να δει την παπαδιά που την έχω άρρωστη στο κρεβάτι αρκετό καιρό τώρα. Πήρε τα απάνω της λιγάκι μόλις τον είδε· μα δεν κράτησε πολύ η χαρά μας. Οι αφορμές δεν ξελείπουν με αυτό το παιδί. Έτσι, λόγο στον λόγο, γίναμε πάλι μαλλιά κουβάρια. Ο λόγος του Θεού και ο αντίλογος του σατανά. Νουθετούσα εγώ· έβριζε ο γιός· έκλαιγε η άρρωστη από μέσα.

Ο πειρασμός με έβαλε όμως και πήγα στο κελάρι και γέμισα ένα δίλιτρο μπουκάλι με το κρασί το παλαιωμένο και βγήκα στην αυλή, να πιώ να ξεχαστώ.

Από μέσα συνεχιζότανε ο αναρχικός μονόλογος του γιού μου που με όλους τα έβαζε εκτός από τον εαυτό του. Δεν κατάλαβα πότε ήπια όλο το κρασί. Ούτε κατάλαβα πως βρέθηκα στο μαγκανοπήγαδο της καμπουροβαγγέλας στο τέλος του χωριού. Κάθισα πάνω του και αρχίσαμε  την κουβέντα μας.

Μίλαγα και κουβέντιαζα, μα απόκριση δεν πήρα.

Ετότες δα εσκέφτηκα να βγάλω το καπάκι.

Για να μπορεί να μου μιλεί το μαύρο το πηγάδι.

Μαύρη ψυχή, μαύρη θωρή, εδέσαμεν ομάδι.

Μιλούσαμε, γελούσαμε. Παρηγοριά μεγάλη.

Ετσά με βρήκαν το πρωί μες στο κακό το χάλι.

Οι χωριανοί με τράβηξαν από το βαθύ πηγάδι.

Θα πνιγόμουν μαθές, αν δεν είχε μείνει το μαγκάνι κάτω στο πηγάδι. Αυτό κράτησε το λιγοστό το βάρος μου και την βαριά ψυχή μου. Ρεζίλεψα το ράσο μου, μα και τον εαυτό μου. Ήρθα να ξομολογηθώ σε σένα, και για το μεθύσι και για το ρεζίλι και για την περίπτωση που σκέφτηκα να βάλω τέλος στην ζωή μου. Γιατί πραγματικά δεν θυμάμαι δέσποτα, δεν θυμάμαι μαθές, πώς βρέθηκα μέσα στο πηγάδι.

Αυτό που θα θυμάμαι όμως πάντα Δέσποτα, θα είναι η γεύση παραδείσου που αξιώθηκα να ζήσω στα βάθη αυτού του πηγαδιού.

Άκουγα σάλπιγγες μαθές, μελωδικά παιγμένες.

Και ψαλμωδίες ζωηρές, αγγελικά ειπωμένες

Κοίταζα και δεν χόρταινα, τ’ αστέρια, τους πλανήτες

Τους έλεγα ευχαριστώ, που εκεί ψηλά βρεθήκαν.

είχα καιρό, πολύ καιρό

Τα μάτια να σηκώσω

Την πλάση μας να αφουγκραστώ

Το βλέμμα να υψώσω.

Οι μυρωδιές Δέσποτα, αχ,

και οι φωνές της φύσης! 

Τι όμορφη που είν’ η γη

Χωρίς ανθρώπους μέσα…

Σχώρα με, Θεέ μου, σχώρα με

Τον κουζουλό παπά σου

Που τόλμησα να ονειρευτώ

Την γη δίχως ανθρώπους.

Ακόμα και μετά που ξεμέθυσα Δέσποτα, έψαχνα μέρος να κρυφτώ , μέρος να μείνω μόνος. Κατές γιάντα σεβασμιότατε; Για να ξαναζήσω την γαλήνη που βρήκα στην κοιλιά του πηγαδιού. Να ξαναζήσω τις παιδικές αναμνήσεις μου,  που ξεκόλλησαν λες από τα τοιχώματα  του πηγαδιού κι έπεφταν μπρος μου. Ολοζώντανες. Η μια μετά την άλλη. Η ηρεμία και γαλήνη της ψυχής χωρίς τα βάσανά της. Η θωρή του στερεώματος από την στρογγυλάδα του πηγαδιού· που μέσα στην ζάλη μου το έβλεπα να μπαίνει σαν ποτάμι μέσα στο πηγάδι· ανταποκρινόμενο στο κάλεσμα του πηγαδιού. Ίσως και το δικό μου….

Τι όμορφα που ένοιωθα μέσα στην αγκαλιά του Θεού, Δέσποτα! Ας ήταν να πεθάνω κει, ξημέρωμα μη με ‘βρει.

-Τι λέω ο αμαρτωλός! Συγχώρα με Θεέ μου!

ΕΦΡΕΜΙΔΑ

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

TheBluez Guest

Αφήνω εδώ μια ιστορία, λίγες σκέψεις, δυο κουβέντες. Είμαι επισκέπτης, αναγνώστης, ένας φίλος, μια παρέα.
TheBluez Guest

Latest posts by TheBluez Guest (see all)