Ερωτευμένου σκέψεις

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Έρωτας

Πήγαινε κι ερχόταν πέρα δώθε χωρίς να μπορεί να σκεφτεί τίποτα διαφορετικό από εκείνη. Τη μούσα που επιτέλους βρήκε. Την αιθέρια εκείνη ύπαρξη που όχι μόνο θα ανέβαζε την λίμπιντο του στα ουράνια, αλλά θα εξύψωνε συνάμα σκέψη και ψυχή, την ίδια την υπόσταση του.

Ήξερε ανέκαθεν ότι ο άνθρωπος χαρακτηριζόταν ως άνθρωπος εξαιτίας ετούτης ακριβώς της ιδιότητας του’ της τάσης του να προσπαθεί να δει προς τα πάνω. Και μέσα του, βαθιά μέσα του, ευχόταν η κινητήριος δύναμη τούτου το ζώου με το ήθος και την ηθική να τεντώνεται να φτάσει πιο ψηλά μόνο και μόνο γιατί τον τραβάει αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα’ ο έρωτας!

Πως να ένιωσε άραγε το πρώτο ανθρωποειδές που ερωτεύτηκε, το πρώτο δηλαδή που εξανθρωπίστηκε. Όταν θα είδε ότι δεν τον ελκύει μόνο η σάρκα, το άρωμα , το βλέμμα ή η αφή. .. αλλά όλα αυτά και τίποτα συνάμα. Όταν ο έρωτας του διαρκούσε ακόμη κι όταν δεν μύριζε το αντικείμενο του πόθου, δεν το έβλεπε, δεν το ακουμπούσε. Όταν συνειδητοποιούσε ότι αυτό μεγάλωνε μέσα του, θρεφόταν από τα σώθηκα του, έτρωγε σιγά σιγά την σάρκα του και αναδυόταν από την θάλασσα σαν ολόγιομο φεγγάρι, αφήνοντας τον ερωτευμένο νεκρό στο ηλιοβασίλεμα!

Γιατί σίγουρα δεν θα ήρθε ταυτόχρονα και στους δυο το συναίσθημα. Το ένστικτο του ποθητού αντικειμένου θα το έδιωχνε μακριά από τον ερωτευμένο, ίσως κι ολόκληρη η αγέλη να έδιωχνε τον ίδιο μακριά σαν έβλεπε την τρέλα του. Θα μούγκριζε τότε εκείνος ο άνθρωπος, θα ίδρωνε, θα μοχθούσε να διεκδικήσει τη θέση του πρώτου ερωτευμένου μέσα στην ιστορία της πλάσης. Και κοίτα πόσο ωραία τα κατάφερε! Κι ας μην έγινε ο ίδιος ποτέ ποθητός.

Ποιος νοιάζεται άραγε αν θα τον ερωτευτούν όταν ερωτεύεται! Είναι τόση η τρέλα που σε κυριεύει, τόσο το πάθος που συνταράζει συθέμελα το είναι σου, που η λογική αντίδραση να αναλογιστείς αν θα γνωρίσεις την ανταπόκριση ή την χειρότερη απόρριψη, δεν μοιάζει να σε απασχολεί διόλου. Ούτε κι εκείνον. Ακόμη και το ένστικτο της αναπαραγωγής θα παράτησε για χάρη του! Έχασε την ευκαιρία του στην ανθρώπινη εξέλιξη όμως; Διόλου! Ίσα ίσα έβαλε το πιο ισχυρό λιθάρι!

Σαν τους άκληρους φιλοσόφους, τους πανταχού ποιητές, τους φωτισμένους επιστήμονες, το έργο ετούτο του πρωτόγνωρου ανθρώπου ρίζωσε στην υπόσταση ολάκερης της ανθρωπότητας. Και σαν όλες τις υπέρτατες δυνάμεις, έτσι και έρωτας, μπορεί να είναι τόσο πανάγαθος και ενάρετος όσο μοχθηρός και κακόβουλος’ σφάλμα μεγάλο κύριοι! Δεν μιλώ για εκείνο το ψευδές συναίσθημα που επικαλείται ο άνθρωπος για να δικαιολογήσει τον εγωισμό του.

Μόνο το αθώο πέρα ως πέρα επικαλούμαι εγώ. Εκείνο που φτερουγίζει στον ουρανό σαν πεταλούδα γύρω από το ολόλευκο περιστέρι της αγάπης και μπλέκονται οι μοίρες τους στο πέταγμα των αιώνων…

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook