TheBluez.gr » 💬 The Bluez Voices » Εσένα, εμένα, όλους!

Εσένα, εμένα, όλους!

Τις τελευταίες μέρες, οκ, μάλλον το τελευταίο δίμηνο, δεν είμαι στα καλύτερά μου. Με νιώθετε; Θέλω αλλά δεν μπορώ.

Τώρα, που είμαστε μια ανάσα απ’ τα Χριστούγεννα δε, η θλίψη μου έχει πιάσει ανώτατο λέβελ. Δεν ξέρω αν φταίει η σκέψη ότι υπάρχουν συνάνθρωποί μας πού θα είναι μόνοι, άστεγοι, παγωμένοι, νηστικοί τούτες τις γιορτές ή ο απολογισμός μου. Τι έκανα, τι δεν έκανα, τι πέτυχα, τι δεν πέτυχα, τι ήρθε, τι έφυγε. Και πνίγομαι.

Υπάρχουν φορές βέβαια που πεισμώνω απίστευτα πολύ. Το πείσμα είναι ένα απ’ τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μου που με έχει βοηθήσει πολύ να πετύχω πράγματα στην ζωή μου. Άλλες φορές βέβαια με ‘χει καταστρέψει. Αυτό κυρίως αφορά τις σχέσεις μου με τους ανθρώπους.
Άνθρωποι. Να γελάσω;

Έχουν περάσει αμέτρητοι απ’ την ζωή μου. Όπως φαντάζομαι κι από την δική σας. Όλοι τους, μου άφησαν αδιαμφισβήτητα κάτι. Ελάχιστοι κάτι καλό. Οι περισσότεροι μου άφησαν μια αδιανόητα μεγάλη πληγή που γλείφω και γλύφω, ξανά και ξανά. Φορές την αγνοώ και υποκρίνομαι ότι η ψυχή μου είναι μία και αδιάσπαστη κι ας είναι χίλια κομμάτια που πλέον δεν έχω το κουράγιο να μαζέψω.
ΒΑΡΕΘΗΚΑ.
Βαρέθηκα, εσένα, εμένα, όλους.
Βαρέθηκα, το ψέμα, την υποκρισία, το ανήθικο.
Βαρέθηκα, το άδικο, την αναισθησία, τον εγωισμό.
Βαρέθηκα, τις δεύτερες σκέψεις, τα στημένα, τα πονηρά.
Βαρέθηκα, την ηθικολογία του κώλου, τις αμπελοφιλοσοφίες, τους ρήτορες.
Βαρέθηκα, τα σηκωμένα δάχτυλα, τους κριτές, τα δεσμά.
Βαρέθηκα, την κλάψα, την δυστυχία, την μιζέρια.
Βαρέθηκα, τα δεδομένα, τα ποσοστά, τους αριθμούς.
Βαρέθηκα, την ασυδοσία, την σκληρότητα, το ασυγχώρητο.
Βαρέθηκα, εκείνα, τα άλλα, τα πάντα.

Θέλω να φωνάξω ένα ΝΑΠΑΝΑΓΑΜΗΘΕΙΤΕ σε όλους εσάς που θεωρείτε ότι δεν καταλαβαίνουμε αλλά εμείς ξέρουμε. Σε ‘σας που χρησιμοποιείτε τα ανθρώπινα συναισθήματα μόνο για την επιβεβαίωσή σας. Σε ‘σας που μόνο κακό έχετε κάνει και απαιτείτε μόνο καλό. Σε ‘σας που δεν σέβεστε τα μάτια που έκλαψαν για πάρτη σας. Σε ‘σας που πλησιάζετε ανθρώπους για να επωφεληθείτε. Σε ‘σας που δεν συγχωρείτε και δεν κατανοείτε την ανθρώπινη υπόστασή σας. Σε ‘σας που δεν ταπεινώνεστε για χάρη της αγάπης. Σε ‘σας που δεν δίνετε δεύτερες ευκαιρίες. Σε ‘σας που δεν δένεστε συναισθηματικά με τίποτα. Σε ‘σας που έχετε πολλά και ζητάτε κι άλλα. Σε ‘σας που δεν εκτιμάτε ότι είστε εδώ, ζωντανοί και υγιείς. Σε ‘σας που είστε αχάριστοι απέναντι σε όποιον σας φέρθηκε τίμια. Σε ‘σας που απλά γεμίζετε ένα παντελόνι με κάτι στρογγυλά μπαλάκια που κάποιος τα είπε αρχίδια. Σε ‘σας που δεν σέβεστε την φύση των ανθρώπων.

Σε ‘σας που είστε κενοί. Άδεια κουφάρια που τριγυρίζετε σ’ έναν κόσμο που έχει ανάγκη αγνά και ειλικρινή συναισθήματα και εσείς προσπαθείτε να σπείρετε ΣΚΑΤΑ.

Φωνάζω. Δεν είμαι σωστή. Δεν αναγνωρίζω καν την λέξη. Τι θα πει σωστός και λάθος; Διεκδικώ απλά. Όχι έναν κόσμο ιδανικό, αυτό δεν θα γίνει ποτέ όσο αυτός ο πλανήτης κυβερνάται από άνθρωπο, έναν κόσμο με ενσυναίσθηση, ευγένεια και σεβασμό θέλω.

Μάθε να σέβεσαι το φαγητό που σου πρόσφερα, την αγάπη που σου έδωσα, το χαμόγελο που σου χάρισα, το χέρι που σου άπλωσα.

Μάθε να είσαι άνθρωπος για να μην υπάρξει ξανά καμία σαν και μένα που θα γράψει ένα τέτοιο κείμενο.

Πλησιάζουν μέρες γιορτινές, ρίξε μια ματιά δίπλα σου, άνοιξε τα ερμητικά κλειστά μάτια σου και πέτα τις ασπίδες σου, μια φορά. Δώσε μια φέτα ψωμί, δείξε πραγματικό ενδιαφέρον, αφέσου στο συναίσθημα. Σταμάτα να είσαι σκατάνθρωπος. ΣΤΑΜΑΤΑ ΑΠΛΑ.

Ξέρετε, πρόσφατα είδα μια εικόνα ενός φίλου που έγραφε: “Εσύ; Πόσο ρομπότ ήσουν σήμερα;” Και έρχομαι τώρα εγώ να ρωτήσω εσένα και κάθε εσένα: “Εσύ που το έγραψες αυτό, δίνεις το παράδειγμα;” Αν ναι, ζητώ συγγνώμη που το σκέφτηκα αλλά επειδή ξέρω ότι είναι όχι, κόψτε ρε.
Μαλακίες. Μόνο λόγια.

Και το σκορ παραμένει: ΛΟΓΙΑ vs ΠΡΑΞΕΙΣ 1-0.

Υ.γ. Αυτό το κείμενο δεν είναι μόνο για ‘σας. Είναι και μια υπενθύμιση στον εαυτό μου.

 

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

Ιωάννα Λίλια

Είμαι η Τζόαν και είμαι καλά. Το γράφω για να το θυμάμαι όταν δεν είμαι. Είμαι μακιγιέζ, σύζυγος, μαμά και μέσα σ' όλα αυτά γράφω. Και γράφω για μένα. Για να φύγουν από πάνω μου, να τα ξορκίσω. Οκ, καμιά φορά γράφω και για σας, για να πάρετε κουράγιο! Είμαστε εδώ, όλοι να παλεύουμε με τον ίδιο σκοπό. Μια ευτυχισμένη ζωή. Λατρεύω την μουσική, το τσιγάρο και τον καφέ.
Ιωάννα Λίλια

Latest posts by Ιωάννα Λίλια (see all)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *