Η δοκιμασία

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
()

Η Αλεξάνδρα και η Θεανώ ήταν ομοζυγωτικά δίδυμα. Μα όσο όμοιες ήταν εξωτερικά τόσο διαφορετικές ήταν εσωτερικά. Μελαχρινές και οι δύο με μεγάλα καστανά μάτια και ψηλά ζυγωματικά, τις ξεχώριζες μόνο από τις εκφράσεις τους. Η Αλεξάνδρα, μεγαλύτερη κατά δεκαπέντε ολόκληρα λεπτά, ήταν μονίμως σοβαρή και απόμακρη, σαν να κουβαλά τις ευθύνες όλου του κόσμου στους ώμους της. Η Θεανώ αντίθετα, ξεχώριζε με το γέλιο της και την τσαχπινιά της. Παρά τους διαφορετικούς χαρακτήρες τους, αγαπούσαν και συμπλήρωναν η μία την άλλη.
Οι δύο αδερφές αποφάσισαν να συγκατοικήσουν πριν από έξι μήνες σε ένα όμορφο προάστιο της Θεσσαλονίκης.
Ο χωρισμός της, από τον τέως αρραβωνιαστικό της, είχε στοιχήσει πολύ στην Αλεξάνδρα. Όλη η πολυκατοικία τους άκουσε όταν έφυγε. Ακόμα και η κυρία Μαρία από τον έκτο, που ήταν εν μέρη κουφή. κατέβηκε στον τρίτο να δει τι γίνεται. Υστερική την ανέβαζε ο Κώστας, υποχόνδρια την κατέβαζε. Είπε και άλλα πολλά που δεν ήθελε να τα σκέφτεται. Πληγώθηκε, έκλαψε, παρακάλεσε και τελικά κατάλαβε. Κάτι δεν πήγαινε καλά μαζί της. Δεν ήταν μόνο ο Κώστας. Άκουγε τον κόσμο να ψιθυρίζει πίσω από την πλάτη της.
Ευτυχώς υπήρχε η αδελφή της, γιατί δεν άντεχε στην σκέψη να γυρίσει στο πατρικό της στα εικοσιοκτώ της. Δεν ήταν και η πιο εύκολη συγκατοίκηση, ωστόσο το προσπαθούσαν, βάζοντας κανόνες και κάνοντας υπομονή.
Η Αλεξάνδρα έκανε προσπάθεια να αλλάξει. Στο ίντερνετ το έλεγε ξεκάθαρα πως χρειάζεται βοήθεια ειδικού. Ψυχωτική διαταραχή, μανία με την τάξη, υποχονδρία. Έτοιμο το πόρισμα. Τρεις ψυχολόγους άλλαξε μέχρι να βρει την Ιωάννα, η οποία είχε το πιο τακτοποιημένο γραφείο και κατάφεραν να ολοκληρώσουν συνεδρία χωρίς να αποσπάται η προσοχή της.
«Ο στόχος δεν είναι να γίνεις κάποια άλλη αλλά να καταλάβεις ποια είσαι. Που τελειώνει η λογική και που αρχίζει η υπερβολή»
«Κοίτα την αδελφή μου. Ζει χωρίς άγχος. Δεν την νοιάζει ούτε αν θα έχει τσάκιση η στολή της ή αν έχει σκόνη το σπίτι. Δεν βλέπει την σκόνη. Εγώ μπορεί να μην κοιμηθώ εάν υπάρχει ένα άπλυτο ποτήρι. Κάνε μου ύπνωση ή ότι χρειάζεται. Θέλω να αλλάξω»
Τότε η Ιωάννα της πρότεινε μια δοκιμασία. Για μια ολόκληρη ημέρα, θα έπρεπε να “μπει στα παπούτσια” της Θεανώς. Έπρεπε να υποκριθεί πως έχει τον χαρακτήρα και τις αντιδράσεις της και να καταγράφει τις σκέψεις και τις πράξεις της, σε ένα σημειωματάριο.
Ανασηκώθηκε από το κρεβάτι. Φόρεσε τις παντόφλες που ήταν όμορφα τακτοποιημένες δίπλα από το κομοδίνο της και έπιασε την ρόμπα που ήταν αφημένη στην άκρη του κρεβατιού. Αποφάσισε να πάρει ένα γρήγορο πρωινό και να βγει μια βόλτα στα μαγαζιά.
Μπαίνοντας στην κουζίνα το βλέμμα της στάθηκε στο άδειο πιάτο και την μισογεμάτη κούπα του καφέ δίπλα από τον νεροχύτη. Η αδελφή της ανήκε στην κατηγορία των ανθρώπων του “αφού το έφερα ως εδώ είμαι παράδειγμα νοικοκύρη”. Έφτιαξε ένα τοστ και ήπιε στα γρήγορα τον καφέ της. Άνοιξε το σημειωματάριο και έγραψε. “Άφησα το κρεβάτι μου άστρωτο. Δεν έβαλα τα πιάτα στο πλυντήριο”.
Στο μπάνιο, το φως του στεγνωτηρίου αναβόσβηνε, σημάδι πως είχε τελειώσει και τα ρούχα ήταν έτοιμα για σιδέρωμα. Τα κοίταξε. Τα ξανακοίταξε. “Κάθονται εκεί ήσυχα, δεν με ενοχλούν καθόλου τελικά”, σκέφτηκε. Τον έκλεισε όμως τον διακόπτη, να μην βλέπει το λαμπάκι να αναβοσβήνει. Χαμογέλασε. Έκανε ένα γρήγορο ντούζ, πέταξε την πετσέτα στο πάτωμα. “Θα την μαζέψω σε λίγο”, σκέφτηκε και γέλασε. Έτσι θα έλεγε η Θεανώ. Έπλυνε τα δόντια της, δεν σκούπισε τον νεροχύτη,πάτησε μάλιστα την οδοντόκρεμα από την μέση. Ένοιωσε ελεύθερη. Ντύθηκε βιαστικά, διαλέγοντας ένα κόκκινο φόρεμα, δηλώνοντας την επανάσταση της και ξεκίνησε χαρούμενη για την βόλτα της. Είχε γεμίσει ήδη τρεις σελίδες στο σημειωματάριο της.
Κόντευε επτά η ώρα το απόγευμα όταν η Θεανώ επέστρεψε στο σπίτι. Ένοιωθε εξαντλημένη. Τρεις ακόμα άγραφες ώρες υπερωρίας. Πέταξε τις γόβες της στην είσοδο καθώς βιαζόταν να βγάλει από πάνω της την στολή, που βαρέθηκε να αφήσει στην δουλειά και να μπει για ένα ζεστό μπάνιο. Φόρεσε την ρόμπα της και κατευθύνθηκε προς το μπάνιο.
Πισωπάτησε ξαφνιασμένη. Η πετσέτα που ήταν πεσμένη στο μπάνιο ήταν υγρή. Τα ρούχα ακόμα στο στεγνωτήριο από το πρωί, θα είχαν σίγουρα τσαλακωθεί.
«Αλεξάνδρα» φώναξε. Ησυχία.
Χτύπησε την πόρτα του υπνοδωματίου της αδελφής της και καθώς δεν άκουσε κάποια απάντηση άνοιξε. Το κρεβάτι της άστρωτο. Η αγαπημένη της ρόμπα, ήταν πεσμένη όπως όπως στην πολυθρόνα και τα καλλυντικά της αφημένα ανάκατα στον καθρέπτη. Άρχισε να ανησυχεί. Δεν την είχε συνηθίσει σε τέτοια, η πάντα τακτική αδελφή της. Δυο φορές την πήρε τηλέφωνο μα ήταν κλειστό. “ Ίσως να μου άφησε κάποιο σημείωμα”, σκέφτηκε. Πήγε βιαστικά στην κουζίνα. Τα πιάτα από το πρωινό ήταν ακόμα δίπλα στον νεροχύτη. Σημείωμα πουθενά.
Δεν την χωρούσε ο τόπος. Πού ήταν η αδελφή της; Ποιόν άλλο να πάρει;Μήπως θύμωσε μαζί της; Δεν ήταν και η καλύτερη συγκάτοικος. Άρχισε να τρώει τα νύχια της. Ελάττωμα που μάταια προσπαθούσε να κόψει. Αποφάσισε να σιδερώσει, να περάσει η ώρα χωρίς να σκέφτεται.
Τρεις ώρες μετά και ενώ η Θεανώ είχε πάρει άλλες πέντε φορές την Αλεξάνδρα χωρίς αποτέλεσμα, άκουσε τα κλειδιά στην πόρτα.
«Θεέ μου πόσο ανησύχησα» φώναξε τρέχοντας η Θεανώ.
«Μυρίζει παστίτσιο» δήλωσε αντί για απάντηση η Αλεξάνδρα.
«Μαγείρεψα…το αγαπημένο σου «είπε σκύβοντας το κεφάλι «και καθάρισα, σιδέρωσα,σου έστρωσα και το κρεβάτι σου»
«Είσαι καλά; Τι έπαθες;» Ήταν η σειρά της Αλεξάνδρας να ανησυχήσει.
«Τι έπαθα εγώ; Εσύ που ξεσκονίζεις τα ξεσκονισμένα και βάζεις στην σειρά μέχρι και τα μακαρόνια, άφησες τα πάντα αμάζευτα σήμερα και έφυγες και δεν απαντούσες στο κινητό»
Ήταν η σειρά της Αλεξάνδρας να σκύψει το κεφάλι.
«Σήμερα μπήκα στα παπούτσια σου» είπε η Αλεξάνδρα και γέλασε. «Ήθελα να είμαι εσύ. Ευτυχισμένη ,χωρίς άγχος. Να κάνω τα πράγματα διαφορετικά. Κράτησε περίπου τρεις ώρες. Μετά μου κλέψανε το κινητό. Όπως μου το τράβηξαν έπεσα σε λάσπες. Λέρωσα και έπαθα υστερία. Με βοήθησε ένας περαστικός, με βοήθησε να καθαρίσω και ε να…σε λίγο θα περάσει να με πάρει για φαγητό»
«Με ζηλεύεις και γνώρισες κάποιον. Ενδιαφέρον» είπε γελώντας πονηρά η Θεανώ αγκαλιάζοντας την αδελφή της.
Η Αλεξάνδρα χαμογελούσε καθώς ετοιμαζόταν για το ραντεβού της. Ανυπομονούσε αύριο για την συνεδρία με την Ιωάννα. Ίσως να ήταν και η τελευταία.

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Δεν υπάρχον ψήφοι! Ψηφίστε πρώτοι!

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook