TheBluez.gr » 📔 The BlueBluez » Η ζωή της Νίτσας

Η ζωή της Νίτσας

Ήταν 17 χρονών η Γιώτα όταν αποφάσισε να ανοίξει την πόρτα και να φύγει μόνη της, μην αντέχοντας άλλο τον αυταρχικό σύζυγο και την αδερφή του. Η πίεση και η βία την έκαναν να μην σκέφτεται τίποτα άλλο εκτός από τη λύτρωσή της. Ούτε καν τη 2 χρονών κορούλα της, τη μικρή Νίτσα! Έφυγε και δεν ξανακοίταξε πίσω!

Τα χρόνια περνούσαν και η Νίτσα μεγάλωνε σε ένα αυστηρό περιβάλλον. Ζούσε με τον μπαμπά της, τη γιαγιά και τη θεία η οποία είχε αναλάβει τον μητρικό ρόλο. Δεν ήταν ότι δεν την αγαπούσαν, ήταν όμως σκληροί άνθρωποι, χωρίς τρυφερότητα. Μοναδική εξαίρεση η αγαπημένη της γιαγιά που της έδινε όση στοργή της στερούσαν οι υπόλοιποι.
Η Νίτσα άριστη μαθήτρια, καλή νοικοκυρά, σχεδόν όλο το σπίτι καθάριζε μοναχή της. Και αν κάτι δεν γινόταν όπως πρέπει έμπαινε τιμωρία σε αυτή την απαίσια αποθήκη με τις κατσαρίδες. Έτσι έμαθε να είναι σε όλα πολύ προσεχτική και τα έκανε στην εντέλεια. Οι δικοί της καμαρώναν που την είχαν μετατρέψει σε μια άριστη νοικοκυρά!

Όνειρο της ήταν να γίνει μικροβιολόγος. Όταν όμως το δήλωσε στον μπαμπά της εκείνος θύμωσε και της είπε ότι οι σπουδές είναι περιττές. Μεγάλωσε η Νίτσα και μεταμορφώθηκε σε μια όμορφη μελαχρινή δεσποινίδα με μακριά μαύρα μαλλιά. Τραβούσε όλα τα αντρικά βλέμματα πάνω της. Λίγο πριν κλείσει τα 18 της έκαναν προξενιό τον Άκη. 28 χρονών εκείνος, γοητευτικός, χαμογελαστός. Της άρεσε κι έτσι λίγο καιρό μετά παντρεύτηκαν.

Η Νίτσα έκανε δύο παιδιά. Ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Έγινε μια υπέροχη μητέρα, έδωσε στα παιδιά της όλη την αγάπη, την στοργή και τις αγκαλιές που στερήθηκε εκείνη. Αφοσιώθηκε σε εκείνα. Δεν ήθελε να αισθανθούν ποτέ το φόβο που ένιωθε εκείνη όταν ήταν παιδί.

Η απουσία της μάνας κρυφή πληγή για τη Νίτσα. Αναρωτιόταν τι κακό της είχε κάνει και την παράτησε. Πως μπόρεσε να την αφήσει χωρίς τύψεις;

Κάποια χρόνια μετά έγινε γιαγιά. Απέκτησε 4 εγγόνια.
Και έγινε η πιο τρυφερή γιαγιά.

Η πληγή όμως εκεί, παρέμενε ανοιχτή! Που βρίσκεται η γυναίκα που την έφερε στη ζωή; άραγε την σκέφτεται; Έτσι πήρε την απόφαση να την αναζητήσει.

Βοήθησαν δύο ξαδέρφες στην αναζήτηση και δεν άργησαν να τη βρουν. Έμαθαν ότι ξαναπαντρεύτηκε, δεν κατάφερε να κάνει άλλο παιδί, όμως μεγάλωσε τον ανιψιό της που ορφάνεψε νωρίς.

Η Νίτσα πικράθηκε όταν το έμαθε. Όχι επειδή μεγάλωσε ένα άλλο παιδί, αλλά επειδή δεν μεγάλωσε και εκείνη. Ένιωσε να της έχουν κλέψει την μητρική αγάπη που της ανήκε! Βρήκε το τηλέφωνο της μητέρας της, πήρε το θάρρος και τηλεφώνησε. Όταν της είπε ποια είναι εκείνη της είπε ότι δεν έχει κόρη και της το έκλεισε στα μούτρα.

Πόσο έκλαψε εκείνο το πρωινό…

Η Γιώτα από την άλλη ένιωσε ίσως για πρώτη φορά στη ζωή της τύψεις και αποφάσισε να ξεθάψει την ξεχασμένη κόρη της.
Και έτσι με τη βοήθεια της αναγνώρισης κλήσης, της τηλεφώνησε και η συνάντηση τους μετά από 60 χρόνια κανονίστηκε την ίδια μέρα. Η Γιώτα αγκάλιασε την κόρη της και η Νίτσα ένιωθε επιτέλους τη μητρική αγκαλιά. Έκλαιγε, μετά από 60 χρόνια έκλαιγε στην αγκαλιά της μάνας της σαν μωρό παιδί!

Ο γιος της Νίτσας καλοδέχτηκε τη γιαγιά του, η κόρη της όμως ήταν πιο επιφυλακτική. Βλέπεις ήταν και η ίδια μάνα που λάτρευε τα παιδιά της και η λέξη εγκατάλειψη δεν υπήρχε καν στο λεξιλόγιο της. Δεν είδε ποτέ την ξαφνική αγάπη της γιαγιάς της με καλό μάτι!

Η Γιώτα είπε τη δική της ιστορία, τη δική της αλήθεια. Μέσα της η Νίτσα ήξερε ότι άκουγε δικαιολογίες, όμως με τη μεγάλη της καρδιά τη συγχώρεσε και επιτέλους ένιωθε γαλήνη και ολοκληρωμένη! Προσπάθησε να κερδίσει τα χαμένα χρόνια. Τις χαμένες στιγμές. Την χαμένη αγάπη! Και όσο περνούσε ο καιρός μάθαινε ότι η μάνα της όλα αυτά τα χρόνια είχε ζήσει μια πολυτάραχη ζωή, μέσα στα πλούτη, τα ταξίδια και την ανεμελιά.

Καταλάβαινε ότι για 60 χρόνια δεν υπήρχε καν στις σκέψεις της. Δεν τη νοστάλγησε, δεν την σκέφτηκε , δεν τη νοιάστηκε ούτε από μακριά, ούτε στα κρυφά!

Παράλληλα η Γιώτα άρχισε να ρίχνει ευθύνες στην κόρη της που δεν την αναζήτησε νωρίτερα. Έριχνε ευθύνες στο παιδί που η ίδια παράτησε! Της έκανε φασαρία επειδή δεν έδωσε σε ένα από τα δύο από τα παιδιά της το όνομα της! Που δεν πήγαινε κάθε μέρα να τη δει, κάθε φορά κάτι έβρισκε! Η μάνα της έδειχνε το πραγματικό της πρόσωπο, ήταν μια κακομαθημένη, ιδιότροπη γυναίκα που κάθε άλλο παρά μετανιωμένη ήταν! Η Νίτσα στεναχωριόταν, έκλαιγε, την αρρώσταινε αυτή η συμπεριφορά!

Πήρε λοιπόν τη μεγάλη απόφαση, βγήκε από το σπίτι της μάνας της, έκλεισε την πόρτα και δεν ξαναγύρισε! Ήταν η δική της σειρά να την εγκαταλείψει!

Δεν χρειαζόταν στη ζωή της μία τέτοια μάνα!

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

Rainbow Di

Έχωμέσα μου το ηφαίστειο , τη θάλασσα και ένα μεγάλο ουρανιο τόξο... και κάτι λίγο από χιούμορ! That's me, That's all…
Rainbow Di

Latest posts by Rainbow Di (see all)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *