TheBluez.gr » 📔 The BlueBluez » Η μαύρη μπλούζα

Η μαύρη μπλούζα

Το βλέμμα της παρακολουθεί την καλοκαιρινή βροχή να χτυπάει αλύπητα το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας. Το ξέστρωτο διπλό κρεβάτι βουλιάζει κάτω από το βάρος της καθώς έχει κουλουριαστεί στο προσκέφαλο του κρεβατιού ανάμεσα στα μαξιλάρια φορώντας μόνο τα εσώρουχα της και παίζει μηχανικά με το σεντόνι του κρεβατιού. Κοιτάζει το ρολόι στο κομοδίνο δίπλα της και διαπιστώνει πως η ώρα έχει περάσει. 08.00 το πρωί. Σκέφτεται μηχανικά πως ο χρόνος κυλάει με αφάνταστα γρήγορους ρυθμούς όταν δεν το θέλει.

Ρουφάει μία τζούρα από το στριφτό τσιγάρο της και καθώς κοιτάζει τον καπνό να διαλύεται στο ταβάνι της κρεβατοκάμαρας, σκέφτεται αυτόματα την απαγόρευση που είχαν βάλει μεταξύ τους να μην καπνίζουν ποτέ στο χώρο που κοιμόντουσαν. Δε γαμιέται, σκέφτηκε, αποκλείεται να τον πειράξει πλέον. Ίσως μάλιστα να ήθελε και ο ίδιος να κάνει μία τζούρα τώρα.

Το βλέμμα της τριγυρίζει χωρίς αιτία στο δωμάτιο, αποφεύγει επιδέξια τα πράγματα που είναι πεταμένα εδώ κι εκεί στο πάτωμα και κοντοστέκεται στη μαύρη μπλούζα που είναι κρεμασμένη στην κρεμάστρα μπροστά στην ντουλάπα της.
Θυμάται την πρώτη φορά που την αντίκρυσε. Συνήθως δεν συγκρατεί στο μυαλό της λεπτομέρειες από τα μικρά καθημερινά γεγονότα της ζωής της αλλά για κάποιο λόγο θυμάται εκεί τη μέρα πριν από δέκα χρόνια που περπατούσε αφηρημένα ανάμεσα στα κιόσκια του πανηγυριού της πρωτομαγιάς στη Φιλαδέλφεια και τα βήματα της την οδήγησαν ενστικτωδώς μπροστά στο καλάθι με τις μπλούζες. 3 ευρώ έγραφε με τεράστια γράμματα η πινακίδα από πάνω. Άρχισε να ψάχνει αδιάφορα μέχρι που έπιασε στα χέρια της τη μαύρη κοντομάνικη μπλούζα. Αμέσως ένιωσε πως αυτή ήταν. Οι τιράντες της ήταν πλεκτές και η μπλούζα αποτελούνταν από δύο υφάσματα, το ένα ραμμένο πάνω στο άλλο. Βαμβάκι από μέσα, βισκόζ το απέξω. Την κοίταξε με απορία, δεν μπορούσε να καταλάβει πως μία τόσο όμορφη μπλούζα βρισκόταν πεταμένη σε ένα καλάθι πανηγυριού αλλά την πήρε προσεκτικά στα χέρια της, την ερωτεύτηκε και αμέσως οι μοίρες τους ενώθηκαν.
Τη φόρεσε πρώτη φορά στο πάρτι της Σχολής. Τη συνδύασε με ένα μαύρο παντελόνι καμπάνα (τα λάτρευε αυτά τα παντελόνια, τα φορούσε ακόμα και όταν έφυγαν από τη μόδα αλλά ένιωθε ότι την παρέπεμπαν σε μία άλλη εποχή στην οποία και υποσυνείδητα ανήκε) και χόρεψε όλο το βράδυ με τους φίλους της. 20 χρονών ήταν, η ζωή της γελούσε αβίαστα κι αυτή ανταπέδιδε με αισιοδοξία. Και η μαύρη μπλούζα στροβιλιζόταν γύρω από το κορμί της ακολουθώντας κι αυτή την παιχνιδιάρικη ανεμελιά των νιάτων της.

Τη φόρεσε τη μέρα που έδωσε το τελευταίο μάθημα στο Πανεπιστήμιο. Προσπαθούσε να περάσει το καταραμένο μάθημα εδώ και τρία χρόνια, ο καθηγητής την έκοβε συνέχεια αλλά αυτή εκεί, πεισμωμένη. Πήρε το στυλό parker που της είχε κάνει δώρο ο μπαμπάς της και με αυτό πέρασε τις Πανελλήνιες, ήταν το τυχερό στυλό της όπως το αποκαλούσε και φόρεσε την μπλούζα που αγαπούσε πάνω από ένα κλασσικό μαύρο παντελόνι. Η σωστή επιλογή για την επιτυχία. Τα κατάφερε.
Τη φόρεσε στη συναυλία των Metallica το 2007. Είχε πάει από νωρίς στη Μαλακάσα μαζί με τους φίλους της. Η μαύρη μπλούζα πάνω από το τζιν σορτσάκι της την έκανε να νιώθει ένα με τους μεταλλάδες που βρίσκονταν γύρω της ενώ ανέμιζε νωχελικά από το καλοκαιρινό αεράκι που φυσούσε και στροβίλιζε τα πεταμένα ποτήρια της μπύρας γύρω της. Στριμωγμένη ανάμεσα σε χιλιάδες κόσμο, τραγουδούσε ευτυχισμένη τους στίχους του τραγουδιού …And Justice for All ενώ ο Hetfield χτυπιόταν αλύπητα πάνω στη σκηνή κάνοντας τους θεατές από κάτω να παραληρούν από έκσταση. Ένιωθε αήττητη. Ένιωθε ισχυρή. Ένιωθε πως κρατούσε τη ζωή στα χέρια της και μπορούσε να κάνει τα πάντα. Μέχρι τη στιγμή που αισθάνθηκε την παγωμένη μπύρα να κατρακυλάει στην πλάτη της κάνοντας την μαύρη μπλούζα να κολλήσει σαν δεύτερο δέρμα πάνω της και γυρίζοντας να διαπιστώσει ότι δύο υπέροχα πράσινα μάτια την κοιτούσαν έντρομα με μία σπίθα γέλιου να τρεμοπαίζει από πίσω τους.
«Σόρυ για τη ζημιά. Γιώργος» της είπε καθώς τη βοηθούσε να σκουπιστεί ενώ αυτή γελούσε.
«Κανένα πρόβλημα. Σοφία» απάντησε αυτή και εκείνη ακριβώς τη στιγμή ήξερε ότι η ζωή όπως την ήξερε μέχρι τότε είχε μόλις αλλάξει.

Τη φόρεσε την πρώτη φορά που γνώρισε τους γονείς του. Ήταν απίστευτα αγχωμένη αλλά μόλις έβαλε τη μαύρη μπλούζα πάνω στο κορμί της αμέσως ένιωσε αυτοπεποίθηση. Με αυτό το κομμάτι υφάσματος τυλιγμένο γύρω από το στήθος της ένιωθε σαν θηλυκός Σουπερμαν, κανείς δεν θα μπορούσε να την κάνει να αισθανθεί λιγότερη απ’ όσο άξιζε. Τσάμπα ανησυχούσε. Την αγάπησαν έτσι ακριβώς όπως τη λάτρευε αυτός δύο χρόνια που ήταν μαζί. Ήταν ευτυχισμένη.

Σβήνει το τσιγάρο της μέσα στο τασάκι που ήταν ακουμπισμένο πάνω στα τσαλακωμένα σεντόνια και αφήνει τον υπόλοιπο καπνό να βγει από τους πνεύμονες της. Σηκώνεται αργά από το κρεβάτι και παίρνει τη μαύρη μπλούζα στα χέρια της. Τη μπλούζα που σημάδεψε την ενηλικίωση της. Τη μπλούζα που τη συνόδεψε πιστός φύλακας άγγελος σε κάθε ιδιαίτερη κατάσταση της ζωής της. Τη μπλούζα που λάτρευε αυτός να τη βλέπει όταν τη φορούσε και την άρπαζε στην αγκαλιά του λέγοντας της πόσο την αγαπάει ενώ έχωνε το κεφάλι του στο στήθος της. Τη μπλούζα που φορούσε τη μέρα που χτύπησε το τηλέφωνο της και την ενημέρωσαν πως η καρδιά της έπαψε να είναι ολόκληρη αφού η μισή της μόλις είχε αφήσει την τελευταία πνοή της στους βρεγμένους δρόμους της Αθήνας. Ήταν ακαριαίο, της είπαν. Δεν κατάλαβε τίποτα από το τροχαίο, της είπαν. Η ζωή που ήξερα μέχρι σήμερα τελείωσε, είπε στον εαυτό της.

Περνάει τη μπλούζα πάνω από το κεφάλι της και την αφήνει να κυλήσει πάνω στο κορμί της. Είναι η ασπίδα της απέναντι στον κόσμο, είναι η προστασία που θα έπρεπε πλέον να προσφέρει στον εαυτό της ολομόναχη. Είναι το μόνο που την κρατούσε συνδεδεμένη με την προηγούμενη ζωή της.
Ανοίγει την πόρτα της κρεβατοκάμαρας τους και βγαίνει στο σαλόνι.
Είναι έτοιμη για το τελευταίο ταξίδι του.
Αυτή και η μαύρη μπλούζα.

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

Tet_or_ Alive

Ξεκίνησα ως ροκ και μέταλ εκπομπή. Κατέληξα να γράφω για τη ζωή μου. Αθεράπευτα αισιόδοξη, αγωνίζομαι να αποδείξω σε όλους (και σε μένα) ότι η ζωή είναι υπέροχη, ακόμα και τις στιγμές που δεν είναι. Στόχος μου είναι να γίνω η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου, να αγαπήσω άνευ όρων όλους τους ανθρώπους γύρω μου, κυρίως τον ηλίθιο συνάδελφο στο διπλανό γραφείο και να φτάσω στο σημείο όπου θα οδηγώ σε κατάσταση ζεν και δεν θα βρίζω τους άλλους οδηγούς. Για το τελευταίο δεν είμαι και τόσο σίγουρη.
Tet_or_Alive λοιπόν. Γιατί δεν αξίζει μόνο να ζεις. Χρειάζεται και να το ζεις.
Tet_or_ Alive

Latest posts by Tet_or_ Alive (see all)

1 σκέψη για το “Η μαύρη μπλούζα”

  1. Η πριγκίπισσα των ροδων

    Ήταν ο άγγελος που περίμενα να έρθει. Μάταια κάθε μέρα έλεγα μπορεί να είναι σήμερα αυτή η μέρα. Τελικά μετά απο 46 ολόκληρα χρόνια, ήρθε. Έκανε την εμφάνιση της με την κατάλευκη στολή των φτερών της…στα μάτια μου ήταν η πριγκίπισσα της καρδιάς μου.
    Όταν της χάρισα το πρώτο μας τριαντάφυλλο, το πήρε απαλά στο χέρι της, το κοίταξε με τα ολοστρόγγυλα κατάμαυρα μάτια της αφήνοντας ένα χαμόγελο, μυρίζοντας το ουράνιο άρωμα του.
    Δικό σου της είπα γιατί τα λουλούδια πάνε στα λουλούδια…
    Χαμογέλασε μυρίζοντας το ακόμη μια φορά. Τα ρόδα είναι τα αγαπημένα μου λουλούδια μου απάντησε….

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *