Η νέα ΕΓΩ

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Είμαι η Σπυριδούλα που επέλεξα και σήμερα συμπληρώνω ένα χρόνο ζωής.

Έχω τόσα να θυμηθώ από τα πρώτα 34 χρόνια της ζωής μου και σχεδόν όλα τους τόσο επώδυνα. Κυρίως ότι δεν ήμουν ΕΓΩ παρούσα στην ζωή μου. Και αυτό είναι και το πιο ασυγχώρητό μου. Ασυγχώρητο από μένα σε μένα. Όλοι ξέφρενα ανεξέλεγκτοι επιβήτορες στην δική μου ζωή, με έκδηλη διάθεση καπηλείας, ενσυνείδητα ή υποσυνείδητα.

Ο ένας τράβαγε από δω και ο άλλος από κει κι εγώ λάστιχο να αντέχω χωρίς φανερό σημείο θραύσης, εκτός του ότι όλο και «φάρδαινα». Και άντεχα, άντεχα, άντεχα, γιατί έπρεπε να είμαι το καλό παιδί, να προλαβαίνω και να εξυπηρετώ άρτια, αλλά ποτέ επαρκώς κάθε ανάγκη των άλλων, για να με αγαπάνε!

Έτσι πορεύτηκα μέχρι τα 34 μου. Προστατεύοντας τους άλλους και μόνο, ξεσκίζοντας εμένα, θυσιαζόμενη σε βωμούς, που όχι μόνο δεν μου άξιζαν, αλλά δεν μου ανήκαν καν. Γεμάτη ενοχές θεωρώντας ότι δεν ήμουν ποτέ «αρκετή» για τους άλλους και σκορπώντας τα πιο όμορφά μου για να πατήσουν με τα λασπωμένα άρβυλά τους πάνω μου. Α! τα τελευταία δε, μου τα παρουσίαζαν για τριανταφυλλένια γοβάκια που τους στένευαν παράλληλα!
Κι εγώ πού; Για μένα ποιος; Για μένα τι;

Σβούρα! Λαβύρινθος! Κυκεώνας! Μια βαλτώδης χοάνη που σε τραβάει μέσα της, αργά και βασανιστικά. Και μετά πάτος. Κατάθλιψη.
Με ενάμιση τόνο βάρος στο σώμα και αμέτρητους στην ψυχή, σερνόμουν μέσα σε λάσπες και βουρκόνερα, για τουλάχιστον τρία χρόνια, θεωρώντας ότι προφανώς έχοντας κάνει το ένα λάθος πίσω από το άλλο, δεν μου αξίζει και τίποτα καλύτερο.
ΛΑΘΟΣ! ΛΑΘΟΣ! ΛΑΘΟΣ!

Όσα λάθη και αν έχεις κάνει, όσο στραβά, όσο χάλια και αν έχεις καταφέρει να τα κάνεις, είναι δικός σου λογαριασμός. Τον πληρώνεις όλο μόνος/η σου και δεν αφορά κανέναν! Κανείς δεν δικαιούται να έχει άποψη, γιατί απλά κανείς δεν ξέρει.

Μπορώ να σου λέω ατέλειωτες ώρες για το πόσα λάθη έχω κάνει κατά του εαυτού μου. Πόσο δεν τον αγαπούσα. Πόσο δεν τον εκτιμούσα. Πόσο δεν τον υπολόγιζα. Αλλά δεν έχει νόημα. Γιατί η ζωή κυλάει και μαζί της οφείλεις απέναντί στον εαυτό σου, να κυλάς κι εσύ. Και να ξεπλένεις ό,τι σε βρομίζει.

Και ξημερώνει η 19η Φεβρουαρίου 2017. Μην έχοντας ακόμα συνειδητοποιήσει τί κάνω και πόσα @@ έχει αυτό που κάνω, θεωρούσα ότι άλλαζα πόλη διαμονής. Χαχαχα! Πόσο χαζή υπήρξα! Δεν θα την ξεχάσω ποτέ αυτή τη μέρα. Ποτέ!

Από ‘κείνη την μέρα λοιπόν, σταδιακά και με πολλή αλλά όχι ψυχοφθόρα αυτή τη φορά προσπάθεια, με τους μοναδικούς μου ανθρώπους πάντα στο πλάι μου, άρχισα και συνεχίζω να μεταμορφώνομαι σε αυτό που μου αξίζει.

Σε αυτό που στον καθένα αξίζει. Να είναι ο εαυτός του και να είναι αποδεκτός και αγαπητός για αυτό ακριβώς που είναι. Ένα πλάσμα που χαμογελάει πλατιά και όχι μόνο με το στόμα. Αλλά κυρίως με τα μάτια. Πάντα δοτική (δεν αλλάζει ο άνθρωπος), μα όχι σκορπισμένη.

Ένας ολόκληρος και ας έμεινα «μισή» άνθρωπος, που ξέρει να αποδέχεται τον εαυτό του, αλλά και τα λάθη, τα πάθη, τις ανασφάλειές του, τους φόβους του, τα «θέλω» και τα «δεν θέλω» του, τα «αντέχω» και τα «δεν αντέχω» του. Μια γυναίκα που ξέρει να αγαπάει και να δίνει εκεί που αξίζει, γνωρίζοντας όμως και πόσο της αξίζει να αγαπηθεί και να πάρει.

Τέλος, θα σου πω ότι βαφτίστηκα Σπυριδούλα σαν την γιαγιά μου. Στα παιδικά μου χρόνια, στο σπίτι και ο οικογενειακός περίγυρος με φώναζαν Λίνα, στο σχολείο και αργότερα στο Πανεπιστήμιο συστηνόμουν Σπυριδούλα, υπήρξα και «Σπυ» και μετά έγινα η «Spykou». Χάσιμο από μόνο του, ναι;

Ποια ήμουν από όλες αυτές; Καμία. Ήμουν για τον καθένα αυτό που τον βόλευε και με αποκαλούσε όπως με φαντασιωνόταν για να καλύψω την εκάστοτε ανάγκη του. Πλέον, είμαι αυτή που έχτισε μόνη της από τα συντρίμμια της, με πόνο και δάκρυα, αλλά κυρίως πείσμα και διάθεση για ζωή, αυτό που επέλεξε να είναι σήμερα.

Γιατί η ζωή δεν έχει αδιέξοδα. Έχει μόνο επιλογές και είναι στο χέρι σου να τις δεις και να αρπάξεις την πιο υγιή για σένα.
Ε τώρα πια, στις 19 Φεβρουαρίου 2018, σου λέω:
«Είμαι η Σπυριδούλα που έχω επιλέξει εγώ να είμαι και σήμερα συμπληρώνω ένα χρόνο ζωής!»

Υ.Γ. (1) Αν είσαι κάπου που δεν σε κάνουν να χαμογελάς, που ανοίγει η αγκαλιά τους και νιώθεις πάγο, που δεν νιώθεις αποδεκτός/η –όπως ΕΣΥ χρειάζεται να νιώσεις τον όρο «αποδοχή»-, τότε σήκω και φύγε τρέχοντας. Δεν φταις εσύ, φταίει που έχεις να κάνεις με ανθρώπους στερημένους και στερητικούς. Τρέχα και μην κοιτάς πίσω σου!

Υ.Γ.(2) Μην στηρίζεσαι ποτέ ελπίζοντας την εξυγίανσή σου, σε αυτούς που σε έφεραν στην θλιβερή αυτή κατάσταση που είσαι. Ηδονίζονται σαδιστικά – ενσυνείδητα ή υποσυνείδητα – πάνω από το γδαρμένο κουφάρι σου, που ακόμα σπαρταράει, ποντάροντας σε σένα, το δόλιο.

Υ.Γ. (3) Η ζωή σου δεν τελειώνει ούτε με ένα, ούτε με δύο, ούτε με χίλια εννιακόσια ογδόντα δύο λάθη. Σταμάτα να αυτομαστιγώνεσαι.
Σήκω πάνω τώρα και προχώρα! Ακόμα και αν η καρδιά σου είναι κουρασμένη, έχεις τα πόδια σου. Ξεκίνα την νέα σου πορεία, έστω και με τα πόδια και η καρδιά θα ακολουθήσει.

Υ.Γ.(4) Κάθε μέρα που ανοίγεις τις ματάρες σου είναι μια άγραφη σελίδα που μπορείς να την μουτζουρώσεις, ή να την γεμίσεις με ήλιους, ουράνια τόξα και καρδούλες. Εσύ αποφασίζεις.

Υ.Γ.(5) Αν νομίζεις ότι δεν μπορείς να ξεφύγεις από τον ιστό της αράχνης, πήγαινε στον καθρέφτη σου, κοίτα βαθιά μέσα στα μάτια σου και ρώτα φωναχτά: Θέλω;
Σου λέω υπεύθυνα: Αν θέλεις, μπορείς!
Δεν έχεις ιδέα τί μπορείς να καταφέρεις, μέχρι το να το προσπαθήσεις σαν θηρίο σε κλουβί, να είναι η μόνη σου επιλογή.

Υ.Γ. (6) Μόνο όταν αγαπήσεις και αποδεχτείς πλήρως τον εαυτό σου, θα βρεις ανθρώπους που μπορούν και θέλουν να σε αγαπήσουν. Κανείς δεν θα σε αγαπήσει, αν πρώτα εσύ δεν έχεις γίνει αξιαγάπητος/η – και αξιαγάπητος είσαι όταν αγαπάς εσύ τον εαυτό σου. Είσαι;

Υ.Γ. (7) Αν αναρωτιέσαι γιατί «ξεβρακώθηκα» τόσο, είναι γιατί δεν υπήρξα ποτέ κρυψίνους, γιατί θεωρώ ότι τα καλά νέα είναι για να μαθαίνονται και για να σου αποδείξω ότι οι πλέον δυνατοί είναι αυτοί που έχουν υπάρξει οικτρά αδύναμοι. Όλα γίνονται αν το θες. Το θες;

Υ.Γ.(2018) Αν κατάφερες να φτάσεις μέχρι εδώ, διαβάζοντας όλο το κείμενο, είσαι ήρωας/ηρωίδα! Οπότε σκέψου μέχρι πού αλλού μπορείς να φτάσεις!

 

Spykou

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook