TheBluez.gr » 💬 The Bluez Voices » Ιστορίες χωρίς τίτλο

Ιστορίες χωρίς τίτλο

Μάτια κλειστά. Τασάκια ξέχειλα. Κούπες που γέμισαν και άδειασαν πιο συχνά από όσο θα έπρεπε.   Μυαλό σε υπερδιέγερση.  Πολλές οι καταιγιστικές πληροφορίες. Ακουστικά στ’ αυτιά. Τα κομμάτια εναλλάσσονται. Παίζουν ξανά και ξανά. Εικόνες σκάνε πίσω από τα βλέφαρα.  Τα δάχτυλα ξεκινάνε να πληκτρολογούν μόνα τους. Ιστορίες χωρίς τίτλο. Ιστορίες που βγαίνουν από κάθε πόρο του κορμιού σου. Αυτού του κορμιού, που άλλοτε τρέχει και σου φωνάζει να το ακολουθήσεις. Κι άλλοτε σέρνεται και σε τραβάει μαζί του.

Ένα παιδί νεκρό στο οδόστρωμα. Μοιάζει να κοιμάται. Μια τρύπα μόνο στο μέρος της καρδιάς. Και γύρω φωνές και φασαρία.  Μια μάνα πάνω από ένα κρεββάτι νοσοκομείου. Προσπαθεί να το ξυπνήσει. Οι φωνές έξω συνεχίζονται.  Το παίρνει στην αγκαλιά της.  Το παρακαλάει να ανοίξει τα μάτια του.  Μια τρύπα. Τόσο δα μικρή στο μέρος της καρδιάς.

Φωνές και όχλος. Πεσμένος στον δρόμο. Η πληγή ίσα που αιμορραγεί. Ένα μαχαίρι βρήκε τον στόχο του. Μια μάνα ουρλιάζει. Το πλήθος δεν έχει καταλάβει τι συμβαίνει. Στόματα που ξερνάνε δικαιολογίες. Σάπια μυαλά που δίνουν άλλοθι. Κανένας δεν είδε. Κι η μάνα σπαράζει. Ποτέ ξανά.

Παιδικές φωνές και γέλια. Και ξαφνικά σιωπή. Ένα παιδί πεσμένο αιμορραγεί. Ένα παιδί σταμάτα να ζει. Ο όχλος πάλι εκεί. Χειροκροτεί τον δολοφόνο. Μια γύφτισσα λιγότερη. Τι κι αν είχε όνειρα. Τι κι αν δεν έφταιξε ποτέ. Οικογενειάρχης λένε τα κανάλια. Το νεκρό τσιγγανόπουλο, συμπληρώνουν. Τι κι αν είχε όνομα.

Ένα φορείο και χέρια δεμένα με χειροπέδες. Το σώμα άψυχο. Η τελευταία ανάσα έφυγε με τρόμο. Ο κόσμος ουρλιάζει. Διψάει για αίμα. Ένας πούστης λιγότερος. Νοικοκυραίοι αλαλάζουν. Ο καημένος ο δράστης. Δεν ήθελε να σκοτώσει. Αναγκάστηκε.  Και το παιδί μιας μάνας εξακολουθεί να δολοφονείται καθημερινά.

Χέρια ενωμένα σε προσευχή.  Δάκρυα τρέχουν από τα παιδικά μάτια. Ικετεύει και ελπίζει. Ότι κάποιος θα σταματήσει το μαρτύριο.  Γιατί παππούλη;  Με πονάς. Δεν θέλω. Σταμάτα να το κάνεις αυτό. Μου έμαθαν ότι είσαι καλός.  Ότι βοηθάς και αγαπάς το ποίμνιο σου. Σταμάτα. Ματώνω. Πονάω. Πεθαίνω κάθε φορά.

Ένα μωρό ξεβρασμένο σε μια παραλία. Μοιάζει να κοιμάται.  Μάτια γεμίζουν δάκρυα. Στόματα σφιγμένα. Και ξαφνικά φωνές. Γιατί έρχονται εδώ; Γιατί βάζουν σε κίνδυνο τις ζωές των παιδιών τους ; Να φύγουν. Είμαστε πολιτισμένοι εμείς. Δεν τους θέλουμε τους βρωμιάρηδες.

Μια γυναίκα τρέχει να ξεφύγει. Προσπαθεί να κρυφτεί. Αιμορραγεί κι ουρλιάζει βοήθεια. Ο διώκτης πλησιάζει. Προσπαθεί να μπει σε ένα ταξί. Ο νοικοκυραίος την διώχνει. Είναι γεμάτη αίματα. Θα του λερώσει τα καθίσματα. Ποιος τρέχει μετά για πλύσιμο. Θα χάσει δρομολόγια. Ο διώκτης την φτάνει. Η γυναίκα πεθαίνει.

Ένα παιδί γράφει με χέρι που τρέμει ένα γράμμα. Τα μάτια θολά από τα δάκρυα. Η ψυχή κομμάτια που τα ποδοπάτησαν. Ένα παιδί που για τους πολλούς είναι ανώμαλο.  Ένα παιδί που καθημερινά δέχεται εξευτελισμούς. Φτιάχνει τον κόμπο. Ανεβαίνει στην καρέκλα. Τελευταίος σπασμός. Ένα παιδί πέθανε.

Ένα πιτσιρίκι μισοχωμένο στα χαλάσματα. Δεν έχει άλλες δυνάμεις. Κρατάει με το ένα του χέρι ένα μωρό. Δεν αντέχει άλλο. Μα δεν το αφήνει. Φωνάζει με όση δύναμη έχει για βοήθεια. Προσπαθούν να το απεγκλωβίσουν. Ένα μωρό σώζεται. Ένα παιδί πεθαίνει.

Φωνές και βήματα. Βαριά και ρυθμικά. Από αυτά που σε βάζουν να κάνεις συνειρμούς. Ουρλιαχτά και χτυπήματα.  Προσπαθείς να αντισταθείς. Τα μάτια σου τσούζουν από τα δακρυγόνα. Τα αυτιά σου βουίζουν από τις φωνές. Πέφτεις κάτω. Κάποιος σε κλωτσάει. Προσπαθείς να μιλήσεις. Η δημοκρατία πέθανε.

Ένα λεωφορείο μέσα στη νύχτα. Σου είπαν ότι θα πας κάπου, όπου θα έχεις κρεββάτι για να κοιμηθείς. Ζεστό νερό να κάνεις μπάνιο. Και ξαφνικά φωνές. Ξύλα και πέτρες πέφτουν στα παράθυρα. Ουρλιάζουν ακατάληπτα σε μια γλώσσα που δεν πρόλαβες να μάθεις. Δεν καταλαβαίνεις γιατί. Δεν σε ξέρουν. Δεν έχεις κάνει κάτι κακό. Το λεωφορείο φεύγει. Το πλήθος χειροκροτεί. Ένα παιδί που δεν θα καταφέρει ούτε σήμερα να κοιμηθεί.

Μάτια που τρέχουν. Τασάκια ξέχειλα. Τα χέρια τρέμουν. Η καρδιά χτυπάει ακανόνιστα. Ιστορίες χωρίς τίτλο. Ιστορίες που δεν θα τελειώσουν ποτέ.

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

Ολυμπία Μαϊλιάνη

Περήφανη μάνα τεσσάρων παιδιών κι ενός σκύλου. Μην σας ξεγελάει όμως αυτό, σοβαρότης μηδέν.
Ολυμπία Μαϊλιάνη

Latest posts by Ολυμπία Μαϊλιάνη (see all)