TheBluez.gr » 💬 The Bluez Voices » Και τώρα σιωπή

Και τώρα σιωπή

Παλεύω μέρες μέσα μου. Προσπαθώ να διαχειριστώ τα συναισθήματά μου. Ένα μπερδεμένο κουβάρι το μυαλό μου. Ένας κόμπος το στομάχι μου. Αυτό το κείμενο το ξεκίνησα τόσες φορές. Και πάντα νικούσε ο θυμός μου. Και σταματούσα προσπαθώντας να πάρω βαθιές ανάσες. Τρέχανε δάκρυα. Τρέχουν δάκρυα. Δαγκώνω τα χείλη μέχρι που ματώνουν. Δεν περνάει ο θυμός. Φουσκώνει και γιγαντώνεται. Και προσπαθώ να κρατηθώ απεγνωσμένα να μην με καταπιεί.

Θέλω να ουρλιάξω. Κλείνω τα μάτια. Σε φέρνω στο νου μου. Τρέμω ασυγκράτητα. Πονάω. Έχω δει τόσες φορές τις τελευταίες σου στιγμές. Αυτές που οι κανίβαλοι αναπαράγουν χωρίς καμία ντροπή. Αυτές που η κάθε σιχαμένη ανθυποπανελίστρια νομίζει ότι έχει δικαίωμα να σχολιάζει χαμογελώντας. Κουνώντας συγκαταβατικά το κεφάλι. Προσπαθώντας να κερδίσει πέντε λεπτά δημοσιότητας. Θυσιάζοντας όποια τυχόν ανθρωπιά της έχει απομείνει για τα νούμερα της τηλεθέασης.

Βουλώστε το επιτέλους. Μ’ ακούτε; Όλοι εσείς που κανιβαλίζετε δίχως έλεος. Όλοι εσείς που βρήκατε έστω ένα ελαφρυντικό στη δολοφονία ενός νέου ανθρώπου. Πέθανε όπως δεν αξίζει σε κανένα ανθρώπινο ον να πεθάνει. Πέθανε τρέμοντας από φόβο. Εκτελέστηκε εν ψυχρώ. Πεσμένος σε ένα πεζοδρόμιο. Μην έχοντας δύναμη να σηκώσει το χέρι να προστατεύσει τον εαυτό του.

Μια ερώτηση με βασανίζει από τη μέρα που συνέβη. Εσείς που ήσασταν εκεί, εσείς που βλέπατε να σκοτώνουν στο ξύλο έναν άνθρωπο, εσείς που δεν αντιδράσατε κι απλά παρατηρούσατε τον Ζακ να πεθαίνει, πείτε μου, κοιμάστε τα βραδιά ; Αντέχετε να κλείσετε τα μάτια σας χωρίς να έρθει μπροστά σας το ματωμένο του πρόσωπο; Χωρίς να έρθει μπροστά σας το γεμάτο απόγνωση βλέμμα του; Αν ναι, έχετε ήδη πεθάνει και δεν το ξέρετε. Δεν έχει μείνει τίποτα ανθρώπινο μέσα σας.

Ακούστηκαν τόσα πολλά. Μετά τον θάνατο του δολοφονήθηκε ακόμη αμέτρητες φορές. Από την κάθε ανόητη δημοσιογράφο. Από την κάθε και τον κάθε υπάνθρωπο. Που γι’ αυτούς ήταν απλά ένα πρεζάκι που πήγε να ληστέψει. Κι ας φώναζαν οι οικείοι ότι δεν ήταν χρήστης. Κι ας έλεγαν οι φίλοι ότι δεν ήταν ληστής. Είχαν ήδη βγάλει την ετυμηγορία. Ήταν διαφορετικός. Κι αυτό τους τρόμαζε. Ήταν ευτυχισμένος. Κι αυτό τους ενοχλούσε.

Ήταν ομοφυλόφιλος. Ήταν οροθετικός. Ήταν ακτιβιστής. Ήταν άνθρωπος. Χαρούμενος κι ελεύθερος. Κατά της οποιαδήποτε βίας μιας που ήξερε κι είχε νιώσει τόσο πόνο, που δεν ήθελε να πονάει κανένα άλλο ανθρώπινο ον. Ήθελε να δίνει χαρά. Να σκορπάει χαμόγελα. Γιατί αυτό ήταν ο Ζακ. Προσπαθούσε να βρει το καλό μέσα σε όλα. Προσπαθούσε να μοιράσει αγάπη. Αγάπη που τόσο του έλειψε. Αποδεχόταν όλα τα ανθρώπινα πλάσματα. Γιατί ήξερε πως είναι να μην σε αποδέχονται. Και γελούσε. Πολύ και δυνατά. Ήταν drag αλλά είχε περισσότερα μπέσα από πολλούς άντρακλες. Και μπορεί να φορούσε φουστάνια αλλα τιμούσε τα παντελόνια του. Έτσι ήταν ο Ζακ.

Όλοι εσείς που τον δικάσατε και τον καταδικάσατε, τώρα που βγήκαν τα αποτελέσματα των τοξικολογικών αντέχετε να κοιταχτείτε στον καθρέφτη; Κάποιοι ίσως να κάνατε την αυτοκριτική σας. Ίσως βιαστήκατε να βγάλατε συμπεράσματα. Ίσως να παρασυρθήκατε από το σύνολο. Και να αισθάνεστε άσχημα. Να σκύβετε το κεφάλι από ντροπή. Κι επιτέλους να καταλάβατε. Ότι δεν ήταν κλέφτης. Δεν ήταν πρεζάκι. Δεν ήταν ληστής. Ήταν ένας άνθρωπος σε απόγνωση. Που έτρεχε κυνηγημένος από κάποιους φυσιολογικούς. Που έψαχνε καταφύγιο. Που ήταν τόσο τρομαγμένος και σοκαρισμένος που δεν μπορούσε καλά-καλά να σταθεί.

Γράφω και νιώθω τον θυμό μου να φουντώνει πάλι. Παίρνω βαθιές αναπνοές. Ζητούσε καταφύγιο. Έψαχνε βοήθεια. Κι εκεί που νόμιζε ότι τα κατάφερε βρέθηκε στην αρένα. Με τα τέρατα να τον κατασπαράζουν και με το φιλοθεάμον κοινό να παρακολουθεί ατάραχο. Ξεψύχησε φοβισμένος. Κι αυτό με στοιχειώνει. Και δεν μπορώ να το διαχειριστώ. Δεν ξέρω αν τα καταφέρω ποτέ. Σταματήστε λοιπόν να κράζετε σαν τα κοράκια περιφέροντας τις θλιβερές σας υπάρξεις από κανάλι σε κανάλι. Σταματήστε να δικαιολογείτε τους δολοφόνους του. Σταματήστε. Σκάστε. Βουλώστε το.
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΙΩΠΗ.

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

Ολυμπία Μαϊλιάνη

Περήφανη μάνα τεσσάρων παιδιών κι ενός σκύλου. Μην σας ξεγελάει όμως αυτό, σοβαρότης μηδέν.
Ολυμπία Μαϊλιάνη

Latest posts by Ολυμπία Μαϊλιάνη (see all)

1 σκέψη για το “Και τώρα σιωπή”

  1. η αληθεια θα λαμψει.η ιστορια μοιαζει με του κυπριου φοιτητη στην θεσσαλονικη.αληθεια ποσα σεναρια δημιουργισανε για να καλυψουν την εγκληματικοτητα τους.και οι αστυνομικοι,αλλα θρασυδειλα οντα…ευτυχως καποιος τραβηξε το βιντεο και φανηκε η προστυχια τους!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *