Μαμά

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Σε φίλησα για τελευταία φορά. Σου άφησα τα αγαπημένα σου τριαντάφυλλα στα παγωμένα χέρια σου. Μου φάνηκε ότι χαμογέλασες. Με κοίταξες μέσα από τα κλειστά μάτια σου ή ήταν η ιδέα μου; Τι όμορφη που ήσουν μαμά. Σου φόρεσα το αγαπημένο σου ταγιέρ, εκείνο που αγόρασες όταν σου είπε ο γιατρός ότι ξεπέρασες τον κίνδυνο και καλά θα κάνεις να ξεχάσεις την περιπέτεια που πέρασες και να συνεχίσεις τη ζωή σου. Άλλωστε ήσουν πολύ νέα σου είχε πει, μόνο πενήντα χρονών, η ζωή είναι μπροστά σου, είπε ο γιατρός…

Έτσι μου είπες… Έφυγες μαμά. Μου είπες ψέματα ότι όλα είναι καλά κι εγώ σε πίστεψα. Όπως τότε που ήμουνα μικρούλα και είχα πυρετό και καθόσουν στο προσκέφαλό μου βάζοντας μου κρύες πετσέτες στο μέτωπο. Μου έλεγες ότι όλα ήταν καλά κι εγώ σε πίστευα. Όπως εκείνη τη φορά που είχα  σπάσει το χέρι μου και μου έλεγες ότι σε δυο μέρες θα γιάνει. Σε κοίταζα κατάματα και σε πίστευα. Γιατί έτσι ήθελα. Και τώρα ήθελα να σε πιστέψω. Ήθελα να σε πιστέψω και δεν τολμούσα να πάρω το γιατρό τηλέφωνο να τον ρωτήσω αν όντως όλα ήταν τόσο καλά.

Δεν μπορώ να γυρίσω στο σπίτι μας. Στην κατσαρόλα υπάρχει το φαγητό που μαγείρεψες εχθές το πρωί. Σουτζουκάκια, τα αγαπημένα του μπαμπά και του Μιχάλη, του αρραβωνιαστικού μου. Μαγείρευες και τραγούδαγες κι εγώ σε κοίταζα χαρούμενη μέσα από τα μυωπικά γυαλιά μου και νόμιζα ότι το νικήσαμε στ΄αλήθεια το θηρίο. Πίστευα ότι τα είχαμε καταφέρει. Ότι όλα ήταν ένα άσχημο όνειρο, το οποίο βλέπαμε και οι δυο μαζί.  Ακόμη και τα μαλλιά σου είχαν μεγαλώσει και κολακευόσουν που σου έλεγα ότι τώρα έχουν γίνει πιο όμορφα. Και όλο τα έπιανες, και όλο κοιταζόσουν στον καθρέφτη στα κρυφά, αλλά εγώ σ΄έβλεπα μαμά και χαιρόμουν και καμάρωνα για σένα και πίστευα ότι δεν θα ξαναέκλαιγες ποτέ… και όλο μιλάγαμε για το γάμο μου που θα γινόταν το καλοκαίρι. Και πίστευες ότι τα μαλλιά σου θα είχαν μακρύνει κι άλλο και θα τα έπιανες ένα μεγάλο κότσο ψηλά στο κεφάλι όπως πάντα σου άρεσε. Και κοιτάζαμε περιοδικά μόδας για να διαλέξουμε το φόρεμα που θα έραβες… για το γάμο μου μαμά…

Ακόμη και ο γιατρός το έλεγε μαμά. Είχες διαφύγει τον κίνδυνο είπε, μπορούσες να συνεχίσεις τη ζωή σου από εκεί που την είχες σταματήσει, είπε… Ψέματα, ψέματα, όλα ψέματα…

 Δεν μπορώ να γυρίσω στο σπίτι μας. Τα φρεσκοσιδερωμένα ρούχα του μπαμπά έχουν πάνω το άρωμά σου. Μυρίζουν μαμά. Ακόμη και η μπλούζα που φοράω μυρίζει μαμά. Εσύ την έπλεξες κοιτάζοντας τηλεόραση τα βράδια. Και με μάλωνες που σου είχα ζητήσει να την πλέξεις σε μαύρο χρώμα γιατί είναι της μόδας. –Να φοράς φωτεινά χρώματα, μου έλεγες… Που πήγες μαμά; Βιάστηκες να φύγεις. Νόμιζες ότι μεγάλωσα και δεν σε έχω ανάγκη, ότι είμαι δυνατή πια. Λάθος μαμά. Τώρα σε χρειαζόμουν περισσότερο από ποτέ. Δεν σε πρόλαβα, μαμά, δεν σε πρόλαβα, σε είχαν πάει στο νοσοκομείο. Ερχόμουν να σου πω ότι θα γίνεις γιαγιά μανούλα. Γιαγιά, ακούς, γιαγιά…Δεν σε πρόλαβα. Βιάστηκες να φύγεις μαμά…

Βούλα Ρετουνιώτη

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook