Μην είσαι αγενής, καλό μου γίδι

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δεν την αντέχω την αγένεια, είναι από τα πράγματα που με βγάζουν από τα ρούχα μου, πιο πολύ κι από την ίδια την κακία. Γιατί η κακία, προϋποθέτει κι έναν βαθμό ευφυΐας, που οι αγενείς άνθρωποι ΔΕΝ έχουν. Άρα παλεύοντας την αγένεια, πρέπει να αντιμετωπίζεις ταυτόχρονα και την βλακεία, ε εντάξει too much για μένα.

Όχι, δεν είναι αρετή η αγένεια και μην την βαφτίζεις “ειλικρίνεια”. Η γιδοσύνη σου δεν σε αφήνει να καταλάβεις τη διαφορά, ταγάρι γεννήθηκες, ταγάρι θα πεθάνεις. Και δεν έχει σχέση ούτε με πτυχία, ούτε γλώσσες, ούτε τα λεφτά που κουβαλάς στο πορτοφόλι σου. Κοινωνική μόρφωση είναι και την έχουν ακόμα και ηλικιωμένοι που δεν έβγαλαν δημοτικό, είναι θέμα ευγένειας ρε φίλε, καλοπροαίρετης διάθεσης και αφορμή να έρθεις πιο κοντά με κάποιον, να του μεταδώσεις αυτό που έχεις στην καρδιά και το μυαλό σου, πόσο δύσκολο πια, έχω γνωρίζει παιδάκια προσχολικής ηλικίας να είναι ευγενικά και δεν μπορείς εσύ, τραχανοπλαγιάνθρωπε; Που έχεις την κακία και την προσβολή έξω έξω, στην άκρη της γλώσσας! Που αν την δαγκώσεις, δεν σε προλαβαίνουν για αντίδοτο στο νοσοκομείο, θα τα τινάξεις με τη μία!

Ας δώσουμε ένα παράδειγμα. Που αφορά αυτήν εδώ τη σελιδούλα, στην οποία γράφουν ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΩΣ άνθρωποι προς δική σας τέρψη. Άνθρωποι που εκτίθενται, ΔΗΜΟΣΙΑ, σε αγνώστους, άνθρωποι που εισπράττουν τα σχόλια σας, τα οποία σχόλια σας βλέπουν οι συγγενείς, οι φίλοι, οι συνάδελφου του ανθρώπου που έγραψε το κείμενο. Φανταστείτε πως εσείς οι ίδιοι, που ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ, σκίζετε μια σελίδα από το ημερολόγιο σας και τη στέλνετε προς δημοσίευση. Λέξεις από τα άδυτα του μυαλού σας, τις κρεμάτε στα μανταλάκια “ΑΥΤΟ ΕΙΜΑΙ” σε μορφή άρθρου, εξομολόγησης ή μυθοπλασίας. Επειδή λοιπόν, το έχω νιώσει στο πετσί μου αυτό και εγώ και πολλοί άλλοι που έχουμε τα κότσια να το κάνουμε, αυτό που αισθάνεσαι είναι πως στέκεσαι γυμνός στα μάτια του κόσμου. Που σε ξεψαχνίζουν, να βρουν τα τρωτά σου σημεία, πόσο εύκολο νομίζεις πως είναι, ΚΑΝ’ΤΟ ΝΤΕ! ΣΕ ΠΡΟΚΑΛΩ!! ΕΣΕΝΑ, που πας στα σχόλια και κράζεις το μικρό ορθογραφικό λάθος (που μάντεψε, ΞΕΦΥΓΕ της προσοχής του επιμελητή, που ΜΑΝΤΕΨΕ!! ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ!!!) – κράζεις τις προθέσεις του συγγραφέα, δεν σου άρεσε το τέλος, δεν σου άρεσε η αρχή, δεν σου άρεσε το κερατάκι σου το τράγιο <3 Και ξερνάς χολή, που την ονομάζεις “κριτική” και αν σου απαντήσουμε στα ίσα, ζορίζεσαι ‘δεν σας αρέσει η κριτική’ μας λες και άμα σου ρίξουμε και μπλοκ γιατί στάζεις δηλητήριο (καλή ώρα όπως εγω σε αυτό το κείμενο, σε τσούζει; Πονάς;) κάνεις παράπονα μετά πως σε αποκλείσαμε από τη σελίδα και είμαστε κακοί αθρώποι, μπουχού χού, ΚΛΑΨΙΑΡΑ ΚΑΙ ΚΛΑΨΙΑΡΗ!

Η κριτική είναι αυτό που επιζητούμε. Όλοι μας. Μίλα μας. Πες μας τι σου άρεσε, πες μας τι θα προτιμούσες να είναι αλλιώς. ΠΕΣ’ΤΟ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΠΕΣ’ΤΟ ΟΜΟΡΦΑ, ΕΔΩ ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΟΛΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΚΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΜΠΛΕΞ; Σε ένα σάιτ δημιουργικής έκφρασης; Ή, νόμιζες πως μπήκες σε κανένα συγγραφικό πάνθεον και επειδή βρήκες λάθος να σου δώσουμε τα λεφτά σου πίσω; “ΩΩΩ ωωωω ωωωω βρήκα λάθος, ΤΩΡΑ ΘΑ ΔΟΥΝ ΤΙ ΘΑ ΠΑΘΟΥΝ!!” αλήθεια τώρα;; Μας τιμώρησες νομίζεις;

Τι να πρωτοπούμε τόσα χρόνια. Και τι δεν έχουν δει τα μάτια μας. Κάποια στιγμή θα ανεβάσουμε συλλογή, από γιδίσια σχόλια, κουβέντες από ανθρώπους που λες ότι αποκλείεται να έγραψαν με τα δάχτυλα, με το κέρατο πληκτρολογούσαν.

Και μετά βέβαια, υπάρχουν οι άνθρωποι οάσεις. Οι άνθρωποι που χρόνια τώρα διαβάζουν thebluez. Και πάντα έχουν μια καλή κουβέντα ενθάρρυνσης να πουν, εκτιμώντας τη σελίδα για αυτό ακριβώς που είναι, μια εξέδρα ερασιτεχνών, που γράφουν με την καρδιά τους, χωρίς ανταγωνισμό και χωρίς να περιμένουν τίποτα άλλο εκτός από μια όμορφη συζήτηση.

Μιλήστε μας. Γράψτε μας “δύσκολο κείμενο, με μπέρδεψε λίγο, αλλά εκτιμώ την προσπάθεια, θέλουμε να ξαναδούμε κείμενο σου” “με στεναχώρησε πολύ το τέλος, αλλά για να ένιωσα έτσι άσχημα, πάει να πει πως με έβαλες καλά στο κλίμα!” “με τρόμαξε, δεν διαβάζω κείμενα τρόμου, θα ήθελα να διαβάσω και κάτι άλλο από εσένα” “βρήκα μερικά ορθογραφικά, δεν πειράζει, σε όλους μας συμβαίνει, όμως η άποψη μου για το κείμενο σου είναι η εξής….”

ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ; Γιατί είναι πιο εύκολο να χύσεις χολή, να προσβάλεις, να αποθαρρύνεις ανθρώπους δημόσια, θα ήθελες να στο κάνουν και σένα, ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΓΙΔΙ; Δε σε θέλουμε ρε, στη σελίδα. Να πας αλλού να εκφέρεις την αποψάρα σου, σε μας ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ. ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ. Εμείς γουστάρουμε μόνο καλόψυχους ευγενικούς αναγνώστες; ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΤΕΤΟΙΟΣ; ΑΤΣΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΤ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΜΑΝΤΡΙ ΣΟΥ.

ΤΑΓΑΡΙ.

*Φιλί και αγκαλιά μεγάλη. Σε όσους αντιλαμβάνονται τι σημαίνει να κρεμάς την ψυχή σου στα μανταλάκια. Και να αφήνεσαι γυμνός, να σε ζεσταίνουν οι αναγνώστες με μια καλή τους κουβέντα, ή να σε φτύνουν, νομίζοντας πως αυτό είναι “ειλικρίνεια” και “κριτική”. Άνθρωποι απαίδευτοι. ΓΙΔΙΑ. Aνεπιθύμητοι σε αυτό εδώ, το σπίτι μας.

[Tι μου φταίνε και τα κατσικάκια τα καημένα, να τα βρίζω… Αυτά τουλάχιστον δεν πληγώνουν κανέναν με τους κακούς τους τρόπους. Άσε που τους έχουν πάρει εργολαβία οι ψεκαζμένοι τώρα τελευταία, άλλη ιστορία αυτή, θα επανέλθω]

photο: goat anonymous 😄

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook