Μη μου δίνετε συμβουλές για τις ημικρανίες

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
()

Άραγε, σε βάζουν φυλακή, αν βιαιοπραγήσεις εναντίον κάποιου, πάνω σε κρίση ημικρανίας; Πώς λέμε, «εν βρασμώ ψυχής»; Έτσι.

Το μαρτύριό μου ξεκίνησε γύρω στα 14. Θυμάμαι, ήμουν στην κατασκήνωση, όταν άρχισα να έχω φριχτούς πονοκεφάλους, με ναυτία, ενώ με ενοχλούσαν και οι μυρωδιές, οι ήχοι και τα έντονα φώτα. Πήγα στον γιατρό της κατασκήνωσης, ο οποίος ήταν καθησυχαστικός και έκανε τη διάγνωση: «Ημικρανία»

«Πφ», σκέφτηκα απαξιωτικά! «14 χρονών παιδί» – βλέπεις, στην εποχή μου δεν βιαζόμασταν όλες να μεγαλώσουμε – «σιγά μην έχω ημικρανία».

Πόσο μπροστά αυτός ο γιατρός, πόσο τον σκέφτομαι και νοερά ζητάω συγγνώμη για την αλαζονεία μου!

Τα χρόνια περνούσαν, τα επεισόδια γίνονταν πιο έντονα και η σχέση μου με τα παυσίπονα, «σχέση ζωής». Επειδή, όμως, εκεί, γύρω στα 20 κάτι, είχα καταλήξει να παίρνω χάπια με δίγραμμη συνταγή, σαν τα πρεζόνια, ένα πράγμα, αποφάσισα ότι πρέπει να σταματήσω να επισκέπτομαι παθολόγο, και να δω 1 ειδικό, έναν νευρολόγο, βρε αδερφέ!

Και, να η αξονική, μήπως έχω ιγμορίτιδα, ή κάτι άλλο (μπα!) και να οι εξετάσεις, και καταλήξαμε στη συνταγογράφηση ενός «εξειδικευμένου» φαρμάκου για ημικρανία.

Αμ, έλα, που, ούτε οι ημικρανίες μου πέρναγαν, ενώ «άρπαξα» και καμιά 15αρια κιλά, με τα οποία είμαι πλέον παντρεμένη, λες και δεν ήμουν αρκετά χυμώδης!

Έκοψα και το «ειδικό» φάρμακο και έμεινα να πορεύομαι με διαφόρων ειδών παυσίπονα.

Και η ζωή συνεχίζεται. Και παντρεύομαι και μένω έγκυος και, ω τι θαύμα! Δεν έχω ναυτίες, δεν έχω λιγούρες, μπορεί να κονομάω 1 διαβήτη κύησης, αλλά δεν έχω και ΚΑΘΟΛΟΥ ημικρανίες σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου! Και εκεί βεβαιώνομαι ότι οι ημικρανίες μου έχουν σχέση με τον κύκλο μου, την έμμηνο ρύση, τους «Ρώσους», ή όπως αλλιώς, θέλετε πέστε το. Τέλεια! Τι να κάνω, λοιπόν, να μένω συνέχεια έγκυος; Δεν γίνεται! Δύο παιδιά που λατρεύω έκανα – φτάνει!

Επομένως, εγώ και οι ημικρανίες μου συνεχίσουμε να πορευόμαστε μαζί, ενώ , πριν λίγα χρόνια, προστέθηκε στην παρέα μας και το αυχενικό σύνδρομο – 2 κήλες, γαρ! Έχω αποκτήσει σχέση πάθους με τα παυσίπονα, αν και πολλές φορές, προσπαθώ να κάνω το παλληκάρι και να μην χαπακωθώ, με το που αισθάνομαι την κρίση να έρχεται – απόφαση που μετανιώνω πικρά!

ΘΕΡΜΗ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ: Όταν βλέπετε κάποιον άνθρωπο να υποφέρει με ημικρανία, προς Θεού, μην του λέτε τα ακόλουθα:

  • Δοκίμασες να πάρεις κάποιο παυσίπονο; Το «κάποιο» παυσίπονο είναι understatement, που λέμε και στα μέρη μου
  • Μήπως δεν πίνεις αρκετό νερό; Έλεος, πόσο πια;
  • Μια γνωστή μου είχε συχνούς πονοκεφάλους και τελικά είχε όγκο στον εγκέφαλο. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την ενθάρρυνση!
  • Πώς κάνεις έτσι, ένας πονοκέφαλος είναι, θα περάσει! Αν δεν το έχεις περάσει, δεν ξέρεις!
  • Μήπως είναι «μάτι»; Ως γνήσια Ελληνίδα, δεν μπορώ να πω ότι δεν το έχω σκεφθεί, ή δεν έχω απευθυνθεί στους «ειδικούς» (θεία, κουμπάρο, ξάδερφο κλπ), αλλά δεν είναι «μάτι». Μπορώ να πω ότι ξεχωρίζω το «μάτι» από την κρίση ημικρανίας – καλό, ε;

Εντάξει, κοιτάζω γύρω μου, βλέπω πολύ χειρότερα , οπότε, ανασαίνω με ανακούφιση και προσμένω με λαχτάρα την ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ, μήπως αυτό σημαίνει ότι ΗΜΙΚΡΑΝΙΕΣ ΤΕΛΟΣ!

Τώρα τι με περιμένει με την ΕΜΜΗΝΟΠΑΥΣΗ….αυτό είναι άλλο κεφάλαιο – θέλει κανείς παυσίπονο; Κερνάω!

Ζυγός σε ανισορροπία

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Δεν υπάρχον ψήφοι! Ψηφίστε πρώτοι!

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook