Ο δεκάλογος της καραντίνας

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Κατά τη διάρκεια της διαβόητης καραντίνας, έκανα κάποιες διαπιστώσεις και ανακαλύψεις που κυριολεκτικά με διαφώτισαν και με αφύπνισαν.

1. Δεν είμαι από τη φύση μου κοκέτα. Τα κομψά ρούχα και τα στιλέτα, τα φοράω τελικά για τους άλλους, για να μη λένε πίσω ή μπροστά μου «Πώς κυκλοφορεί αυτή έτσι;». Μία χαρά την πέρασα ατημέλητη κατά τη διάρκεια της τηλεργασίας με κλειστή κάμερα, φόρμες, λευκή ρίζα μέχρι τα αυτιά και κάνα πεντάρι κιλά παραπάνω.

2. Έχω ατσάλινα νεύρα. Κατάφερα να είμαι κλεισμένη σε ένα σπίτι πρώτον με τον προ – κλιμακτήριο εαυτό μου, τον – περνάω τη φάση της μέσης ηλικίας – σύζυγό μου και δύο αγόρια φουλ στην εφηβεία και να μη με κλείσουν στη φυλακή ή στο ψυχιατρείο.

3. Κακώς δεν ενέδιδα στις παρακλήσεις των παιδιών μου τόσα χρόνια να πάρουμε ένα σκυλάκι, που στην πορεία έγιναν δύο. Αυτά τα πλασματάκια μας γεμίζουν τόση χαρά! Μόνο αγάπη και αφοσίωση δείχνουν!

4. Εκτίμησα τα καλά της επαρχίας, όπου ζω τα τελευταία χρόνια. Η θάλασσα και η εξοχή είναι κυριολεκτικά στα πόδια μας. Αυτός ο διακαής πόθος να επιστρέψω στο κλεινόν άστυ έχει υποχωρήσει.

5. Νοστάλγησα κάποιους ανθρώπους που νόμιζα ότι με ενοχλούσαν. Ακόμα και την ξινή στη δουλειά ανυπομονώ να ξαναδώ. Φτάνει να γυρίσουμε στην κανονικότητα.

6. Έπρεπε να είχα ιεραρχήσει διαφορετικά τις προτεραιότητές μου. Λόγω ‘ανειλημμένων υποχρεώσεων’ είχα αρνηθεί δεκάδες προσκλήσεις της καλύτερης μου φίλης να βρεθούμε από κοντά. Ζει σε άλλο νομό. Άγνωστο πότε θα την ξαναδώ. Και εκείνο το ταξίδι στο εξωτερικό με την οικογένειά μου έπρεπε να το είχαμε αποφασίσει τότε, αντί να σκεφτόμασταν τα έξοδα.

7. Κατάλαβα ότι κανείς δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο. Ο καθένας μπορεί να νοσήσει και βαριά μάλιστα. Νοοτροπίες του στυλ «Αυτό αποκλείεται να συμβεί σε μένα, δεν υπάρχει κίνδυνος», είναι για τους αφελείς. Προσέχω και προς το παρόν την έχω γλιτώσει αλλά δεν επαναπαύομαι. Τα ‘χρειάστηκα’ όταν δικοί μου άνθρωποι αρρώστησαν και νοσηλεύτηκαν.

8. Δε μισώ τελικά το δεύτερο ανεπίσημο ‘επάγγελμά’ μου. Αυτό της ταξιτζούς που όχι μόνο το έκανα αμισθί, αλλά πλήρωνα κι από πάνω. Σχολεία, φροντιστήρια, γυμναστήρια, ποδόσφαιρα, μπάσκετ, πάρτυ, επισκέψεις σε φίλους, ραντεβού με το κορίτσι και δε συμμαζεύεται. Τώρα, τις αντίστοιχες ώρες κάθομαι στον καναπέ τρώγοντας πατατάκια και βλέποντας τούρκικες σειρές. Tragic!

9. Διαπίστωσα ότι όσο περισσότερο βρίσκομαι στο σπίτι, τόσο πιο ανοργάνωτη και αναβλητική είμαι στις δουλειές, οι οποίες μένουν πίσω. Όταν είμαι στην πρίζα και τρέχω όλη μέρα όλα δουλεύουν ρολόι!

10. Ανακάλυψα μία υπέροχη παρέα γραφιάδων και αναγνωστών από κάθε γωνιά της Ελλάδας και πολλά μέρη του κόσμου, με τους οποίους μιλάμε, ανταλλάσσουμε απόψεις, μοιραζόμαστε ανησυχίες, προβληματισμούς, συναισθήματα. Για μένα όλοι αυτοί οι άνθρωποι στο σύνολό τους και ο καθένας χωριστά, είναι ένα στήριγμα και μια παρηγοριά. Να είστε όλοι καλά!

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Μαργαρίτα Τσεντελιέρου
Zumba

Βρείτε μας στο Facebook