Ο νεκροθάφτης της γειτονιάς

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

– Φτου , φτου , φτου
– Μάνα τι κάνεις; Γιατί φτύνεσαι ;
– Μακριά από μας . Δεν βλέπεις παιδάκι μου την νεκροφόρα που σταμάτησε μπροστά από το σπίτι μας;
– Ποιος πέθανε;
– Δεν ξέρω. Στρατηηηηη ποιος πέθανε;
– Τι λες ρε γυναίκα; Ααα, μια νεκροφόρα φτου φτου λες κανένας γείτονας;
– Δεν πέθανε κανείς. Ανοίγει ο άνθρωπος μαγαζί.
– Τι λες γιαγιά;
– Γραφείο τελετών. Κουβαλούσε το παιδί κάτι φέρετρα χτες. Νοίκιασε το διπλανό μαγαζί. Καλό παιδί . Νεαρός. Ούτε 30…
– Γιαγιά…
– Γιατί όχι ; Η δουλειά δεν είναι ντροπή . Και αυτή είναι στρωμένη δουλειά. Με σίγουρο μέλλον. Πότε θα δω δισέγγονα μου λες ;
– ΓΙΑΓΙΑ !

Κάπως έτσι μπήκε στην ζωή μου ο Δημήτρης. Ο γείτονας. Ο νεκροθάφτης της γειτονιάς. Ποτέ δεν είχα πρόβλημα με το γραφείο τελετών δίπλα από το σπίτι, ούτε με την νεκροφόρα ούτε με τα φέρετρα. Είχα όμως ένα πρόβλημα! Με την λάμπα του. Ναι την λάμπα του. Την είχε μέσα στο γραφείο και τις νύχτες όταν περνούσες από κει έκανε περίεργες σκιές.

– να σου πω …
– παρακαλώ σε μένα μιλάς;
– ναι το κορακ… ε, ο ιδιοκτήτης δεν είσαι ;
– ναι, Δημήτρης χάρηκα.
– Ναι, άκου λίγο. Μπορείς να βγάλεις αυτή τη λάμπα; Έμφραγμα θα πάθω κάνα βράδυ και όχι τίποτα άλλο είμαι νέα ακόμα.
– Θα το σκεφτώ.

Και κάπως έτσι μετά την πρώτη γνωριμία αρχίσαμε να κάνουμε παρέα. Καλή παρέα. Ο Δημήτρης πέρα από το μαύρο του επαγγέλματος ήταν πάντα η χαρά της ζωής αν εξαιρέσει κανείς τον reaper που είχε για φώτο προφίλ.

Εκεί που περπατούσα στο δρόμο περνούσε ο Δημήτρης κόρναρε και σταματούσε δίπλα μου.
– Να σε πάω μια βόλτα ;
– Με αυτό ;
– Γιατί ρε το ξέρεις πως η νεκροφόρα είναι λιμουζίνα;

Περνούσα από το γραφείο για ένα γεια
– Έλα φρέσκα είναι
– Δεν τρώω κόλλυβα ρε …
– Εσύ χάνεις, τα πέτυχαν

Και φυσικά τα παρασκήνια. Γάμος χωρίς δάκρυα και κηδεία χωρίς γέλιο δεν λένε; Ε κάτι τέτοιο.
– Να σου πω για την πρώτη κηδεία που είχα κάνει;
– Για πες.

– Πρώτη κηδεία. Εγώ ψαρωμένος, χωρίς πείρα, χωρίς να ξέρω τα έθιμα κάθε περιοχής. Με καλούν πως πέθανε μια γιαγιά και να κανονίσω τα της κηδείας. Πήγα να την παραλάβω, την ετοίμασα, έβγαλα τα χαρτιά και ήρθε η ώρα της τελετής. Στην εκκλησία ήρθαν οι αδελφές της γριάς και μου τα έπρηζαν να πάρουμε την γιαγιά που ήταν έτοιμη να μπει στον τάφο και να την πάμε σε άλλη πόλη. Εξηγούσα ευγενικά πως τώρα αυτό δεν γίνεται. Γίνεται η τελετή και αφού μου βγαίνει η μέση γιατί ήταν και βαριά η συγχωρεμένη να την κουβαλήσω με τον βοηθό μου φτάνουμε μπροστά από τον τάφο. Ξαφνικά πετάγονται οι αδελφές της γιαγιάς και οι συγγενείς και παίζουν ξύλο.
– Ξύλο;

– Κανονικό ξύλο. Η γιαγιά είχε μια πολυκατοικία. Αυτές έπαιζαν ξύλο, ο άντρας της έκλαιγε και ο παπάς προσπαθούσε να μην κλάψει από τα γέλια.

Μια μέρα πέτυχα τον Δημήτρη στο γραφείο. Ήταν κάπως.
– Τι έχεις ;
– Τίποτα.
– Έλα λέγε …
– Ορκίσου πως δεν θα γελάσεις .
– Καλά, καλά.
– Είχα μια κηδεία σήμερα. Πέθανε ο παππούς αργά χτες το βράδυ. Ε πήγα να τον ετοιμάσω.
– Και;
– Ε τον ετοίμασα. Σήμερα ήταν η τελετή. Κοίτα χτες ήμουν κουρασμένος όταν πήγα στον παππού και μετά ήπια και κάτι μπύρες.
– Που το πας;
– Ε μέσα στην εκκλησία την ώρα της τελετής το κατάλαβα .
– Τι πράγμα ;
– Θυμάσαι το παλτό που πήρα πριν κανά μήνα;
– Ναι;
– Ε χτες μπέρδεψα τα παλτά και αντί να βάλω στον παππού το δικό του παλτό, του έβαλα το δικό μου. Ε μην γελάς… μην γελάς…. και το είδα στην εκκλησία. Και τι να πω;
Συγνώμη ο παππούς φοράει το παλτό μου; Τον έθαψα με το παλτό μου. Και είχα και τον λογαριασμό της ΔΕΙ μέσα… μην γελάς….

Άλλη μέρα στο γραφείο ….
– Γιατί είσαι μέσα στα χώματα;
– Άσε ρε .
– Τι;
– Είχα κηδεία. Ήμουν μπροστά από τον τάφο και κρατούσα το φέρετρο μαζί με τους βοηθούς, ο παπάς δίπλα διάβαζε. Κάνω μια κίνηση, σπάει το πλακάκι, υποχωρεί το χώμα, πέφτω μέσα αρπάζοντας το ράσο του παπά.
– Έπεσες στον τάφο ;
– Ναι μαζί με τον παπά … ευτυχώς που οι βοηθοί κράτησαν το φέρετρο και δεν φύγαμε ομαδικά μαζί. Οι συγγενείς ακόμα γελάνε. Είχαν κλάψει από τα γέλια σου λέω.

Πολλές οι ιστορίες του Δημήτρη και όλες μοναδικές! Για την ιστορία πάντως την λάμπα δεν την έβγαλε ποτέ. Και επειδή θα το διαβάσει το κείμενο ΒΓΑΛΕ ΤΗΝ ΛΑΜΠΑ !

Ευχαριστώ τον J. που μοιράστηκε τις ιστορίες του!

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook