TheBluez.gr » 💬 The Bluez Voices » Πότε θα γίνεις μάνα;

Πότε θα γίνεις μάνα;

Αφήνω στην άκρη τις εισαγωγές και τις χαιρετούρες και μπαίνω κατευθείαν στο ψητό. Γιατί; Επειδή το κεφάλι μου βράζει φίλε μου. Βράζει από νεύρα και αγανάκτηση. Νιώθω τα μηνίγγια μου να βαράνε ταμπούρλο και την πίεση μου να έχει φτάσει στο 30. Παντρεύτηκα που λες… Γνώρισα τον άνθρωπο που ένιωσα πως μαζί του θέλω να περάσω υπόλοιπη ζωή μου και που με κάνει κάθε μέρα, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο να χαμογελάω, και τον παντρεύτηκα. Όλα έμοιαζαν σαν παραμύθι.

Για τα πρώτα 20 λεπτά.

Μετά μας έστησε ο παπάς στη σειρά για την χαιρετούρα και όλα άρχισαν. «Να ζήσετε… Και καλούς απογόνους…», «Να ζήσετε, και με ένα παιδάκι τώρα», «Να ζήσετε και βάλτε μπρος γρήγορα για παιδί»… Δεν το κατάλαβα τότε, σκέφτηκα πως αυτά λένε στους γάμους. Πού να ‘ξερα πως αυτά ήταν απλά η αρχή.

Πρώτος μήνας παντρεμένοι και αφού είχα ψοφήσει της πείνας πριν τον γάμο (για να είμαι σίγουρη πως δεν θα έχω θέμα με το νυφικό, μιας και δεν με λες και Τουίγκι) και άρχισα να τρώω σαν φυσιολογικός άνθρωπος. «Ααααα της άνοιξε η όρεξη, τι έγινε παιδιά; Ψήνεται το μωράκι;». Δεύτερος μήνας και έβαλα 4 κιλά. «Βρε συ φούσκωσες. Μπας και είσαι έγκυος;». Τρίτος, τέταρτος, πέμπτος μήνας και δεν άργησε το σχόλιο «Τι θα γίνει κάνα παιδί θα κάνετε;». Το παράδοξο δε, ήταν πως ποτέ δεν ακούσαμε τέτοια κουβέντα ούτε από τους γονείς μας, ούτε από τους κολλητούς μας. Πάντα ρωτούσαν άνθρωποι οι οποίοι δεν είχαν άμεση αλληλεπίδραση με την ζωή μας.

Λοιπόν, να σας πω κάτι όλους εσάς που μας ρωτάτε; ΣΚΑΣΤΕΕΕΕΕ. Τον πούλο ρε. Μη μιλάτε άλλο. Ξέρεις εσύ ρε μαλάκα από πότε προσπαθούμε; Ξέρεις τι κλάμα έχω ρίξει; Ξέρεις πόσα χρήματα έχουμε ξοδέψει σε εξετάσεις, σε τεστ ωορρηξίας, σε τεστ εγκυμοσύνης, όταν αργούσε λίγες μέρες η αναθεματισμένη; Όχι δεν ξέρεις! Το ότι έχουμε ίδιο αίμα (να το χέσω) ή το ότι πίνουμε καφέ συχνά πυκνά, δεν σου δίνει κανένα δικαίωμα να με ρωτάς κάτι τόσο προσωπικό. Το ότι έκανες εσύ παιδί αμέσως και το έχεις και το χαίρεσαι δεν σου δίνει το δικαίωμα να μου λες πως είμαι χαζή που δεν κάνω παιδί «όσο είμαι ακόμα νέα».

Με φτάσατε στο σημείο να απαρνηθώ αυτό που θέλω περισσότερο από οτιδήποτε. Με φτάσατε στο σημείο να απαντήσω πως δεν θέλω παιδιά. Και μετά από μία δίλεπτη διαμάχη του τύπου «Μα δε θες παιδιά; Τα παιδιά είναι ευτυχία, Τότε γιατί παντρεύτηκες» για να πάρετε τη απάντηση «Δεν γουστάρω ρε να κάνω παιδιά, τουλάχιστον όχι ακόμα» επιτέλους το βουλώσατε. Επιτέλους σκάσατε. Με κοιτάξατε με μίσος και απέχθεια που τόλμησα να πω τέτοια κουβέντα, αλλά ΣΚΑΣΑΤΕ.

Εγώ όμως; Εγώ με μαστίγωσα πολύ για την κουβέντα που είπα. Χέστηκα για την δική σας απέχθεια και το δικό σας μίσος στο βλέμμα. Το δικό μου δεν μπορώ να διαχειριστώ. Αυτό που έχω κάθε φορά που κοιτιέμαι στον καθρέφτη. Γιατί κάθε φορά βλέπω τον εαυτό μου να με φτύνει στα μούτρα για την κουβέντα που τόλμησα και ξεστόμισα. Νιώθω πως το σύμπαν; Ο Θεός; Όπως θέλεις πες το, με τιμωρεί για την μαλακία που πέταξα μες στα νεύρα μου. Νιώθω πως δεν είμαι άξια να γίνω μάνα μετά από αυτό. Γιατί ποια μάνα απαρνιέται το παιδί της; Κι εγώ το απαρνήθηκα πριν καν συλληφθεί. Και ο άντρας μου με μαλώνει και φωνάζει εκείνος «ΣΚΑΣΕ» όποτε με βλέπει να αυτομαστιγώνομαι. Ο άντρας μου και όλοι εκείνοι που ποτέ δεν ρώτησαν τίποτα. Και έχουν δίκαιο, και το ξέρω. Αλλά όσο και αν το ουρλιάζω από μέσα μου πετάγεται μία άλλη φωνή και με κράζει για τις κουβέντες που είπα τότε.

Περισσότερο με εκνευρίζει το γεγονός ότι σας άφησα να αγγίξετε με τα λόγια σας τόσο πολύ την ψυχή μου ώστε να κατηγορώ πλέον τον εαυτό μου.

Το χέρι που περίμενα από τους γνωστούς το βρήκα σε αγνώστους. Άγνωστες γυναίκες που μέσα από τον κυβερνοχώρο με κατάφεραν και τους ανοίχτηκα. Γυναίκες που με άκουσαν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ. Μου μίλησαν ουσιαστικά. Μου φώναξαν για να συνέλθω, χωρίς να έχουν καμία υποχρέωση και κανένα όφελος. Μου πρότειναν λύσεις. Με αγκάλιασαν. Μου στάθηκαν. Και ακόμα μου στέκονται.

Σήμερα είχαμε σπερμοδιάγραμμα, την Κυριακή περιμένω να αδιαθετήσω, και στον επόμενο κύκλο σαλπιγγογραφία.

Και όταν θα γίνει το πολυπόθητο (γιατί ΘΑ ΓΙΝΕΙ), μαντέψτε με ποιους θα μοιραστώ την χαρά μου. Με τον άντρα μου, με όσους δεν ρώτησαν ποτέ τίποτα και με αυτές τις γυναίκες.

Μαύρη Ορχιδέα

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

TheBluez Guest

Αφήνω εδώ μια ιστορία, λίγες σκέψεις, δυο κουβέντες. Είμαι επισκέπτης, αναγνώστης, ένας φίλος, μια παρέα.
TheBluez Guest

Latest posts by TheBluez Guest (see all)

2 σκέψεις στο “Πότε θα γίνεις μάνα;”

  1. Έχω βρεθεί στη θέση σου. Δυστυχώς δ είσαι ούτε είμαι η μόνη π δυσκοκευτηκαμε. Έχω περάσει από εκεί π είσαι τώρα κ σου λέω με σιγουριά ότι στο τέλος θα τα καταφέρεις. Κ στη θέση σου έχω απαντήσει αε τέτοια ερώτηση γιατί δε μπορούμε. Εκεί να δεις τα μούτρα τους. Η μισή ντροπή δική μ κ η μισή δική τους. Οταβ κάνουν τέτοιες ερωτήσεις να είναι έτοιμοι κ για την αντίστοιχη απάντηση.

  2. Φιλη μου ,εμεινε εγκυος οταν σταματησε να προσπαθει…Μια αλλη εκανε το πρωτο της παιδι φυσιολογικα και το δευτερο με εξωσωματικη…Μια τριτη,οταν κουραστηκε να προσπαθει, υιοθετησε ενα κοριτσακι και τωρα λεει ποσο χαζη ηταν που δεν το ειχε κανει νωριτερα για να μπορεσει να εχει υιοθετησει ενα παιδι ακομη.Εγω ,μετα απο 8 χρονια γαμου και για διαφορους λογους, εκανα διδυμα.Σου ευχομαι ολα να πανε οπως επιθυμεις και τα επομενα κειμενα σου να υπογραφονται απο την λευκη ορχιδεα.Καλη επιτυχια …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *