Πώς έμαθα να τρώω ψάρια

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
()

Πρώτη μέρα διακοπών, φίλες και φίλοι. Δεν υπάρχει τίποτα στο πρόγραμμά μου, πέρα από το να φτιάξω τη βαλίτσα μου, γιατί αναχωρώ αύριο το πρωί.
Η αγαπημένη γειτόνισσα – νταντά, Νίκη, μού έχει σιδερώσει όλα τα ρουχαλάκια (τι θα ‘κανα χωρίς αυτήν, δεν ξέρω) και μένει να τα βάλω μέσα, άρα σιγά τ’ αυγά…

Καλό θα ήταν, όμως, να πάω κι ένα σούπερ – μάρκετ, να πεταχτώ και μέχρι το φαρμακείο, να σηκώσω και λεφτά από την τράπεζα, μη σας τα πολυλογώ, είχε πει η Νικούλα ότι θα με ξύπναγε κατά τις 11.

Εγώ σηκώθηκα γύρω στις 11:30 από μόνη μου, άφαντη η Νικούλα, λέω θα ‘χει μπλέξει με δουλειές, ας μην την πρήζω κι εγώ, έφτιαξα ένα πρωινό κι έκατσα μπροστά στην τηλεόραση να δω τη σειρά μου.
Η αλήθεια είναι ότι όταν κοίταξα το ρολόι και διαπίστωσα ότι είχε πάει 3, προβληματίστηκα λίγο με τη σιωπή της, αλλά αποφάσισα – βάση υποσυνείδητου σχεδίου, προφανώς – να κάνω το παπί το κίτρινο και να μην εμφανιστώ, γιατί όταν εμφανίζομαι σε φάσεις που εκείνη καίγεται από τις δουλειές, την ακούω στερεοφωνικά, τύπου «Έλα, λέγε, τι θες κι εσύ, τι θέλετε όλοι σήμερα, ανάσα δεν έχω πάρει, θα με πεθάνετε, δεν αντέχω, ΛΕΓΕ ΤΙ ΘΕΣ!».
Κάπως έτσι, έφτασε 5 το απόγευμα. Τότε χτύπησε το τηλέφωνο:
• Έλα, παιδί μου, πού είσαι εσύ, εγώ ξεχάστηκα, εσύ γιατί δε με παίρνεις ένα τηλέφωνο;
• Βρε Νικούλα μου, σκέφτηκα ότι θα πήζεις, για να μη με έχεις πάρει, γι’ αυτό δεν ενόχλησα…
• Προφανώς και πήζω, αλλά τι σχέση έχει αυτό; ΕΙΝΑΙ 5 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΦΑΕΙ;
• Εεεε…
• Έξι και μισό. Έχουμε ψάρια με χόρτα.

(Γαμώτο. Την πατήσαμε. Χθες είχαμε απίστευτο φαγητό, άρα λογικό ήταν σήμερα να έχουμε κάτι που δεν τρώω…)

• Νικούλα μου, μην το σκέφτεσαι, μια χαρά είμαι εγώ, δεν…
• Τι «δεν», παιδί μου; Έχεις φάει;

(Δεν έχω φάει και πεινάω, αν παραγγείλω και δει τον ντελιβερά είμαι νεκρή, τι κάνουμε;;;)

• Δεν έχω φάει ακριβώς, αλλά…
• Φέρνω ψάρια με χόρτα και πάω να ξεκουραστώ, έχω πεθάνει από το πρωί, κλείσε.

Δύο λεπτά αργότερα, η Νικούλα εμφανίζεται με δύο πιάτα και μου λέει με ενθουσιώδες ύφος:
«Είναι μπακαλιάρος φρέσκος! Ζήτησα να μου τον κόψουν σε ροδέλες, έχει γίνει υπέροχος! Κι αυτά δίπλα, είναι γαυράκια…»

(Δεν προλαβαίνω να αντιδράσω, αλλά το μάτι της το γερακίσιο εντοπίζει τον μη ενθουσιώδη τρόπο με τον οποίο κοιτάω το πιάτο και βγαίνει στην επίθεση.)

• ΚΑΝΟΝΙΣΕ ΝΑ ΜΗ ΦΑΣ ΤΑ ΨΑΡΙΑ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ, ΚΑΝΟΝΙΣΕ!

(Δεν περιμένει να πάρει απάντηση, μου λέει «καλή όρεξη» και φεύγει κι εγώ μένω με τα πιάτα στα χέρια.)

Πρώτη σκέψη:

«Έχω γάτα! Οι γάτες τρώνε ψάρια!» (Όχι, όμως, η δικιά μου η απροσάρμοστη, η πριγκηπέσα, που οτιδήποτε άλλο εκτός από τη βασιλική τροφή της, της πέφτει βαρύ! Πρέπει να σκεφτώ κάτι άλλο…)
Δεύτερη σκέψη:

«Ας φάω τα χόρτα, δείχνουν ωραία, και θα δούμε μετά τι κάνουμε με τα ψάρια…» (Απορρίπτεται. Αν ξεμείνουν τα ψάρια και δε φαγωθούν μαζί με τα χόρτα, θα έρθει το βράδυ η Νικούλα να δει τι έκανα με τη βαλίτσα, θα τα βρει στο ψυγείο και θα με εκτελέσει και δε θα προλάβω να πάω και διακοπές…)

Τρίτη σκέψη:

«Καλό τύλιγμα με αλουμινόχαρτο, σακούλες κ.τ.λ. και πέταμα στα σκουπίδια!» (Αυτή η σκέψη είναι η καλύτερη, έχει τα μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας. Αλλά ξέρετε κάτι, ρε παιδιά…; Τα αγόρασε. Τα τηγάνισε. Μου τα έβαλε στο πιάτο και μου τα έφερε. Και όχι, δεν είναι η καλύτερη ιδέα, η χειρότερη είναι, ας είχα τα κότσια να πω ότι δεν τρώω ψάρια στην τελική…)

Τέταρτη σκέψη:

«Ας φάμε τα ψάρια με τα χόρτα.»

Η τέταρτη σκέψη πέρασε και σε εφαρμογή. Και οκ, δε συγκλονίστηκα, αλλά τρώγονταν, καλά ήταν, πήγαιναν και μεταξύ τους, κάπως παλευόταν…

Και να σας πω και κάτι; Μερικές φορές, αξίζει. Αξίζει να φας κάτι που δε σου πολυαρέσει, γιατί ο άλλος στο έφερε με αγάπη. Και όσο και να μην τα πηγαίνεις καλά με τη συγκεκριμένη γεύση, αυτή η αγάπη δίνει στο πιάτο σου μια νοστιμιά ξεχωριστή, που δεν τη συναντάς πουθενά αλλού…

Για τη Νικούλα μου, λοιπόν. Και για όλες τις Νικούλες του κόσμου, που μαγειρεύουν με αγάπη και που ομορφαίνουν τις ζωές μας…

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Δεν υπάρχον ψήφοι! Ψηφίστε πρώτοι!

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook