Πόσο δύσκολες να είναι οι σχέσεις στις μέρες μας; Ήταν πράγματι καλύτερα παλιά, ή η σημερινή γρήγορη εποχή μας κάνει καλύτερο deal; Εκεί που καθόμουν σήμερα, σκεφτόμενη την ανύπαρκτη ερωτική μου ζωή, μου ήρθαν στο μυαλό κάποιες ζουμερές περιπτώσεις στις οποίες έχω πέσει, καθώς είμαι ένα αθεράπευτο μπακούρι. Μη χαίρεσαι όμως αγαπητέ/ή αναγνώστη/στρια. Πιθανότατα θα πέσεις κι εσύ, χεχεχεχεχεχεχεχεχε (ίντρο σατανικού γέλιου) γιατί οι εποχές του προξενιού έχουν τελειώσει εδώ και χρόνια και αναπόφευκτα θα πρέπει να βγεις με έναν άνθρωπο κάποια στιγμή για να κάνετε date. Εκτός κι εάν είσθε μικροπαντρεμένοι, αλλά οκ με τον ρυθμό των διαζυγίων στην εποχή μας, καλού κακού ρίξτε κάνα βλέφαρο στη λίστα.

Ξεκινάμε:
1) Το ραντεβού από το τίντερ
Αααα το τίντερ. Τι μοναδική εφεύρεση! Ποιος να το φανταζόταν πως μπορείς με ένα δεξί κλικ, να δεις τόσα πολλά άτομα και να διαλέξεις αυτό που σε ενδιαφέρει, από την άνεση του ζεστού σου καναπέ. ΧΑ! Μέχρι να σου σκάσει μήνυμα πουτς πικ. Και μήνυμα «τι φοράς;» από έναν άγνωστο. Και μήνυμα «τι θες να σου κάνω καριολάκι μου;» αφού έχετε ανταλλάξει ένα απλό «γεια». Στην απίθανη των περιπτώσεων που θα καταφέρεις να βρεις έναν της προκοπής για να πείτε δυο κουβέντες, ή θα σε κλάσει γιατί θα πιάσει κουβέντα με καμία άκυρη, ή θα είναι κάνας μανιακός δολοφόνος με το πριόνι, από αυτούς που σε προειδοποιούσε η μαμά σου, όταν ήσουν μικρή.

2) Ο Αρραβωνιάρης
Α! Ο Αρραβωνιάρης. Ο τύπος που πάτε για μια μπύρα και μόλις παιχτεί κάνα φιλί, αρχίζει τα «ααααα τώρα είμαστε μαζί» κάνει πλάνα να σε γνωρίσει στην μαμά του, να πάτε διακοπές μαζί και πως «να μην αδυνατίσεις, του αρέσουν οι κοπέλες του να έχουν παχάκια»
(Στω αδελφέ αλλά για ποια κοπέλα μιλάς;). Τον αφήνεις κάτω από τα αστέρια να φαντασιώνεται τα παιδιά σας, εσύ έχεις μάθημα το πρωί και μετά δουλειά.

3) Ο Πυροτέχνημας
Αυτός ο τύπος για μένα είναι ο χειρότερος όλων. Κορίτσι γνωρίζει αγόρι. Πάνε για έναν καφέ, για ένα ποτό, όλα βαίνουν καλώς. Ταιριάζουν στις απόψεις, στο σεξουαλικό, το αγόρι δείχνει ενθουσιασμό και μια ένδειξη συναισθημάτων, το κορίτσι χαίρεται και τσουπ! Μετά από κάνα δίμηνο, το αγόρι ξεενθουσιάστηκε, πήρε τα ρούχα του και αθόρυβα έφυγε για άλλον έρωτα. Μα θα πεις, τι έγινε; Τι έπαθε; Έκανα τίποτα λάθος; Έτσι ξαφνικά τη μια μέρα πήγαμε για δείπνο, την άλλη την έκανε; Έτσι ξαφνικά αγαπητή αναγνώστρια. Το παιδί θέλει πάθος, ενθουσιασμό και κάτι καινούριο κάθε δίμηνο. Νεξτ.

4) Ο «θα δούμε»
Όλοι έχουμε έναν «θα δούμε» στη ζωή μας. Ο «θα δούμε» σε έχει σε ένα μόνιμο stand-by. ΘΑ πάμε για καφέ, ΘΑ δούμε ταινία, ΘΑ σε πάρω τηλέφωνο και εν τέλει ακούγεται μόνο μετά τις 10 το βράδυ, όταν έχει αγαμίες. Μην πέσεις στη λούμπα αγαπητή αναγνώστρια, εκτός κι εάν θες κι εσύ έναν τυπά για κάνα πεομεζέ που και που.

5) Ο Δικτάτορας
Ο Δικτάτορας είναι ένας τύπος, που συνήθως δε λέει πολλά, ούτε εμφανισιακά, ούτε πνευματικά. Όχι πως εάν έλεγε θα αποτελούσε δικαιολογία. Αλλά σαν μεγαλωμένο τίμιο παλικάρι στον κόσμο μας, έχει την εντύπωση πως επειδή έχει παπάρια, είναι και η σκιά του Θεού επί της γης. Ο συγκεκριμένος θα απαιτήσει να πάτε εκεί που θέλει αυτός. Θα παραγγείλει αυτά που θέλει να φάει αυτός και για σένα, γιατί «έρχεται συχνά εδώ και ΞΕΡΕΙ τι είναι καλό». Θα μονοπωλήσει την κουβέντα. Δε θα καταφέρεις να αρθρώσεις λέξη. Και φυσικά η μόνη αποδεκτή απάντηση θα είναι «ναι» σε ό,τι λέει. Εάν τολμήσεις να διαφωνήσεις, ή θα σε κοιτάξει λες και είσαι τρελή, ή απλά θα υψώσει τον τόνο της φωνής του, εξηγώντας σου πως έχεις ΑΔΙΚΟ και αυτός ΔΙΚΙΟ. Εν τέλει θα πληρώσει ΑΥΤΟΣ, ζητώντας ΔΥΝΑΤΑ τον λογαριασμό για να δει ΟΛΟ το μαγαζί, τί σημαίνει ΑΝΔΡΑΣ ΡΕ. Οκ δε νομίζω να θέλετε να ξαναβγείτε μαζί του, αλλά εάν θελήσετε, τα αξίζει ο κώλος σας, μη κλάψετε στον ώμο μου μετά, ε;

6) Ο Δευσμεμένος/Παντρεμένος
Κλασική περίπτωση. Ο τύπος δεν μπορεί τις Κυριακές. Ούτε τα Σάββατα. Ούτε τις καθημερινές μετά τις 8. Ούτε τα πρωινά. Ούτε τις αργίες.  Μην τον πάρεις τηλέφωνο, θα σε πάρει αυτός. Μην του στείλεις μήνυμα, θα σου στείλει αυτός. Συνήθως τα μηνύματα είναι μέσω σόσιαλ μίδια και όχι κανονικό sms, γιατί κρύβονται πιο εύκολα. Δε το αναλύω παραπάνω, όβερ εντ άουτ.

7) Ο Πικραμένος
Για το τέλος άφησα τον Πικραμένο. Ο πικραμένος αγαπητά μου παιδιά, είναι όλα τα κατάλοιπα της κοινωνίας μας, σε ένα. Ο πικραμένος έχει πληγωθεί. Έχει βασανιστεί. Έχει απατηθεί. Έχει πονέσει (γι’ αυτήν ολααα τα δινωωωωωω). Ίσως να είναι και λίγο αλητάκος, ξέρεις τώρα ο τύπος «έχω πονέσει και την καρδιά μου δε την δίνω». Κι εσύ σαν γνήσιο κορίτσι που σου καλλιεργούν το σύνδρομο νάιτινγκείλ από τη μήτρα, θα τρέξεις να τον αγκαλιάσεις. Να τον αγαπήσεις. Να του σταθείς. Να του δείξεις πως δεν είναι όλες οι γυναίκες ίδιες. ΜΩΡΗ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΖΑΒΟ; Δεν έχεις ακούσει ποτέ το «ή στραβός είναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζεις;» Εάν από τις 10 γκόμενες που είχε ο τύπος και οι 10 ήταν καριόλες, ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΙΝΟΣ ΠΑΡΑΝΟΜΑΣΤΗΣ ΜΩΡΗΗΗΗ; Ο τύπος! Θα σου αλλάξει τον αδόξαστο, θα σε μιζεριάσει, ποτέ δε θα νιώθεις αρκετή γι’ αυτόν, θα είσαι ΠΑΝΤΑ στην προσπάθεια για να τον «γλυκάνεις» και ξες τι θα γίνει στο τέλος; Ή θα σε κλάσει για να του κάνει νταχτιρντί καμιά άλλη, ή θα του πεις «σάλτα πάνε ρε παπάρα» και θα γίνεις η επόμενη καριόλα φυσικά! Άσε ρε αυτά θέλουμε; Καλύτερα καναπέ και νετφλιξ.

Τι να κάνουμε όμως, που είμεθα κοινωνικά όντα και θέλουμε ζευγάρωμα; Άντε πάλι στη μάχη, μια λεμονιά ανθίζει στην γειτονιά σύντροφοι και συντρόφισσες! Βενσερέμος!

 

Cruella DeVil