Τα 12 πλευρά της: Το καταφύγιο των συναισθημάτων της

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
()

Αθήνα. Σχεδόν άνοιξη. Εποχή που την μπερδεύει. Δεν είναι μόνο ο καιρός που την αποσυγκεντρώνει. Είναι και οι εικόνες που βλέπει. Δέντρα και λουλούδια προσπαθούν να αναγεννηθούν, έπειτα από έναν άγαρμπο  χειμώνα. Σκουλήκια και ταραντούλες κάνουν τις πρώτες τους δειλές εμφανίσεις στα τσιμεντένια πεζοδρόμια.

Κάτι υπάρχει εκεί έξω. Μια διάθεση για φλερτ. Μια διάθεση για ζευγάρωμα. Τα πουλιά δεν κελαηδάν απλά. Τραγουδάν. Ο οίστρος των ζώων ακούγεται κάθε βράδυ. Βγαίνει στη βεράντα και ο κρύος αέρας μπερδεύει τα μαλλιά της. Μα, έχει όντως κρύο αέρα. Ακούγεται η φωνή του.

Απολαμβάνει να κάθεται στη βεράντα. Κυρίως τα βράδια. Έχει ξεμείνει μια μεγάλη λευκή, σιδερένια καρέκλα, η οποία τόσο στην πλάτη όσο και στα μπράτσα έχει περίτεχνες λεπτομέρειες. Είναι παλιά. Δεν έχει χάσει την αίγλη της. Σταθερή. Λευκή με ωραίο σκελετό.

Θυμάται πως ήταν η αγαπημένη καρέκλα του παππού της. Καθόταν εκεί. Κάθε απόγευμα έφτιαχνε τον καφέ του. Δεν κάπνιζε, μα που και που άναβε την πίπα του. Λιγομίλητος άνθρωπος για τα απλά, τα καθημερινά, τα ζόρικα ή τα ευχάριστα της ζωής. Πολυλογάς όμως με τα ταξίδια, την μαγειρική και την μυθολογία.

Αυτές οι περίεργες συνθέσεις εικόνων σε συνδυασμό με τον κυκλοθυμικό καιρό την μπερδεύουν. Την μπερδεύουν βαθιά. Μέσα στον πυρήνα της. Ως μέρος της φύσης, νιώθει την ανάγκη της αναπαραγωγής, της σαρκικής απόλαυσης, αυτής της ζωώδης ανάγκης. Από την άλλη, οι ξαφνικές μυρωδιές της φρέσκιας λεμονιάς, των νυχτολούλουδων και των γερανιών απαλύνουν την ψυχή της και θυμάται. Θυμάται να την αγγίζει στα πλευρά.

Όλοι οι άνθρωποι έχουν ένα ευαίσθητο σημείο στο σώμα τους. Όχι πολλά. Ένα. Δεν ήξερε πιο ήταν το δικό της για πολλά χρόνια. Μάλλον θα φταίει το γεγονός ότι είναι εσωστρεφής. Εσωστρεφής με το σώμα της, ό,τι και αν σημαίνει αυτό. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι δεν άφηνε πολλά χέρια να την επεξεργαστούν. Μπορεί να μην φταίει και τίποτα. Και μάλλον δεν χρειάζεται να φταίει κάτι.

Έμαθε, ένιωσε, κατάλαβε ότι το δικό της ευαίσθητο σημείο είναι τα πλευρά της. Τα χέρια του στα πλευρά της. Θυμάται να παραδίνεται. Δύο χέρια. Δώδεκα πλευρά δεξιά και δώδεκα αριστερά. Στενή επάνω, καμπύλες κάτω. Κανείς δεν άγγιζε το πάνω και στεγνό μέρος του κορμιού της. Όσα χέρια την είχαν αγγίξει, κατευθύνονταν στις καμπύλες της, τις οποίες είχε κληρονομήσει από τη μαμά της και εκείνη από την γιαγιά της.

Η γιαγιά της μέχρι τώρα περηφανεύεται για τα γονίδια της. Είναι από τις γιαγιάδες που δεν φοράν κόκκινο κραγιόν, μα πηγαίνει κομμωτήριο, και όταν δεν νιώθει καλά, φωνάζει την κομμώτρια να έρθει σπίτι. Είναι από τις γιαγιάδες που τα χέρια της φωνάζουν κουρασμένα από τα πολλά χρόνια δουλειάς, όμως πάντα στη μικρή μαύρη δερμάτινη τσάντα, υπάρχει κρέμα χεριών. Είναι από τις γιαγιάδες που λατρεύεουν  τη θηλυκότητα και υμνούν την γυναικεία φύση.

“Αυτό είναι η γυναίκα”, λέει στη Μαρίκα, κάθε φορά που την παρατηρεί να κοιτάζεται στον καθρέφτη, όταν προβάρει κάτι ιδιαιτέρως στενό. Πριν προλάβει να κρύψει τις καμπύλες της, η γιαγιά αναλαμβάνει δράση “αυτό είναι γυναίκα Μαρίκα”, της λέει. Η Μαρίκα το ακούει. Μα, βαθιά μέσα της δεν το πιστεύει. Ξέρει πως για εκείνη είναι τα πλευρά της.

Εκεί ερεθίζεται σεξουαλικά. Εκεί βρίσκεται και το καταφύγιο των συναισθημάτων της. Γλυκά, πικρά ή και γλυκόπικρα. Ποιος είπε ότι ο έρωτας είναι ένα από τα δύο; Την άγγιξε άνοιξη. Στα πλευρά. Δεν ήταν άγγιγμα. Ήταν ένα στιβαρό κράτημα, λίγο έντονο, όχι τόσο για να την πονέσει, αλλά τόσο έντονο για να την δονήσει. Μέχρι τότε δεν πίστευε σε αυτές τις περίεργες ενέργειες που αισθάνονται δύο άνθρωποι, όταν αγγίζονται. Είχε ακούσει να της το περιγράφουν.

Το αισθάνθηκε. Επαλήθευσε τις γεμάτες ερωτισμό ιστορίες που είχε ακούσει από τις φίλες της. Και είχε έρθει η στιγμή να πει και την δική της. Μόνο που το δικό της ευαίσθητο σημείο διέφερε, και αυτό που την έκανε να νιώθει γυναίκα, δεν ήταν οι καμπύλες της. Μα, τα πλευρά της. 

Το λάτρευε που την άγγιζε εκεί. Κάποια στιγμή τον ρώτησε “γιατί εδώ;”, χαϊδεύοντας τα δάχτυλά του. Της χαμογέλασε και την φίλησε. Του παραδόθηκε. Δεν ήξερε αν χαίρεται που βρήκε επιτέλους το δικό της ευαίσθητο σημείο, ή αν χαίρεται που κάποιος της το έδειξε και μαζί με αυτήν, τώρα το γνωρίζει και κάποιος άλλος. Η ιστορία τελείωσε άγαρμπα, μοναχικά και κάποιος θα μπορούσε να πει πούστικα.

Ένιωσε ότι είχε χάσει κάτι από αυτήν. Ένιωσε ότι της ξερίζωσε τα πλευρά και ως εκ τούτου ότι έχασε την ασπίδα προστασίας της καρδιά της. Έτσι δεν λένε άλλωστε για τα πλευρά; Ότι λειτουργούν ως ασπίδα προστασίας για τους πνεύμονες και την καρδιά;

Κάθε άνοιξη, νιώθει το ίδιο. Γίνεται ένα με τη φύση, και όπως τα δέντρα και τα λουλούδια προσπαθούν να ανθίσουν, έτσι και η Μαρίκα, προσπαθεί να χτίσει ξανά και ξανά τον θωρακικό της σκελετό. Μα, είναι πολλά τα πλευρά. Και θέλει μαεστρία.

Θέλει χτίσιμο παράλληλο, σιγά – σιγά και όχι μονομιάς. Είναι δώδεκα πλευρά από την δεξιά μεριά και δώδεκα από την αριστερή. Είναι κοντά στους πνεύμονες και θέλει προσοχή. Προστατεύουν την καρδιά και χρειάζεται τρυφερότητα. Μα, πού να βρει τόσες αντοχές;

Έχει έναν φόβο μέσα της, πως η στάση του σώματός της έχει αλλάξει. Σαν να έχει συμπυκνωθεί. Πολλές φορές παρομοιάζει τον εαυτό της ως ένα τενεκεδάκι που έχει μέσα επεξεργασμένο ασταθές ζελέ. Δεν έχει ιδέα πώς έχει προκύψει αυτή η σκέψη. Αλλά δεν φοβάται να την λέει.

Κάθε φορά που έρχεται η άνοιξη νιώθει να μικραίνει. Έμαθε πως είναι το πιο όμορφο πράγμα να βρίσκουν το ευαίσθητο σημείο σου, μα και το πιο επικίνδυνο, ειδικά όταν αυτό δεν είναι οι καμπύλες σου. Έμαθε όμως να τονίζει και τις καμπύλες της. Τώρα μαθαίνει να χτίζει τον δικό της σκελετό. Ξανά και ξανά. Δώδεκα πλευρά. Ένα ένα με μαεστρία, προσοχή και τρυφερότητα. Ίσως το τρίπτυχο της επιτυχίας για κάθε τι που δημιουργείται, χτίζεται, φτιάχνεται. Όπως η λευκή σταθερή καρέκλα στην βεράντα. Μετρά πάνω από 30 χρόνια ζωής. Μια γηραιά σταθερή καρέκλα με αίγλη. Μια Μαρίκα θωρακισμένη με όλα της τα πλευρά.

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Δεν υπάρχον ψήφοι! Ψηφίστε πρώτοι!

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook