Τα 7 θαύματα του κόσμου μου

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Στην ζωή κάθε ανθρώπου, όση κι αν είναι αυτή, όποια τροπή κι αν παίρνει πάντα παρουσιάζονται θαύματα. Το πρώτο και το μεγαλύτερο είναι να καταφέρεις να τα δεις, να τα αναγνωρίσεις και να τα ζήσεις. Μακάρι ολόκληρα. Μεγάλη ευλογία αυτό. Άλλοτε κι ανολοκλήρωτα. Μισά ή μόνο στην αρχή τους. Θαύμα είναι κι αυτό και σαν τέτοιο να το πάρεις. Ως θαύμα που το γνώρισες, που το άκουσες, που το είδες ή το ένιωσες. Αν μέσα σου μίλησε, σε έκανε να μαζέψεις τα κομμάτια σου ή λιγο θάρρος από αυτό που δεν ήξερες πως είχες, σε ώθησε στο να πάρεις μια απόφαση ή σε σταμάτησε από μια άλλη είναι το θαύμα σου.

Τα θαύματα δεν έχουν να κάνουν με Θεό απαραίτητα αλλά σίγουρα είναι σχετικότατα με την πίστη. Δεν χρειάζεται αυτό που πιστεύεις να έχει οπωσδήποτε ένα όνομα, Βούδας, Αλλάχ ή Ιησούς. Δεν είναι απαραίτητο να βασίζονται σε θρησκεία, Φιλοσοφία, Ψυχολογία ή άλλη επιστήμη. Αρκούν λίγα ψήγματα, ελάχιστα μόλις ελαφριά ρινίσματα πίστης. Δεν φαντάζεσαι μάλλον τι όγκο μπορούν να σχηματίσουν αυτές οι φλοίδες, τα πιο λεπτά τεμάχια που πέφτουν όταν κάτι χάνεται. Θες λοιπόν ονόμασε την πίστη σε Θεό, σε ανθρώπους, στον εαυτό σου, στο σύμπαν ή όπου αλλού απλώς αγκάλιασε την και πορεύσου με αυτήν. Η πίστη ούτε βουνά μετακινεί, ούτε εμπόδια εξαφανίζει αλλά γεννά μια δύναμη για να τα δρασκελίσεις.

Το δεύτερο θαύμα της ζωής μου ήταν η γέννηση μου. Θα μπορούσα για πολλούς λόγους να μην υπάρχω αλλά είμαι εδώ. Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε παιδιά, τα όνειρα του δεν εμπεριείχαν οικογένεια. Η μαμά μου μένει έγκυος και τον βάζει να της υποσχεθεί πως αν κατακτήσουν έναν επαγγελματικό στόχο θα το κρατήσουν. Δεν είμαι σίγουρη αν μπορώ να φανταστώ την αγωνία της μέχρι την επίτευξη του πολυπόθητου, διπλού πλέον, στόχου. Είμαι εδώ και γράφω άρα οι δυο τους τα κατάφεραν μια χαρά. Ήταν μια 《συμφωνία Κυρίων》 που βασίστηκε και κυρώθηκε όπως κι η υπόλοιπη ζωή τους πάνω στον λόγο της τιμής τους.

Οπότε ναι. Το τρίτο θαύμα της ζωής μου ήταν η μαμά μου. Όχι μόνο γιατί με δημιούργησε οργανικά, ούτε αποκλειστικά γιατί με έφερε στον κόσμο και μου έδωσε ζωή, ούτε καν γιατί προσπάθησε τόσο για να με κρατήσει αν κι αυτά από μόνα τους λίγα δεν τα λες. Υπήρξε το θαύμα μου αυτή η γυναίκα περισσότερο για τον απόλυτα δοτικό τρόπο που αγαπούσε. Για τον εκπληκτικό τρόπο που έζησε όλη της την ζωή και με τον ίδιο αξιοπρεπή που αποχώρησε από αυτήν. Όρθια, στα πόδια της και στο εκπληκτικό μυαλό της ακόμα και λίγες ώρες πριν. Μια βλαχόφωνη Γιαννιώτισσα περήφανη κι εξωφρενικά ανιδιοτελής με τεράστια αποθέματα πάθους που έγινε αντικείμενο θαυμασμού για την εξωτερική της ομορφιά και σεβασμού για την εσωτερική της.

Το τέταρτο μου θαύμα δεν θα μπορούσε μάλλον να ήταν άλλο από τον σύντροφο της, τον πατέρα μου. Δεν γνώρισα ποτέ ξανά στην ζωή μου ως σήμερα άλλον άνθρωπο σαν αυτόν που να μην βρήκε ποτέ λόγο για να γκρινιάξει ή να αγανακτήσει. Δεν βαρυγκώμησε ποτέ για τίποτα και το ίδιο ήθελε να κάνουμε και τα παιδιά του. Στο σκεπτικό του δεν υπάρχουν κακοί άνθρωποι παρά μόνον κακές στιγμές. Που κρατούν σε άλλους λίγο και σε άλλους περισσότερο. Αυτούς μου έλεγε θα τους συμπονάς και δεν θα τους θυμώνεις. Γιατί αλλιώς η δική σου καρδιά θα μαυρίσει και δεν θα τους δεις ποτέ όταν θα καταφέρουν να συνέλθουν. Κι είχε δίκιο. Είχε πάντα δίκιο. Μπορεί η αναμονή να ήταν μεγαλύτερη από το επιθυμητό αλλά δεν διαψεύστηκε ποτέ κι έτσι δέχτηκα περισσότερες συγγνώμες απ’ όσες χρειάστηκε να ζητήσω.

Το πέμπτο μου θαύμα είναι το παιδί μου. Ό,τι ένιωσα αντικρίζοντας το για πρώτη φορά, ό,τι μου έδωσε κι ό,τι ανταλλάξαμε από την πρώτη μας συνάντηση έως και σήμερα. Η τελευταία σκέψη κάθε βράδυ κι η πρώτη το πρωί. Ο λόγος δημιουργίας συναισθημάτων που η φύση έχει τόσο αριστοτεχνικά πλάσει ώστε να μην τα γνωρίσεις αν δεν γίνεις μάνα για να μην σου λείψουν. Κι όταν τελικά γίνεις αυτά μόνο να γιγαντώνονται σε ανύποπτες κιόλας στιγμές ακόμα κι όταν λανθασμένα θεωρήσεις πως τα έχεις ελέγξει. Είναι ένα από τα θαύματα που πάντα υπάρχει χώρος γι’ αυτό στο σώμα σου, στο μυαλό σου, στην καρδιά σου.

Το έκτο θαύμα είναι ο πατέρας του παιδιού μου. Όπου κι αν είναι, όπου κι αν βρίσκεται, ξέρω πως με τον δικό του τρόπο θα σταθεί δίπλα μου. Είναι ο πατέρας είδωλο και παράδειγμα για την κόρη του. Που πασχίζει αδιάκοπα να την μαθαίνει χωρίς να της δημιουργεί κανενός είδος πόνου και πάντα της σκούπιζε τα μάτια πριν δακρύσει. Αυτός που θα τον έχει πάντα κοντά της όταν τον χρειαστεί και για τις φορές που συνέβη να μην ήταν πρακτικά δίπλα της φρόντιζε να της υπενθυμίζει την παρουσία του. Ένα ιδανικό ζευγάρι κόρης – πατέρα που άξιζε κάθε άλλο αποτέλεσμα αυτή μου η επιλογή χωρίς να το μετανιώσω ούτε μια στιγμή, δίχως να χωρούν δεύτερες σκέψεις.

Το έβδομο μου θαύμα είναι οι φίλοι μου. Όχι δεν είναι πολλοί. Και δεν είναι ευθύνη αυτών που δεν είναι πολλοί αλλά δική μου. Είναι σπάνιο να έχεις καλούς φίλους γιατί είναι δύσκολο να είσαι ένας τέτοιος. Έχω πολλούς ανθρώπους γύρω μου που νοιάζομαι γι’ αυτούς κι ενδιαφέρονται για εμένα μα ο φίλος είναι άλλο. Και για να φανώ αντάξια τους αυτοί δεν μπορεί να είναι πολλοί. Μα νομίζω πως έχω τους καλύτερους κι οι περισσότεροι εξ’ αυτών μετρούν πολλά χρόνια στην σχέση μας. Είναι αυτά τα απίστευτα τυπάκια που βρισκόντουσαν δίπλα μου να με φροντίσουν αν το χρειαστώ πριν καν να το ξέρω εγώ πως τους χρειάζομαι. Έστω και για να χαμογελάσω κάποιες φορές.

Κι όταν νομίζεις πως τα θαύματα έχουν τελειώσει είναι κάπου εκεί ένα όγδοο θαύμα που κάλλιστα θα μπορούσες να μην είχες καταλάβει ότι υπάρχει χαμένος μέσα στην σκέψη σου. Αυτά που οι συμπτώσεις της ζωής μας φέρνουν σαν από αλυσιδωτή αντίδραση που δεν μπορεί να αγνοηθεί ως αρχή της λειτουργίας της πυρηνικής βόμβας. Αυτής που δεν ξέρεις αν θα λειτουργήσει ο επιβραδυντής. Έρχεται μπροστά σου ένα τέρας λογικής, αυτής που εσένα μάλλον σ’έχει εγκαταλείψει για λίγο, και συναισθηματισμού ταυτόχρονα και γίνεσαι αποδέκτης των. Και λίγο λίγο στηρίζεσαι ξανά στις δυνάμεις σου και σιγά σιγά ανακτάς της χαμένη ή θαμμένη σου μνήμη.

Γι’ αυτό όλοι εσείς εκεί έξω να κοιτάτε καλά. Μέσα σας; Γύρω σας; Δίπλα σας; Τα θαύματα μπορεί να βρίσκονται οπουδήποτε. Τα θαύματα είναι παντού κι έχουν τις μορφές μας. Έχουν πρόσωπα που αξίζει να κοιτάξετε και χέρια για να αγγίξετε. Να πιστεύετε σ’ αυτά και να εκπαιδεύεστε στο να τα διακρίνετε. Ειδικά την στιγμή που χρειάζεται. Αυτή την μικρή χρονική στιγμούλα λίγο πριν την κατάρρευση ίσως. Κι ακόμα καλύτερα? Να γίνετε το θαύμα κάποιου.

 

Βασιλική

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook