Τι ζώδιο είσαι;

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δεν πιστεύω στα ζώδια…

Ήλιος και Αφροδίτη στον Αιγόκερω, ωροσκόπος στην Παρθένο, Άρης στον Υδροχόο, Ερμής στους Διδύμους, Σελήνη και Πλούτωνας στο Ζυγό, Κρόνος στο Σκορπιό, Ουρανός, Ποσειδώνας και Δίας στον Τοξότη.

Αλλά αυτά δεν λένε τι είμαι, όσο καλά κι αν ξέρεις από αστρολογία.

Άρα, στο “τι ζώδιο είσαι;” δεν ξέρω πώς πρέπει να απαντήσω.

Μάλλον είμαι λύκαινα…

Στο πρεζόνι που πήγε να πάρει την τσάντα της φίλης μου έξω από το σπίτι μου χτυπώντας το χέρι της με σφυρί, όρμηξα. Προστάτεψα την οικογένεια, αφού μπροστά στην επίθεση ήταν το παιδί μου.

Μάλλον είμαι άλογο…

Ο συμμαθητής που με στρίμωξε μετά το σχόλασμα, έφαγε χαστούκι και κλωτσιά στο ευαίσθητο σημείο του, μιας και όπως φαίνεται δεν είχε ακούσει “όχι” από κοπέλα. Ίσως και από τους γονείς του.

Μάλλον είμαι γεράκι…

Πριν κατέβω από το αμάξι, παρκαρισμένη έξω από το σπίτι μου, μένω με την ασφάλεια κλειστή για να δω τι γίνεται γύρω. Κορνάρω να βγουν. Κορνάρω για να με περιμένουν να μπω. Να ξέρουν πως έφτασα. Για να μπω στο καταφύγιό μου.

Μάλλον είμαι κοράκι…

Όταν πηδάνε την μάντρα της αυλής μας για να κλέψουν λεμόνια, το κλουβί με το καναρίνι, τις ξεβαμμένες πλαστικές γύφτικες καρέκλες, τις γλάστρες, έχω λοστό μέσα από την πόρτα και πετάγομαι φωνάζοντας στην αυλή.

Μάλλον είμαι τίγρης…

Το κλειδί του αυτοκινήτου μου έχει δαχτυλίδι για μπρελόκ (φοράω το δαχτυλίδι και το κλειδί είναι ανάμεσα σε αντίχειρα και δείκτη). Τα κλειδιά του σπιτιού έχουν σουγιά και τα κρατάω στο άλλο χέρι.

Μάλλον είμαι λάμα…

Έφτυσα στα μούτρα τον ανώμαλο που με χούφτωσε στο τρένο ενώ ταξίδευα με τη γιαγιά μου. Η γιαγιά μου το θεώρησε ως παρανόηση εκ μέρους μου. Ίσως επειδή δεν είδε τον αρρωστημένο τρόπο που με κοίταζε αυτός την ώρα που κατέβαινα στο σταθμό, στο χωριό μου.

Μάλλον είμαι καρχαρίας…

Έχω δαγκώσει τα δάχτυλα του χεριού που μου έκλεινε στόμα και μύτη, ενώ το άλλο μου έσφιγγε το λαιμό. Επειδή είχα βάλει φόρεμα για να πάω σε συνέντευξη εργασίας. Και επειδή τραγουδούσα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια και χόρευα.

Μάλλον είμαι λαγός…

Μπορεί να τρώω τα μούτρα μου φορώντας αθλητικά, αλλά με γόβες ή πέδιλα ή μπότες ή σαγιονάρες τρέχω. Πολύ. Και γρήγορα. Δοκιμασμένα.

Μάλλον είμαι μέλισσα…

Όταν κινδυνεύω, κάνω υπομονή, κεντρίζω και πεθαίνω. Το κέντρισμα είναι η αλήθεια που δε θες να ακούσεις, η αλήθεια που δε δέχεσαι. Η αλήθεια που πρώτα πονάει εμένα.

Είμαι…
Άνθρωπος προφανώς ΔΕΝ είμαι. Γυναίκα, μάλλον, δεν είμαι.

Είμαι ο φόβος και η οργή, είμαι η προστασία και η αντεπίθεση.

Θηρίο είμαι τελικά…

Δεν ήμουν…

Η πρώτη μου “ανάκριση από αγάπη και νοιάξιμο” με έκανε να δω την αρρώστια στο βλέμμα του ανακριτή, που άκουγε μόνο αυτό που ήθελε. Δεν άκουγε εμένα.

Το πρώτο μου χαστούκι; Με εξέλιξε.

Η πρώτη μπουνιά; Με ωρίμασε.

Ο πρώτος βιασμός εντός σχέσης; Με έκανε διαμάντι, σκληρή, άκαμπτη, παγωμένη.

Έτσι έμαθα να διεκδικώ το οξυγόνο στα πνευμόνια μου, να ακούω το ουρλιαχτό της ψυχής μου και να ουρλιάζω με τη σειρά μου την αλήθεια μου, τα “θέλω” μου. Έτσι έμαθα τα όριά μου.

Ναι. Ωραία ήταν τα όριά μου. Και ωραία είμαι κι εγώ, που συνέχισα να περπατώ όταν τα ξεπέρασα.

 

Sissy Laurel

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook