Κοίταξε τον εαυτό της στον καθρέφτη. Πως δεν το είχε παρατηρήσει πιο πριν; Το πρόσωπό της είχε γίνει ο καθρέφτης της μαινόμενης ύπαρξης του. Οσο περισσότερο τον απομάκρυνε από την ζωή της, τόσο περισσότερο χαλάρωναν οι μυς γύρω από το στόμα και τα μάτια της.

Ο Πέτρος βάδιζε νευρικά στο σαλόνι όσο εκείνη ετοιμαζόταν για το αποψινό αποχαιρετιστήριο πάρτυ. Στάθηκε μπροστά στην ανοιχτή μπαλκονόπορτα κι άναψε τσιγάρο. Είχε υποσχεθεί στο εαυτό του ότι θα το έκοβε μόλις τακτοποιόντουσαν στην Λευκωσία. Οι γονείς του είχαν ήδη ετοιμάσει το σπίτι που θα έμεναν. Τον είχε ξαφνιάσει η συγκατάβαση της Εύας. Συμφώνησε μαζί του σχεδόν αμέσως ότι ήταν πιο πρακτικό να αναλάβουν οι δικοί του την αγορά επίπλων και συσκευών για τη νέα τους κατοικία.

Θυμήθηκε την πρώτη του βραδιά στην Αθήνα, πέντε χρόνια πριν. Την ανοιγμένη βαλίτσα πάνω στο κρεββάτι καθώς οι στάλες της ανοιξιάτικης βροχής έγλυφαν περιπαικτικά τα τζάμια. Δεν ήταν ακριβώς το καλωσόρισμα που ονειρευόταν. Όμως η θέση στο Μητροπολιτικό Νοσοκομείο ήταν ένα αναπάντεχο δώρο για εκείνον που βιαζόταν να αποδράσει από την πνιγηρή γενέτειρά του.

Ο καπνός του τσιγάρου μπερδεύτηκε με την μυρωδιά του βρεγμένου χώματος.
«Αργείς να κατέβεις;» της φώναξε.
Καμία απάντηση. Την άκουγε να πηγαινοέρχεται στο υπνοδωμάτιο, άρα δεν γινόταν να μην τον έχει ακούσει.
«Εύα τι διάολο κάνεις επάνω τόση ώρα;»
«Σε άκουσα αγάπη μου, κατεβαίνω σε λίγα λεπτά».

Το κουδούνι δεν του έδωσε χρόνο για περισσότερα. Ήξερε ότι δεν του άρεσε να την περιμένει αλλά αυτό θα της το θύμιζε αργότερα, όταν πια θα είχαν φύγει όλοι. Έτρεξε στην πόρτα φορώντας το πιο σαγηνευτικό του χαμόγελο και υποδέχτηκε τον Γενικό Διευθυντή του νοσοκομείου και την γυναίκα του.

Ακολούθησαν πολλά περισσότερα κουδουνίσματα. Μια αυτός, μια η Εύα, υποδέχονταν τους γνωστούς και τους φίλους που έρχονταν απόψε να τους ευχηθούν για την καινούργια τους ζωή στην Κύπρο. Ο Πέτρος σερβίριζε κρασί στα κρυστάλλινα ποτήρια, η Εύα επέβλεπε τον μπουφέ και γέμιζε ξανά τις πιατέλες με εκλεπτυσμένα εδέσματα. Όπως συνήθιζαν όταν είχαν κόσμο, ο καθένας τους κινούνταν ανεξάρτητα από τον άλλο. Εκείνος δεν έχανε την ευκαιρία να περιποιηθεί τους καλεσμένους τους και να κάνει μια μικρή επίδειξη των γνώσεων του για τις καλύτερες σοδειές και τους αμπελώνες που είχε ανακαλύψει. Έδειχνε πάντα περιποιητικός, έσκυβε ελαφρά το κεφάλι για να ακούσει καλύτερα τον συνδαιτημόνα του ενώ τα μάτια του διατηρούσαν οπτική επαφή τόσο όσο χρειαζόταν. Εκείνη, σιγουρευόταν πως όλοι είχαν γεμάτα ποτήρια και πιάτα, αντάλλαζε λίγες κουβέντες με όλους και κάποια στιγμή απομακρυνόταν σε κάποια γωνία, παρατηρώντας τους πάντες από μακριά, χωρίς να χρειάζεται να συμμετέχει. Την κούραζαν οι μεγάλες συγκεντρώσεις. Προτιμούσε την παρέα λιγότερων ανθρώπων δίπλα της και σίγουρα όχι πολλούς από αυτούς που προτιμούσε ο Πέτρος για συντροφιά.

Η βραδιά κυλούσε αρμονικά. Μικρά πηγαδάκια ανθρώπων βρίσκονταν διασκορπισμένα στο σαλόνι και την βεράντα, ποτήρια τσούγκριζαν, πνιχτά γέλια κι επιφωνήματα κάλυπταν την απαλή μουσική που είχε διαλέξει η Εύα και όλα προμήνυαν ότι άλλη μια φορά οι δύο οικοδεσπότες θα είχαν διοργανώσει μια συνάντηση που όλοι θα θυμόντουσαν για καιρό.

Η Εύα έκλεισε την μουσική και χτύπησε με το πηρούνι το κολονάτο ποτήρι της. Οι συνομιλίες κόπασαν και η προσοχή όλων ήταν τώρα επάνω της. Ο Πέτρος την κοίταξε απορημένος, η ρυτίδα ανάμεσα στα φρύδια του βάθυνε απότομα καθώς την περιεργαζόταν ερωτηματικά.

«Σας ευχαριστούμε όλους από καρδιάς που είστε σήμερα κοντά μας», είπε εκείνη, υψώνοντας το ποτήρι στον αέρα. Την κίνηση της επανέλαβαν σχεδόν όλοι.
«Θα μου επιτρέψετε μια μικρή έκπληξη που έχω ετοιμάσει σήμερα για σας που σταθήκατε κοντά μας όλα αυτά τα χρόνια και ήρθατε να μας ευχηθείτε για το επόμενο κεφάλαιο της ζωής μας».

Τα ποτήρια υψώθηκαν ξανά στον αέρα καθώς η Εύα χαμήλωνε τον φωτισμό και πατούσε το κουμπί στο χειριστήριο. Το λευκό πανί ξετυλίχτηκε αργά στον τοίχο δίπλα από το μπαρ και τα μάτια όλων στράφηκαν προς τα εκεί με ανυπομονησία.

Το βίντεο ξεκίνησε με φωτογραφίες των δυο τους πριν καν γνωριστούν. Ο Πέτρος στο αμφιθέατρο της Ιατρικής, ανάμεσα στους γονείς του κρατώντας το πτυχίο του, στιγμές μέσα από το χειρουργείο. Η Εύα φορώντας λευκή ποδιά με διάσπαρτα χρώματα, μπροστά από πάγκους με καλλιτεχνικές δημιουργίες, με την αδερφή της, που απόψε έλειπε, αγκαλιά με δύο σκυλιά, μπροστά στη θάλασσα. Τις φωτογραφίες διαδέχτηκε η κάλυψη κεντρικού δελτίου ειδήσεων, της εγκατάλειψης της Εύας από μεθυσμένο οδηγό στην παραλία της Βάρκιζας. Καθώς η παρουσιάστρια έδινε σοκαριστικές λεπτομέρειες του συμβάντος, η οθόνη γέμισε από το παραμορφωμένο πρόσωπο της γυναίκας που έδινε μάχη για να κρατηθεί στη ζωή. Στο σαλόνι δεν ακουγόταν ο παραμικρός ψίθυρος. Όλοι κοίταζαν υπνωτισμένοι την οθόνη. Ήταν η σειρά του Πέτρου ως θεράποντα χειρούργου να μιλήσει μπροστά στα προτεταμένα μικρόφωνα και τους ρεπόρτερ που στριμώχνονταν στα σκαλιά του θεραπευτηρίου, δίνοντας πληροφορίες για την εξέλιξη της υγείας της.

Όλοι ήξεραν ότι εκείνος της είχε σώσει τη ζωή. Κάποιοι από τους παρευρισκόμενους ασυναίσθητα τον πλησίασαν και του έσφιξαν το μπράτσο. Εκείνος τους κοίταξε με προσποιητή ταπεινότητα μιας και το σώμα του πρόδιδε αλαζονεία.

Τα αποσπάσματα από τα δελτία ειδήσεων, διαδέχτηκαν φωτογραφίες της Εύας, στηριζόμενης από τον Πέτρο κατά την έξοδο της από το νοσοκομείο έξι μήνες μετά. Ακολούθησαν φωτογραφίες των δυο τους από την Φολέγανδρο, την Αστυπάλαια και τη Σύμη. Του γάμου τους στην Πάτμο. Η αλληλουχία των ευτυχισμένων στιγμών διακόπηκε απότομα από οριζόντιες άσπρες γραμμές πάνω στην οθόνη και την έναρξη ενός βίντεο που κατέγραφε ένα λευκό Audi A3 στο βάθος του δρόμου. Διάφορα αποκόμματα εφημερίδων για τον άφαντο ασυνείδητο οδηγό. Ξανά το βίντεο. Πάνω από το καπώ του λευκού αυτοκινήτου τώρα τιναζόταν σαν πάνινη κούκλα ένα γυναικείο κορμί.

Κρατούσαν όλοι τις ανάσες τους. Αυτό το βίντεο δεν είχε παιχτεί ποτέ στις ειδήσεις. Το πρόσωπο του Πέτρου είχε παραμορφωθεί από τον τρόμο. Ένιωθε την αναπνοή του να κόβεται καθώς η σεκάνς που έδειχνε το Audi να χτυπάει την γυναίκα, είχε τώρα ζουμαριστεί σε τέτοιο βαθμό που τα χαρακτηριστικά του οδηγού ήταν εμφανή παρά τις αλλοιώσεις στην ποιότητα της εικόνας.

Ένα ένα τα κεφάλια των ανθρώπων μέσα στο σπίτι γυρνούσαν προς την πλευρά του. Η Εύα είχε σταθεί δίπλα στο λευκό πανί. Πάτησε pause την στιγμή που ο φακός ζούμαρε βάναυσα στο προφίλ του Πέτρου.

 

Λίνα Εξάρχου