Υπήρχαν ενδείξεις για την ενοχή του. Όμως, ήταν αυτό το γράμμα που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορουμένου που σφράγισε την καταδίκη του.

Ισόβια.

Γλυκό μου καργιολάκι…
Όχι, όχι είναι βαρύ να ξεκινήσω το γράμμα μου έτσι. Γλυκιά μου καραΠΟΥΤΑΝΑΡΑ καλησπέρα (ναι, πιο καλό αυτό). Έκατσα χριστουγεννιάτικα να σου γράψω ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα, λίγο καθυστερημένα βέβαια καθότι έχει περάσει κοντά εξάμηνο απ’ όταν χωρίσαμε (πιο σωστά, ΜΕ ΧΩΡΙΣΕΣ καθότι δεν μπήκες καν στον κόπο να το συζητήσουμε, απλά μου το ανακοίνωσες με mail, ME MAIL ρε μαλάκα μου, ούτε καν μήνυμα). Σου οφείλω η αλήθεια είναι μερικές εξηγήσεις για ορισμένα ανεξήγητα μέχρι σήμερα πράγματα που σου συνέβησαν απ’ όταν ΜΕ ΧΩΡΙΣΕΣ και που πιθανώς μέχρι τώρα θεωρούσες «τυχαία» και συμπτωματικά. Πάμε το λοιπόν.

Θυμάσαι ΚΑΡΧΙΑ μου που παραπονέθηκες στην κολλητή σου (ναι, σιγά που δεν θα το μάθαινα, μιλάμε για πολύ «τάφο» η δικιά σου!) ότι για κάποιο λόγο σου έχει μπλοκάρει η τράπεζα τις πιστωτικές σου; Αλήθεια, αγάπη μου, νόμισες ότι θα σε αφήσω να με ΞΕΦΡΑΓΚΙΑΣΕΙΣ με τις ασύστολες σπατάλες σου;;; Ξέχασες ότι υπήρχε κι ένα μικρούλι τόοοοσο δα ονοματάκι εκεί κάτω κάτω στο συμβόλαιο που υπογράψαμε στην τράπεζα όταν βγάλαμε τις καρτούλες, ε; ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ονοματάκι ήταν αγάπη μου, Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ λογαριασμός στέρευε με ρυθμό πολυβόλου. Για να σε δω τώρα που στα μπλόκαρα τι θα τρως!

Θα βρεις άλλο κορόιδο; Χμμμ… Για να θυμηθώ. Το θυμάσαι εκείνο το ωραίο το ψηλό το παιδί το ΒΠ με τη Mazeratti που σε πηγαινόφερνε στα κλαμπάκια της παραλιακής και στα κυριλέ εστιατόρια στην Κηφισιά; Μπράβο. Ε εκείνο το περίεργο τροχαίο στην Εθνική που έπεσε πάνω του το τριαξονικό με τον μεθυσμένο οδηγό το θυμάσαι; Ααααυτό. Δε μπορείς να πεις, επαγγελματική δουλειά, αλοιφή η Mazeratti, μαρμελάδα ο δικός σου. Ε τί να κάνω καλή μου, εγώ το καρούλι ήθελα να λιανίσω, τώρα τι να πω που ήταν κι ο γκόμενος σου μέσα, η κακιά η ώρα μάλλον, άστα, παλιοζωή, τί να πω…

Τον άλλον πάλι τον κοντό/χοντρό/καραφλοχαίτη παππού (εντάξει, δηλαδή ήμαρτον, τόσο χαμηλά;;) που σε κυκλοφόραγε; Που του την έπεσαν και καλά κάτι αλήτες στου Ψυρρή να του πάρουν πορτοφόλι και ρολόγια και τον κάναν ασήκωτο; Τρεις μήνες εντατική ο έρμος, η αλήθεια είναι τον λυπήθηκε η ψυχή μου όταν τον είδα. Ε ναι, βέβαια, δεν θα τον επισκεπτόμουνα στο ΚΑΤ, τί είμαι, κάνας άξεστος αλήτης; Όοοχι καλό μου, και το γλυκάκι του του πήγα, και την πορτοκαλαδίτσα του του πήγα, και τις φιλικές συστάσεις μου μη σε ξαναπλησιάσει γιατί την επόμενη φορά θα τον κουβάλαγαν τέσσερις του έκανα. Α όλα κι όλα. Οι καλές εξηγήσεις κάνουν τους καλούς φίλους. Μη σου πω κοντεύουμε να γίνουμε κολλητοί κιόλας, να προχθές στην υγειά σου τα πίναμε, ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΗΣ ΓΚΑΡΙΟΛΑΣ λέγαμε παρέα.

Το άλλο πάλι; Που φούντωσε τις προάλλες το καημένο το Smartάκι σου στην Κηφισίας και σου είπε ο μάστορας ότι έγινε από υπερθέρμανση; Πόσες φορές βρε κουτό σου είχα πει να τσεκάρεις λάδια, το νερό στο ψυγείο, τον αέρα στα λάστιχα; Να το πηγαίνεις για κάνα ΚΤΕΟ, κάνα σέρβις πού και πού, καμιά ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΚΑΡΤΑ ΚΑΥΣΑΕΡΙΩΝ που ακόμα και για αυτό εγώ έτρεχα; Ε λοιπόν, φιλαράκι απ’ το Λύκειο ο Μάκης ο γκαραζιέρης που του πήγες το αμάξι, ξηγήθηκε σένια με δυο τρία κιλά γουρουνοπούλα απ’του «Μεμά» στο Μενίδι και πεντέξι λίτρα κρασί, ούτε που έβλεπε μπροστά του, έλεγα θα κάνει καμιά πατάτα στη μηχανή και θα καρφωθούμε, αλλά ΟΚ έβαλε και το εύφλεκτο στη θέση του, όλα κομπλέ, τί ωραία που καιγόταν το γαμήδι, του έβγαλα και φωτό και το έκανα και insta story, γονάτισε σου λέω από τα likes και τα share το φου-μπου εκείνη τη μέρα, ωραία περάσαμε.

Το αριστούργημα μου όμως (αααχχχ, το θυμάμαι κι αργοκυλάει ένα δάκρυ απ’ τη συγκίνηση) ήταν εκείνο το υπέροχο Σαββατόβραδο με το πάρτυ που οργάνωσες στο σπιτάχαχχαχα παρέα με τις φιλενάχαχαχαχα για να κάνετε και καλά το μπατσελαχαχαχχαα για το γάμο σου με κείνον τον κακομοίρη (άγιο είχε ο άνθρωπος, απ’ του Χάρου τα δόντια τον γλύτωσα!). Τον νταβραντισμένο τον stripper τον ψηλό τον θυμάσαι; Παλικάρι απ’ τα λίγα ο δικός σου, με πέντε «χήνες» έκανε επαγγελματική δουλειά, σε κάθε δωμάτιο που έμπαινε άφηνε και το «πακετάκι» διακριτικά όπως τον είχα δασκαλέψει. Κι όταν ήρθε η ώρα κι άκουσε το κλέφτικο το σφύριγμα που ήταν το σινιάλο έδωσε ένα σάλτο ο έρμος και πήδηξε απ΄ το παράθυρο του 2ου στον κήπο – του είχα πει από ποιο, έτσι για να προσγειωθεί στους θάμνους που ΠΟΤΕ δεν τους είχες κουρέψει, αποδείχτηκαν χρήσιμοι ευτυχώς – κι εσείς χειροκροτάγατε και φωνάζατε γιατί νομίζατε ότι ήταν μέρος του show, μετά να δεις show που πάτησα το διακόπτη, με το χαμόγελο πήγατε όλες, ούτε που καταλάβατε από πού σας ήρθε, τί ωραία που καιγόταν ΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΣΟΥ, το απολάμβανα τρώγοντας και κάτι ωραία λουκάνικα που μου είχε στείλει ο μπάρμπας μου ο Θανάσης από την Πέρα Παναγιά, εκεί στη φωτιά που έβγαινε από τα ντουβάρια τα έψηνα, άλλη η γεύση ρε παιδί μου όταν το ψήνεις στα κάρβουνα.

Να και τώρα εδώ που τα λέμε πάνω από τον τάφο σου αυτά τρώω, έτσι για να στάει και το λιπάκι πάνω στο μάρμαρο και να κάνει και σημάδι, να σου μυρίζει το λίπος στην αιωνιότητα, αφού καθόλου δε τα γούσταρες όσο ζούσες, «πάρτα από μπροστά μου μαλάκα» μου έλεγες, «τα σιχαίνομαι» Ε ΦΑΕ ΛΙΠΟΣ ΑΠΟ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟ ΤΩΡΑ ΓΚΑΡΙΟΛΑ μέχρι να σβήσει ο ήλιος, ποιος είναι ο μαλάκας τώρα εεεεε;; ΠΟΙΟΣΣΣ;;;

Αλλά όχι, υποτίθεται είναι Χριστούγεννα σήμερα, γιορτή αγάπης, συγχώρεσης και νέων ευκαιριών και λοιπές ΜΑΛΑΚΙΕΣ που έχω σιχαθεί να τις ακούω, ε όχι ο Θεός μπορεί να συγχωρεί, Ο ΜΗΤΣΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΤΕ!!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΛΟΙΠΟΝ!