Το φιλί

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τον είχε δει στον ύπνο της… Ήταν ψηλός, μελαχρινός με ασυνήθιστα δυνατά χαρακτηριστικά … Της ψιθύρισε στο αυτί  “Σε περιμένω” . Ξύπνησε πολύ ευδιάθετη, χαρούμενη αλλά και λίγο προβληματισμένη. Μα καλά την επηρέασε τόσο ένα όνειρο ήταν δυνατόν με τόσα προβλήματα γύρω της… Κι αν όντως την περίμενε; Σιγά μη τη περίμενε. Ούτε καν  είχε παρατηρήσει την ύπαρξη της. Την ταλαιπωρημένη της ύπαρξη. Σκέφτηκε “άραγε όλοι οι άνθρωποι κουβαλούν τόσα μέσα τούς ; Ας σουλουπωθω λιγάκι ” προσπαθεί απεγνωσμένα με ένα μπορντό  κραγιόν να δώσει έμφαση στα χείλια που Παρ όλα αυτά… Δε φιλήθηκαν ποτέ. Εκείνη το είχε επιλέξει. Δε της άρεσαν τα φιλιά . Της πάει το μπορντό της είπε η κοπέλα στο κατάστημα καλλυντικών που το αγόρασε , μάλλον είχε δίκιο . Καλουτσικη ήταν τελικά με λίγο βοήθεια από το μαγικό νεσερακι των καλλυντικών θα μπορούσε έντεχνος να ξεγελάσει τους πάντες . Θα μπορούσαν όλοι να σκεφτούν τα προβλεπόμενα , καλή σύζυγος ,ικανή μαμά , αλλά άτυχη η καημένη. Αλήθεια πίστευε στη τύχη ; Πουθενά δε πιστεύε. Ούτε τύχη ούτε ατυχία ούτε σε συμβολισμόυς . Αλλά αφού δε πίστευε πως αυτή η παρουσία στον ύπνο της , της είχε δώσει τόση ανεξήγητη ενέργεια πρωί πρωί ;

Καθώς διασχίζει το πεζοδρόμιο με σκυφτό κεφάλι και βιαστικά “Σε περίμενα” ακούει και πριν προλάβει να κάνει το επόμενο βιαστικό βήμα πέφτει πάνω του “Τι έγινε ;”του είπε εκείνη αλλά οι λέξεις με βία έβγαιναν από το στόμα της..Μα τι βάσανο κι αυτό λες και της δενόταν η γλώσσα κομπος οπότε τον έβλεπε . “Ξέχασες εχθές αυτό δικό σου δεν είναι ;” ” Ναι δικό μου σε ευχαριστώ και έφαγα το τόπο εχθές το απόγευμα ” της έδωσε τη θήκη καπνού  εκείνη τη πήρε τον κοίταξε λίγο σαστισμένη και προχωρήσε ακόμη πιο βιαστική απ’ ότι πρίν. Φοβήθηκε ως φαίνεται μη τελειώσουν οι μαγιονέζες και τα αυγα από το σούπερ μάρκετ. Μόλις προχώρησε λιγάκι το σκέφτηκε . “Μα καλά που πάω ;γιατί βιάζομαι ;” Και μετά στιγμιαία σκέφτηκε. . “Μα δε τον ευχαρίστησα πως το έκανα αυτό τι θα σκεφτεί για εμένα ” γυρίζει χωρίς δεύτερη σκέψη και τον βλέπει εκεί ακίνητο να τη κοιτάει που προσπέρασε . Έκανε να γυρίσει πίσω δε της φάνηκε όμως κομψό κι έτσι χαμογέλασε τέντωσε τα καλοβαμμενα χείλια της και του είπε μεγαλωφωνα “Σε ευχαριστωωω”. Και εκείνος  της ανταπέδωσε με ένα χαμόγελο που δε θα ξέχναγε ποτέ. Και τότε θυμήθηκε το όνειρο. Ήταν δυνατόν ” έχει γούστο” αναρωτήθηκε. Αλλά εκείνη η μέρα είχε άλλη μυρωδιά τελικά.

Σαν αγρίμι σε κλουβί το ίδιο βράδυ . Σκέφτηκε πως άφησε τα πράγματα να πάρουν τετοια τροπή μέσα σε λίγες ώρες. Της είχε στείλει μήνυμα ήθελε να βρεθούν και εκείνη απάντησε θετικά… Όχι όχι όχι σκεφτόταν τώρα. Πώς θα έφευγε από το σπίτι ; Τι θα έλεγε στον άντρα της ; Τα παιδιά ; Ο μεγάλος δεν είχε τελειώσει το διάβασμα.. πως παρασύρθηκε έτσι τι θα έκανε τώρα. Μετά από σκέψη αποφάσισε δε θα πάει . Δεν ήθελε τελικά. Μα φυσικά τι την έπιασε ; Να την έβλεπε και κανένας γείτονας να σκεφτεί ποιος ξέρει τι . Λίγο θέλουν να τη πιάσουν στο στόμα τους.. . Απά πα . Του εστειλε μήνυμα να μη τη περιμένει. Εκείνος σα γνήσιο αρσενικό δε το δέχτηκε, μια ώρα  τώρα επέμενε να του αφιερώσει έστω πέντε λεπτά ίσα να πουν δύο κουβέντες από κοντά και οι δύο τους. Κάι τα κατάφερε τελικά. Βρήκε μια ανόητη δικαιολογία να λείψει ίσα ίσα για ένα τέταρτακι και πήγε. Έσπρωξε τη πόρτα του κλειστου καταστήματος του και μπήκε κλειστά τα φώτα όλα. Από τη πόρτα ακόμα έτρεμε . Στην εσοχή στο διάδρομο τη περίμενε ορθιος της έπιασε τα χέρια  τη κοίταξε με μια ηρεμία και συστολή ταυτόχρονα .. . Εκείνη εκπληκτη μα και ζαλισμενη δεν μπορούσε να πιστέψει τι είχε κάνει . Και εκείνη τη μαγική στιγμή 21:20 περίπου κόλλησε με θράσος τα χείλια του στα δικα της.  . Να τραβηχτεί ? Να αντισταθεί ? Μα τι νόημα είχε  μυριζε έρωτα ολόκληρος.

Την επόμενη μέρα ξύπνησε και μύριζε και εκείνη σαν εκείνον “έρωτα”. Και δε φτάνει που είχε νιώσει να τη διαπερνά ολοκληρη εχθές βράδυ ήρθε και ένα μήνυμα το πρωί με με υπέροχη καλημέρα και ένα ” Σε περίμενω “να την αποτελιωσει . Κι από εκείνο το βράδυ κάθε μέρα τη περιμένει , και εκείνη καθε μέρα τον περιμένει . Για  εκείνη μάλιστα είναι κάτι παραπάνω από χρέος να περιμένει .. Εκείνος που θέλησε πιο πολύ από οτιδήποτε στη ζωή της. Εκείνος που πήρε όλα τα βαρη με γενναιότητα στη πλάτη του και ξαλαφρώσε τη ψυχή της ,την αδιασε να χωράει μόνο εκείνον μέσα της. Μα από εκείνο το βράδυ έκατσε σα βασιλιάς στο θρόνο του  μέσα της και εκείνη τον περίμενει . Από εκείνο το βράδυ ένιωσε κι εκείνη βασίλισσα στην αγκαλιά του και κάθε φορά που κλείνετε μέσα σ αυτήν όλο και πιο κοντά της τον νιώθει. Γνώρισε τον άνθρωπο που μπορεί και στέκεται γυμνή μπροστά του αληθινή χωρίς να έχει ανάγκη από σουλουπωματα και μαγικά νεσερακια. Είσαι η θεά μου της είπε μια μέρα μα το νιωθε κι εκείνη ,το έβλεπε στα μάτια του. Τη κοιτάζει και γίνεται ένα μικρό παιδί το νόημα της ζωής του.. πως θα μπορούσε να μη περιμένει ;ζούσε άραγε τόσα χρόνια μακριά του;; Δε θύμαται… Κλείνει τα μάτια την κάθε βράδυ και περιμένει με ανυπομονησία το βράδυ που θα τον νιώσει στα αλήθεια κοντά της και δε θα ξαναφύγει ποτέ.

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook