13 Μαρτίου 2018, 9.25 π.μ.
– Έλα Κορίνα. Έξαλλη με έκανε πάλι. Δεν φτάνει που ροχάλιζε σαν αλυσοπρίονο όλο το βράδυ, είχε το θράσος να με ξυπνήσει πρωί πρωί – ευτυχώς όχι για γούτσου-γούτσου – για να με ρωτήσει τι ρε φίλη; «Ξέρεις μωρό τι μέρα είναι αύριο;». Νιώθεις κάτι να σου διαφεύγει, το ξέρω, αλλά για να μην βασανίζεις το μυαλό σου συνεχίζω. «Τι μέρα είναι Άλεξ μου; Τετάρτη δεν είναι;» τον ρώτησα δήθεν με ενδιαφέρον, παρόλο που η τσίμπλα στο μάτι εμπόδιζε την όποια εγκεφαλική λειτουργία. «14 Μαρτίου είναι. Σε περίπτωση που δεν το έχεις ακούσει, που πολύ αμφιβάλλω με τα τσόκαρα που έχεις μπλέξει, 14 Μαρτίου είναι η “ανδρική” βερσιόν του Αγίου Βαλεντίνου. Είναι η Παγκόσμια Ημέρα Μπριζόλας και Πεολειχίας. Οπότε κοριτσάρα κάνε τα κουμάντα σου σήμερα για να με περιποιηθείς κατάλληλα αύριο.».

Μπαρδόν; Πλάκα με κάνεις;

Σαν να μου έριξε ένα κουβά παγάκια στη μούρη ένιωσα και με το που έκλεισε την πόρτα πίσω του, έπιασα το τάμπλετ για να μάθω η γυναίκα τι σόι αστείο ήταν αυτό. Επειδή, λέει, στις 14 Φεβρουαρίου γιορτάζουν οι ερωτευμένοι, αλλά είναι και η Παγκόσμια Ημέρα Χορτοφαγίας, ένας αμερικανός ραδιοφωνικός παραγωγός, ο Τομ Μπέρτσι, σκέφτηκε πως καλό θα ήταν να υπάρξει και μία αντίστοιχη γιορτή αφιερωμένη στους άντρες. Σύμφωνα με το «εθιμοτυπικό» η γυναίκα πρέπει να μαγειρέψει για τον σύντροφό της μία ζουμερή και λαχταριστή μπριζόλα, και εν συνεχεία, ή και κατά τη διάρκεια του γεύματος δεν τίθεται θέμα, θα πρέπει να εκτελέσει το δεύτερο έθιμο της μέρας, να τον ικανοποιήσει δηλαδή προσφέροντάς του την υπέρτατη ηδονή! Καμιά σαμπάνια μην ξεχάσουμε να ανοίξουμε… Ανακατεύομαι και είμαι έτοιμη να ξεράσω στο χαλί μόνο που το σκέφτομαι. Αυτό σου λέω μόνο.

Και ερωτώ εγώ. Ήταν αυτός εντάξει στις υποχρεώσεις του τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου για να είμαι εγώ αύριο; Που θα ξεχάσω εγώ Κορίνα μου που μου έβγαλε ξινό το σουπερ δείπνο, που είχα ετοιμάσει εγώ για χάρη του, σε άκρως ρομαντικό και πολλά υποσχόμενο σκηνικό; Που θα ξεχάσω τι μου είπε το τέρας, ενώ είχε καταβροχθίσει το ριζότο με τα σπαράγγια κι ήταν έτοιμος να κάνει βουτιά στα οστρακοειδή; Ήθελε και αφροδισιακά η μούρη του. Ότι, άκουσον άκουσον, του θυμίζω τη μάνα του τόσο που τον περιποιούμαι. Προσποιήθηκα την κολακευμένη για να μη χαλάσω τη στιγμή, αλλά πώς δεν έπαθα έμφραγμα μυοκαρδίου, ένας Θεός ξέρει. Μην σου πω όλο το δωδεκάθεο. Μα του σέρβιρε ποτέ η μάνα του οστρακοειδή φορώντας κόκκινο δαντελένιο νυχτικό πάνω σε ασορτί 12ποντα πέδιλα με φτερά και πούπουλα; Να μην αναφερθώ στο ότι όταν με είδε στραβομουτσούνιασε και ρώτησε με ύφος μπλαζέ, σηκώνοντας το αριστερό του φρύδι, που θα πιάσω το τσιμπιδάκι και θα του το τσουρομαδήσω καμιά ώρα. «Τι έγινε Ποπάκι; Αλλάξαμε ομάδα;». Κι εγώ να λέω από μέσα μου. «Όχι αλλά θα σου αλλάξω τα φώτα αν συνεχίσεις έτσι.». Που θα ξεχάσω πως σαν τέλειωσε το δείπνο, άδικα περίμενα εγώ «επιδόρπιο» και μάλιστα φλαμπέ, μιας και ο ξενέρωτος είχε βαρυστομαχιάσει; Όχι Κορίνα μου. Οφθαλμός αντί οφθαλμού και οδόντας αντί οδόντος. Όχι μπριζόλες, αλλά ΦΑΚΕΣ και μάλιστα αλάδωτες θα φάει αύριο!!! Και σκέτες. Χωρίς παρασύνθημα. Τετάρτη δεν είναι; Μέρα νηστείας και δη εν μέσω σαρακοστής δεν είναι; Που θέλει και μπριζόλες το ξαναμμένο γουρούνι!

14 Μαρτίου 2018, 8.47 π.μ
– Έλα Κορίνα. Κρατήσου! Καθόμασταν στο σαλόνι. Κομμάτια εγώ από το τρέξιμο πάνω στα τακούνια όλη μέρα. Είναι κι αυτό το αυχενικό που με ταλαιπωρεί δέκα μέρες τώρα μετά τη στάση φλίπερ. Παρεμπιπτόντως MHN την επιχειρήσεις γιατί παίζει να καταλήξεις και στο ΚΑΤ. Τεσπά. Με πλησιάζει και μου δίνει ένα γλυκό φιλί στο στόμα. Έτσι μπράβο, δείξε μετάνοια για την υπέρτατη μαλακία που είπες το πρωί, σκέφτομαι εγώ, και παίρνω θέση για ακόμα ένα φιλάκι. «Αγάπη πήγες στον χασάπη;» με ρωτάει χαϊδεύοντάς τις άκρες των μαλλιών μου. Δείχνω αυτοσυγκράτηση. «Καλά δεν πειράζει. Δεν θα το μαλώσω εγώ το κοριτσάκι μου. Κι αύριο μέρα είναι. Μπριζόλες είπαμε. Μη και το ξεχάσεις!», έδωσε την εντολή το σαρκοφάγο δίποδο.

Μου ήρθε να του φέρω το γυάλινο κηροπήγιο στο κεφάλι – α δεν στο είπα, πήρα το Amber deluxe από Bo Concept – αλλά συγκρατήθηκα. 139 ευρώ ήταν αυτά. Τον κοιτάω. Δεν μιλάω. Μετά από δύο λεπτά σηκώνεται, πάει στην κουζίνα και επιστρέφει με ένα μπουκάλι κρασί κι ένα μειδίαμα ύποπτο. Κάτι έχει στο νεάντερνταλ μυαλό του, δεν μπορεί. Και τι ξεστόμισε ο παντρεμένος με το betadine. «Ξέρεις Πόπη, ο Κώστας o Γαλάνης λέει πως η καλή πίτα και η καλή πίπα καταλήγουν στο στομάχι.» Χριστέ μου τι ακούω και δεν σωριάζομαι η γυναίκα. Δεν έχασα όμως την ψυχραιμία μου. Στο ύψος μου εγώ. «Αλήθεια Αλέξη μου; Το ξέρει η μάμα σου αυτό; Ρωτάω γιατί απ’ ότι λες η μανούλα είναι και μανούλα στις πίτες…» απαντάω με ηρεμία που θα ζήλευε κι ο Δαλάι Λάμα. Σμίγει τα φρύδια αγριεμένος. Προς στιγμήν φοβήθηκα ότι θα χρειαστούν τουλάχιστον δυο φουσκωτοί να με βγάλουν από τα χέρια του, αλλά οκ, έβαλε το μπουφάν του και βγήκε στη βεράντα για τσιγάρο, μουρμουρίζοντας, σαν τη μάνα του όταν βλέπει τα σακουλάκια του Μπάρμπα Στάθη στην κατάψυξη ΜΟΥ. «Εσύ χάνεις. Όταν το καταλάβεις θα είναι αργά!».

Ε άει σιχτίρ δηλαδή που με απειλεί κιόλας, το κελεπούρι από τα Lidl. Που θέλει κατά παραγγελία, ένεκα μιας αμερικανιάς, και να σκύψω, και να ασχοληθώ με τα προβλήματά του και να τα οικειοποιηθώ ρε φίλη. Σιγά το νέκταρ. Ας τολμήσει, μονάχα αυτό σου λέω. Ας τολμήσει, αν θέλει το στόμα μου και το πέος του να μην ξανασυναντηθούν στον αιώνα τον άπαντα. Και δεν καταλαβαίνω δηλαδή. Τι σόι γιορτή είναι αυτή; Δηλαδή οι vegan άντρες δεν έχουν ψυχή; Και να τους επιβραβεύσουμε για ποιο λόγο ακριβώς; Ούτε ένα λουλούδι ψεύτικο δεν έφερε ποτέ του, ένα φο μπιζού, ένα κουνιστό σκυλάκι για το αυτοκίνητο στην τελική. Κι εγώ πρέπει να τηρήσω αύριο αυτό το άκρως φαλλοκρατικό έθιμο; Ζαμέ των ζαμών!

14 Μαρτίου 2018, 16.59 μ.μ.
– Έλα Κορίνα. Χοιρινές ή μοσχαρίσιες μπριζόλες να πάρω; Ο γλυκούλης μου έκλεισε να πάμε Ναύπλιο το σ/κ. Και μου έστειλε και 15 τριαντάφυλλα. 15 κατακόκκινα φρέσκα τριαντάφυλλα με μια σοκολάτα αμυγδάλου κι ένα σημείωμα πάνω της «Μονάχα εσύ μωρό μου τρελαίνεις το… μυαλό μου!». Αχ, με κάνει να τον αγαπώ ακόμα περισσότερο. Απ’ όλα θα έχει το μενού για το αγόρι μου. Και μπριζόλες με sauce Bearnaise και τηγανητές πατατούλες θα φάμε, και την πίπα της ειρήνης θα ανάψουμε 😉 Αχ θα τον τρελάνω φιλενάδα! Γιατί πέρα από εξαιρετική μαγείρισσα, έχω και ταλέντο στα χείλη, ως γνωστόν. Άντε σε κλείνω για να προλάβω να ανάψω φωτιά.

15Μαρτίου 2018, 7.30 π.μ.
– Έλα Κορίνα. Μπριζόλα well done και πεολειχία very well done!!!

 

Πόπη