Γιατί με κοιτάς πάλι;
Πριν λίγο δεν σου έδωσα γάλα να φας; Πριν λίγο δεν σου άλλαξα την πάνα; Τι θες πάλι; Γιατί δεν κοιμάσαι; Λίγο χρόνο θέλω, σε παρακαλώ, λίγο χρόνο να ηρεμήσω. Ναι, ναι, απλώνεις τα χεράκια σου τώρα και θες αγκαλιά. Όχι, δεν έχει άλλη αγκαλιά. Θα σε ξαπλώσω να κοιμηθείς. Να, έτσι, στο πλάι. Θα σου βάλω και τα αστεράκια από πάνω να βγάζουν μουσική.
Όχι, γαμώτο, μην κλαις! Σταμάτα! Άντε να σε πάρω αγκαλιά. Τι θες τώρα, παραμύθι; Αφού δε θα καταλάβεις τίποτα, πέντε μηνών σκατό. Τι να σε κάνω, ρε πούστη μου. Θα σου πω ένα άντε. Θες τα τρία γουρουνάκια; Σου αρέσει; Μου χαμογελάς τώρα, ρε μουχρίτσα; Θα σου πω αυτό, λοιπόν.
Μια φορά κι έναν καιρό…

Έλα, κούνησε τα ποδαράκια σου, άντε κοπέλα μου. Αφού μπορείς, το έκανες στην γιαγιά προχθές, έτσι μου είπε. Έλα για τον μπαμπάκα σου ένα βήμα, άντε, θα σε βοηθήσω. Πιάσε τα χέρια μου, μπράβο. Πάμε κοπέλα μου, σήκω. Έτσι, ναι! Μπράβο! Ακόμα ένα! Τι κοριτσάρα έχω εγώ, μπράβο! Έλα να σε πάρω μία αγκαλιά. Μακάρι να μπορούσε να σε δει κι η μητέρα σου, γαμώτο.
Έλα, όχι δάκρυα λύπης τώρα, μόνο χαράς. Μαζί θα περπατήσουμε όπου θες, μαζί θα ανέβουμε τα πιο ψηλά βουνά, θα κατέβουμε τους πιο απόκρημνους γκρεμούς. Μαζί, οι δυο μας. Ναι κοριτσάρα μου; Έλα να κάνουμε άλλη μία γύρα, μόνη σου τώρα, μπορείς. Θα σε κρατήσω εγώ στο τέλος.
Έλα, πάμε, μία τεράστια αγκαλιά για το μωρό μου που περπατάει.
Μπράβο!

«Έλα Τάσο, δεν μπορώ ρε φίλε, κλαίει η μικρή συνέχεια. Δεν θέλει την μάνα μου. Ναι… ε τι να κάνω τώρα, ρε μαλάκα, να την παρατήσω και να πάω για μπίρες; Δεν μπορώ λέμε!»
Τι βλάκες, πραγματικά. Δεν καταλαβαίνουν τον Χριστό τους ότι έχω παιδί. Στην κοσμάρα τους, βόλτες, αμάξια και γκόμενες. Κι εσύ, γιατί κλαις συνέχεια; Τα αρκουδάκια σου τα έχεις, τα παιχνίδια σου τα έχεις, το κρεβατάκι σου με την αγαπημένη σου πριγκίπισσα. Τι σου λείπει; Τι ρωτάω, ξέρω τι σου λείπει. Έχεις τα μάτια της, είναι δυνατόν να μην σου λείπει;
Συγνώμη, καρδιά μου. Δεν φταις εσύ. Θα κάτσω εδώ δίπλα σου μέχρι να ηρεμήσεις. Θες να σου πω το παραμύθι που σου έλεγα παλιά; Αυτό με τα τρία γουρουνάκια; Δεν το βαρέθηκες, ε; Ωραία… πάμε λοιπόν.
Μια φορά κι έναν καιρό…

Γιατί δεν κάνεις τα μαθήματά σου; Τι συμπεριφορά είναι αυτή, μου λες; Όλα τα άλλα παιδιά στην τάξη τελειώνουν τις εργασίες τους. Δεύτερη φορά που μου κάνει παρατήρηση η δασκάλα. Τρίτη δημοτικού έφτασες κι ακόμα να μάθεις την προπαίδεια; Γιατί, ρε μωρό μου, δεν προσέχεις λίγο; Το ξέρω, δουλεύω πολύ, δεν προλαβαίνω να διαβάζω μαζί σου, δεν γίνεται αλλιώς όμως. Πρέπει να δουλέψω για να ζήσουμε. Θα έχεις στο μέλλον φροντιστήρια, θες να πας και χορό, Αγγλικά, πώς θα γίνει αυτό;
Σε παρακαλώ, κάτσε να διαβάσεις και σου υπόσχομαι αν βελτιωθείς ότι θα πάμε το Πάσχα διακοπές στην Ύδρα. Οι δυο μας. Θα περάσουμε τέλεια. Θες και την γιαγιά; Εντάξει, θα έρθει κι η γιαγιά.
Έλα, καρδιά μου, γράψε τις ασκήσεις σου, να κάνω ένα μπάνιο και μετά να δούμε ταινία παρέα. Θα παραγγείλω και σουβλάκια από τα μεγάλα, με το πολύ τζατζίκι που σου αρέσουν.

Κωλόπαιδο! Ντροπή σου, μα τον Θεό! Είναι δυνατόν; Σε έπιασαν με τσιγάρο ρε κωλόπαιδο στο διάλειμμα; Ποιο παιδί καπνίζει στην πρώτη Γυμνασίου; Τι το πέρασες εδώ, κωλοχανείο να κάνεις ό,τι γουστάρεις; Εγώ σκίζομαι στην δουλειά όλη μέρα κι εσύ την βγάζεις με κοπάνες και τσιγάρα στα κρυφά; Ούτε το γυμνάσιο δε θα βγάλεις, κακομοίρα μου. Και μετά θα φύγεις από εδώ να κάνεις την τύχη σου μόνη σου. Τέλος, εγώ δεν αναλαμβάνω άλλο!
Είμαι μητέρα, είμαι πατέρας, είμαι τα πάντα μόνος μου κι εσύ με γράφεις στα αρχίδια σου και κάνεις τα δικά σου! Ναι, θα βρίζω, θα μιλάω όπως θέλω, πατέρας σου είμαι. Φύγε στο δωμάτιό σου, τώρα! Τιμωρία για όλο το Σαββατοκύριακο, που μου υψώνεις και τη φωνή. Α, ναι, τώρα κλαίμε, γεμίσαμε δάκρυα τα όμορφα ματάκια μας. Δεν περνάνε σε μένα αυτά. Στο δωμάτιό σου!
Στο δωμάτιό σου γαμώτο…
Στο δωμάτιό σου…

Καμάρι μου, σε παρακαλώ. Γιατί θες να το κάνεις αυτό; Δε θα θυμώσω άλλο, στο υπόσχομαι. Δεν ήθελες να σπουδάσεις, το καταλαβαίνω. Σου άρεσε η κομμωτική, σε έστειλα σε σχολή, την παράτησες. Θες να ταξιδέψεις μου λες, να γυρίσεις τον κόσμο, κι εγώ ήθελα. Αλλά στα 25 μου ήρθες εσύ κι όλα γύρισαν ανάποδα. Όχι, σε λατρεύω, δεν το λέω γι’ αυτό. Αλλά εσύ έχεις την ευκαιρία να ζήσεις τόσα πράγματα γιατί θες να πετάξεις όλα; Για να φύγεις με «αυτόν»; Μα σε περνάει 10 χρόνια! Τι θα πει τον αγαπάς, βρε κοριτσάκι μου. Τι αγάπη έχεις δηλαδή στα 20 σου χρόνια; Είναι δυνατόν;
Οι φίλες σου πέρασαν σε σχολές, σπουδάζουν, έχουν όνειρα, κάνουν όνειρα, εσύ θες να καβαλήσεις μία μηχανή με έναν άχρηστο και να φύγεις μακριά;
Σε παρακαλώ, άκουσέ με. Δεν θα θυμώσω, δεν θέλω άλλο. Από αγάπη στα λέω. Μόνος μου είμαι, έχασα και την γιαγιά σου, δεν έχω κανέναν άλλον, μόνο εσένα.
Είσαι μεγάλη κοπέλα αλλά σκέψου το.
Υποσχέσου μου ότι θα το σκεφτείς, ναι;
Σ’ ευχαριστώ…

Κοριτσάκι μου, ελπίζω να είσαι καλά. Σου αφήνω αυτό το μήνυμα στον τηλεφωνητή γιατί δεν μπορώ να σε βρω εδώ και μέρες. Με… με απέλυσαν από τη δουλειά. Μετά από 25 χρόνια, έτσι απλά, με απέλυσαν. Δεν τους άρεσε λέει η παραγωγή μου, βρήκαν νεότερους με λιγότερα λεφτά, μαλακίες. Πού θα βρω τώρα δουλειά στα 50 μου; Ποιος θα με θέλει; Ένα πράγμα ήξερα να κάνω καλά και μου το πήραν μακριά.
Μπορείς να γυρίσεις πίσω; Μου έλειψες, ρε μωρό μου. Έχω να σε δω τόσους μήνες. Χαίρομαι που έκανες τις επιλογές σου και πας καλά, χαίρομαι που με το παλικάρι αυτό είστε μαζί και το πάτε σοβαρά. Αλήθεια. Φοβόμουν στην αρχή αλλά χαίρομαι. Το εννοώ.
Σε παρακαλώ. Είμαι μόνος και μου λείπεις. Έλα να περάσουμε λίγες μέρες μαζί και φεύγεις πάλι μετά, ναι;
Σε αγαπώ πολύ.
Ο μπαμπάς σου.

Κοριτσάκι μου, γεια σου! Σου αφήνω ακόμα ένα μήνυμα γιατί δεν μπορώ να σε βρω. Έλαβα τις φωτογραφίες, είναι κούκλος ο εγγονός μου! Σου μοιάζει τόσο πολύ! Έχει κι αυτός τα μάτια σου! Πότε θα έρθετε να σας δω; Να έρθετε να φάμε όλοι μαζί, σαν οικογένεια. Το έχω τόση ανάγκη. Την τελευταία φορά μόνο για δύο μέρες ήρθες και δεν πρόλαβα να σε χαρώ.
Πήρα τα αποτελέσματα από τις εξετάσεις… δεν είναι πολύ καλά. Πρέπει να κάνω θεραπείες και μαλακίες. Ποιος θα μου το έλεγε ότι στα 55 μου θα τρέχω σε γιατρούς και νοσοκόμες.
Μην σε απασχολεί, θα γίνω καλά. Στο είχα υποσχεθεί έτσι κι αλλιώς, σωστά; Μαζί θα ανέβουμε στα ψηλότερα βουνά και θα κατέβουμε τους πιο απόκρημνους γκρεμούς.
Να φέρεις το εγγονάκι μου να του διαβάσω τα τρία γουρουνάκια που άρεσαν τόσο και σε εσένα. Είμαι βέβαιος ότι θα το λατρέψει κι αυτός.
Σας περιμένω.
Ο μπαμπάς σου.

Αγοράκι μου, γεια σου. Κι εσύ κλαις, ε; Έτσι κλαψιάρα ήταν κι η μάνα σου μικρή. Τι την τάιζα, τι της έβαζα νανουρίσματα, τι την έπαιρνα αγκαλιά, έκλαιγε συνέχεια. Μην ανησυχείς όμως, ο παππούς είναι εδώ να σε φροντίσει. Δε θα πάθεις τίποτα, ναι; Δε θα αφήσω εγώ αυτά τα ματάκια που με ακολουθούν εδώ και τόσα χρόνια να κλάψουν. Μαζί θα ανέβουμε τα ψηλότερα βουνά, θα κατέβουμε τους πιο απόκρημνους γκρεμούς. Μαζί.
Θες να σου πω ένα αγαπημένο παραμυθάκι της μαμάς σου; Θες σκασμένο, ε;
Ωραία λοιπόν. Κάτσε να σε βάλω εδώ στην αγκαλιά μου να είμαστε κι οι δύο άνετα. Οι γονείς σου βγήκαν βόλτα να ηρεμήσουν, μην ανησυχείς, θα σε προσέχω εγώ.
Πάντα θα σε προσέχω εγώ.
Μια φορά κι έναν καιρό λοιπόν…