Βαρδάρης, Θεσσαλονίκη – 1971 Ο Χρήστος ήταν καθισμένος όπως πάντα στο γωνιακό τραπέζι, στην αριστερή πλευρά του μαγαζιού. Μόνος, μ’ ένα ποτήρι ουίσκι με πάγο, γεμάτο πάντα μπροστά του κι ένα τσιγάρο μόνιμα αναμμένο να σιγοκαίει στο τασάκι. Πάντα μόνος και πάντα ανέκφραστος να ελέγχει διακριτικά την κατάσταση στο μαγαζί. Τέσσερα χρόνια δούλευε εκεί, από … Continue reading Το τελευταίο της ζεϊμπέκικο