Τον έλεγαν Λουκά. Τους τελευταίους 6 μήνες, έστρωνε σε κάτι παλιά χαρτόκουτα την φθαρμένη γκρι κουβέρτα του, έπαιρνε αγκαλιά τον σκύλο του κι αποκοιμιόταν στην ίδια γωνία κοντά στη γέφυρα. Όταν πεινούσε, έβγαζε απ’ την τσάντα του ένα μικρό τενεκεδάκι και καθόταν στην είσοδο κάποιου σούπερ μάρκετ, περιμένοντας υπομονετικά να τον βοηθήσει κάποιος με χρήματα … Continue reading Τον έλεγαν Λουκά