Η Αζαλέα σηκώθηκε από το κρεβάτι προτού χτυπήσει το ξυπνητήρι. Έριξε μια ματιά έξω από το παράθυρο˙ ο ήλιος θα αργούσε πολύ να ξεμυτίσει από τον ορίζοντα. Οι αριθμοί στο κινητό της έδειχναν πως η ώρα ήταν λίγο πριν τις πέντε τα χαράματα. Καθώς φορούσε τις λευκές φόρμες που μοσχομύριζαν, ένα χαμόγελο απλώθηκε στα χείλη … Continue reading Κι αν μείνω έτσι για πάντα;