7.200 δευτερόλεπτα

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Η μοναξιά, ακόμα και όταν γύρω σου έχεις κόσμο δεν υποφέρεται.

Θα ήθελες να γίνεις πάλι 20 χρονών, να αλλάξεις τις επιλογές σου. Αν έκανες άλλη επιλογή θα σε είχε οδηγήσει καλύτερα; Ή χειρότερα; Δε θα μάθεις ποτέ. Θέλεις να κοιμάσαι για να μη σκέφτεσαι και να μη λυπάσαι. Σου έρχεται να χτυπήσεις με φόρα το κεφάλι σου σε τοίχο, αλλά νομίζεις πως κι αυτός θα σπάσει χωρίς να ολοκληρώσει το έργο του. Πρέπει για κάποιον ανεξήγητο λόγο να αντέξεις τη μοναξιά σου. Ζεις τη μέρα σου στιγμή στιγμή και αυτή δεν φέρνει κάτι συνταρακτικό να σε ξυπνήσει από το τίποτα. Εσύ απλά βυθίζεσαι στη μαύρη σου θάλασσα.

Μήπως όμως περιμένεις με λαχτάρα το συνταρακτικό, ακόμα κι αν είναι άλλο ένα λάθος;
Μπλινγκ! Mήνυμα στο τσατ.

Κάποιος είδε ένα σχόλιο σου και σου έστειλε ένα “χαχα”. Κάπως έτσι χαζά ξεκίνησες να μιλάς μαζί του. Διστακτικά, επιφυλακτικά, ποιος είναι ετούτος που εισβάλλει στη μοναξιά σου με θράσος; Ανταλλάζετε φωτογραφίες, οκ ενδιαφέρον!

Για μερικές μέρες λέτε καλημέρες, καληνύχτες, αοριστίες, είσαι ενοχλημένη κάποιες φορές, είναι καταιγιστικός, ανυπόμονος, μα κατά βάθος δε σε χαλάει. Η μαύρη σου θάλασσα πήρε ξαφνικά λίγο χρώμα. Γουστάρετε το παιχνίδι αυτό. Σιγά σιγά διακρίνεται μια επικοινωνία μεταξύ σας από αυτές που λες “οκ κάποιος γνωστός είναι και μου κάνει πλάκα.” Αλλά δεν είναι. Συζητάτε πολλά. Πόσο ταιριάζετε, σας τρομάζει και τους δυο. Έχεις φτιάξει έναν δικό σου “Νόμο του Μέρφι” : όσο προσπαθείς να αποφύγεις να κολλήσεις με κάποιον, άλλο τόσο σίγουρο είναι πως θα πέσεις με τα μούτρα σ’ αυτόν.

Ε λοιπόν αυτός ο περίεργος κύριος Μέρφι σου χτύπησε το καμπανάκι, μάλλον όμως είναι ήδη αργά και ο τύπος κάνει βόλτες στο μυαλό σου όποτε γουστάρει. Ακούς τον ήχο του μηνύματος, σκοτώνεσαι να το διαβάσεις.

Ναι είναι γνώριμα πολλά από αυτά που λέει, στα ‘χουν ξαναπεί, δεν πήγε όπως περίμενες, ακόμα σε πονάει και ενώ ξέρεις, το ξανακάνεις. Σ’ αρέσει να πονάς αρκεί να το’ χεις ζήσει;

Περίεργο το μυαλό του ανθρώπου. Θέλει να σε δει αλλά πρώτα να βεβαιωθεί για σένα, να σε εμπιστευτεί, εντάξει σε έχει ιντριγκάρει. Το σύνολο που έχετε στο μυαλό σας, έλκει σαν μαγνήτης. Ξέρετε πως δεν θα έχετε μεταξύ σας τίποτα άλλο εκτός από αλήθειες και σεξ.

Ναι είχε πέσει από νωρίς στο τραπέζι σαν πρώτο πιάτο. Σεξ, αυτό ήταν το νο1 ζητούμενο. Λέτε πράγματα προσωπικά, τα πιο βαθιά σας μυστικά, σα φίλοι που γνωρίζεστε από παλιά ή από πάντα. Σου λέει κάθε μέρα ότι σε θέλει. Να σε έχει με όποιον τρόπο μπορεί. Με όλους τους τρόπους. Περιέργεια, έλξη, πόθος, τρέλα; Γίνεστε πρόστυχοι, συναισθηματικοί, φίλοι, αποκτάτε πράγματα που άλλοι πασχίζουν χρόνια να καταφέρουν. Οι ελάχιστες άμυνες που κράταγες έχουν πέσει χωρίς καν να το καταλάβεις. Τον θες. Ακόμα και η φωνή του κουμπώνει μέσα σου ακριβώς σαν αυτό που σου λείπει.
Δεν έχει ξανατύχει να σου συμβεί τόσο έντονα με κανέναν ποτέ. Ρε δε γίνονται αυτά. Όμως αυτά τα ιδανικά όμορφα, έχουν πάντα ένα εμπόδιο. Ή μήπως δύο;

Παντρεμένοι. Με παιδιά. Σε γάμους μισοπεθαμένους και οι δυο αλλά χωρίς διάθεση να τους αποτελειώσετε και μια απόσταση χιλιομέτρων, που σας χωρίζει .Το που είστε, δεν έχει σημασία, 100,1000 ή 100.000 χιλιόμετρα. Το αποτέλεσμα το ίδιο. Μια επιπλέον δυσκολία για να βρεθείτε από κοντά. Δεν πρόκειται ποτέ να μπεις ανάμεσα σ’ αυτόν και την οικογένεια του, ούτε κι αυτός. “Συμφωνίες” μεταξύ παντρεμένων, άγραφος νόμος. Θα τον τηρήσετε.

Πρέπει να τον δεις! Ας είναι μόνο για ένα λεπτό, έναν καφέ, ή μια αιωνιότητα. Σου λείπει και του λείπεις χωρίς να έχετε συναντηθεί ποτέ. Συναισθήματα που ήταν θαμμένα σε θυμούνται, σε χτυπάει η σκέψη του στο μυαλό σαν κεραυνός.
Θέλεις να έχεις ότι μπορείς από αυτόν έστω κι αν αναγκάζεσαι να τον μοιραστείς και να σε μοιραστεί. Οι στιγμές σας μαζί θα’ ναι μόνο για εσάς. Σας φτάνει. Μέρες, μήνες φεύγουν, έχετε γελάσει, ποθήσει, προβληματιστεί. Σχεδιάζετε την πρώτη σας συνάντηση. Ποιος απ’ τους δύο θα πάει στον άλλο;

“Nα μπεις γρήγορα στο αμάξι μη μας δει κανείς”
“Nα δέσεις τα μαλλιά σου, να μη βάλεις κραγιόν”.

Μπλέξανε τα αισθήματα σας μεταξύ τους.
Γαμώτο, κι ήσασταν τόσο “ξεκάθαροι”. Δεν έχει σημασία ποιος τελικά έκανε αυτό το ταξίδι. Τον συναντάς. Σε αγκαλιάζει νιώθεις ρεύμα να περνάει από το σώμα σου στο δικό του και να ανακυκλώνεται. Είδες τη σπίθα. Ανατριχίλα σε όλο το κορμί. Δεν ξεκολλήσατε ο ένας απ’ τον άλλο δευτερόλεπτο. Κοιταζόσασταν αχόρταγα. Τα μάτια σου καρφωμένα στα μάτια του και ο χρόνος λίγος. Για εσάς πάντα λίγος θα είναι. Μα ζήσατε τόσα πολλά. Το άγγιγμα, η μυρωδιά, το φιλί, η αγκαλιά, το σώμα, η επαφή. Μια μικρή ανταμοιβή για όλους αυτούς τους μήνες.

7200 δευτερόλεπτα…

“Κράτα με, φίλα με, ζήσε με.”
Ότι κι αν είχατε έγινε αμέτρητες φορές πιο μεγάλο.
Ρε, ΥΠΑΡΧΕΙ!

Υπόσχεστε ότι θα ξαναβρεθείτε. Πότε; Άγνωστο. Ξέρετε πως κάθε συνάντηση σας μπορεί να είναι και η τελευταία. Κατά λάθος έρωτας ή απλά έντονο πάθος; Ναι αυτό, ότι και να είναι. Λάθος τόπος και χρόνος, μα σκέψου βρεθήκατε έστω για μια φορά, ήταν κάτι που δεν θα το έχανες, όσο κι αν είναι βέβαιο πως θα σας πονέσει, μπορεί και τόσο όσο τώρα σας πονάει η απουσία.

Πλέετε και οι δύο στα βαθιά. Σε σωστικές λέμβους από διαφορετικά ναυάγια. Παραμονεύουν καρχαρίες. Στο βάθος του μυαλού σου εύχεσαι να υπήρχε κάποιος να σας σώσει…
ΜΑΖΙ.

 

November rain

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook