TheBluez.gr » 💬 The Bluez Voices » Aυγουστιάτικα γενέθλια

Aυγουστιάτικα γενέθλια

Γενέθλια. Μία από τις τρεις ωραιότερες μέρες του χρόνου για ένα παιδί, γιατί ως γνωστόν για τους μικρούς μας φίλους από τις 365 μέρες του χρόνου τρεις είναι οι μέρες της απόλυτης ευτυχίας. Το πρωί της Πρωτοχρονιάς που ανοίγουν τα δώρα που άφησε ο Άγιος Βασίλης κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, η τελευταία μέρα του σχολικού έτους, ιδίως αν περιλαμβάνει και μπουγέλο στην αυλή του σχολείου, και η μέρα των γενεθλίων. Το πλατύ χαμόγελο και η λάμψη στα παιδικά ματάκια αυτές τις μέρες απλά δεν υπάρχουν!

Αύγουστος. Ο τελευταίος, μα ο ωραιότερος μήνας του καλοκαιριού. Ο μήνας με το ομορφότερο φεγγάρι. Ο μήνας που περιμένει ο περισσότερος κόσμος όλο το χρόνο. Ο μήνας των διακοπών, της ξεκούρασης και των ατέλειωτων selfie στις παραλίες. Ακόμα κι όσοι έχουμε μείνει πίσω στις πόλεις λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων όμως, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως οι δρόμοι είναι πιο άδειοι από ποτέ, οι ρυθμοί έχουν πέσει κι ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει. Τα πάντα όλα δικαιολογούν απόλυτα αυτό λέει ο θυμόσοφος λαός μας. «Αύγουστε καλέ μου μήνα να’ σουν δυο φορές τον χρόνο».

Τι γίνεται όμως όταν η μία από τις ωραιότερες μέρες του χρόνου είναι και μία από τις 31 μέρες του ωραιότερου μήνα του έτους; Και όχι, μην πάει το μυαλό σας στον ζωδιακό κύκλο. Δεν έχω κανένα θέμα με το ζώδιό μου. Μια χαρά είναι τα λιονταράκια. Αγριεύουν βέβαια καμία φορά αν τύχει και τα ενοχλήσεις, αλλά κατά τ’ άλλα μια χαρά παιδιά είναι. Κι αυτά που λένε για αυλές και αυλικούς μην τα ακούτε. Τα λιοντάρια ξεχωρίζουν όχι για το επιδιώκουν αλλά γιατί απλά αρνούνται να γίνουν ένα με τη μάζα. Δεν είναι τα φώτα που μας έλκουν. Είναι οι σκιές που είναι αποκρουστικές.

Το πρόβλημα μου όμως δεν είναι ούτε η ζέστη, ούτε οι μύγες που είναι παχιές. Το πρόβλημα είναι το πάρτι γενεθλίων που δεν έκανα ποτέ. Καημό το είχα η δόλια. Ένα πάρτι. Ένα κανονικό πάρτι γενεθλίων με συμμαθητές και πολλά χρωματιστά μπαλόνια. Αν ξέμενα στην Αθήνα δεν είχα φίλους και συμμαθητές να καλέσω. Αν ήμουν στο ορεινό χωριό μου, στο μακριά από τον πολιτισμό, δεν είχα πάλι τους φίλους που ήθελα, και πολλές φορές ούτε καν τους γονείς μου που δεν είχαν κατορθώσει να πάρουν άδεια. Αν ήμουν δε διακοπές σε κάποιο νησί έσβηνα κεράκια με μαγιό, όπως φορούσε όλος ο κόσμος γύρω μου, και όχι με ένα ξεχωριστό καινούριο φόρεμα, όπως ονειρεύεται κάθε κοριτσάκι. Το χειρότερο δε όλων είναι που από τις 365 μέρες του χρόνου διάλεξα τη μέρα που γιορτάζει η μισή Ελλάδα για να έρθω στον τούτο όμορφο κόσμο. Ανήμερα της Παναγίας που Μαρίες, Δέσποινες, Παναγιώτες, Μάριοι και Παναγιώτηδες έχουν την τιμητική τους. Το λες και συμπαντική αδικία μιας και τη μόνη μέρα του χρόνου που δικαιολογημένα θα μπορούσα να νιώθω λίγο παραπάνω ξεχωριστή, όλοι γύρω μου γιορτάζουν. Κι εγώ δηλαδή, αλλά την ονομαστική μου εορτή, όχι τα γενέθλιά μου. Πάλι καλά που υπάρχει και το φατσομπούκι να θυμίζει τα γενέθλιά μου και γλιτώνω τα μαζικά ταγκαρίσματα για «Χρόνια Πολλά» ένεκα ονομαστικής εορτής (εντάξει, δεν έχω χειρότερο), αν και η αλήθεια είναι πως λόγω υποκοριστικού ονόματος λίγοι θυμούνται πως γιορτάζω. Εκτός αν είμαι στο χωριό βέβαια που έχει και πανηγύρι ανήμερα 15 Αυγούστου και όπως αντιλαμβάνεστε γιορτάζει και η κουτσή Μαρία.

«Ευλογημένη», λοιπόν, είπε ο γιατρός σαν γεννήθηκα και ο μπαμπάς έσπευσε να πάρει εργολάβους για να κεράσει στο μαιευτήριο. Αλλά Δεκαπενταύγουστο να βρεθεί ανοιχτό ζαχαροπλαστείο στο κέντρο της Αθήνας ιδίως εκείνες τις εποχές δυσκολάκι. Προφητική θα την έλεγε κανείς αυτή τη σκηνή απόγνωσης του μπαμπά, μιας και εγώ καθώς μεγάλωνα την ίδια απόγνωση ένιωθα την μέρα των γενεθλίων μου, κι ας μην το έδειξα ποτέ. Είπαμε. Ούσα λιονταρίνα είμαι πολύ περήφανη για να αφήσω τους άλλους να καταλάβουν πως είμαι στενοχωρημένη. Μα χάθηκε ο κόσμος να γεννηθώ ένα μήνα μετά; Τα σχολεία θα είχαν ανοίξει, θα πήγαινα κεράσματα στο σχολείο, θα ήμουν η star της μέρας, όλοι θα μου χάριζαν μια ζωγραφιά αποκλειστικά φτιαγμένη για μένα. Και το καλύτερο; Θα μοίραζα προσκλήσεις που θα είχα γράψει με τα χεράκια μου για το δικό μου πάρτι γενεθλίων.

Το να έχεις γενέθλια τον Αύγουστο, ας είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι και ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί. Οι φίλοι σου, η παρέα σου είναι μακριά σου. Κι ακόμα και στο χωριό με φίλους και ξαδέλφια να είσαι το κενό δεν αναπληρώνεται. Φωτογραφίες να δείχνουν εσένα με συμμαθητές γύρω σου να κάνουν «φου φου» με όλη τους τη δύναμη (σαν το ρινοκεράκι του Τριβιζά ένα πράμα), την ώρα που σβήνεις κεράκια, απλά δεν θα έχεις ποτέ τη χαρά να δείξεις συγκινημένη στα παιδιά και στα εγγόνια σου. Αναμνήσεις από ξέφρενο χορό και γέλια μέχρι δακρύων δεν θα έχεις να μοιραστείς. Αχ, μεγάλο αγκάθι να έχεις περάσει έναν ολόκληρο χρόνο απολαμβάνοντας τα γενέθλια των άλλων, μέχρι και της γειτόνισσας που ποτέ σου δεν συμπάθησες, να μην έχεις χάσει πάρτι για πάρτι όλη τη χρονιά, και να έρχονται τα δικά σου γενέθλια και να μην μπορείς να τα χαρείς όπως θα ήθελες. Να μην μπορείς καν να κάνεις την ευχή που θα πραγματικά θα ήθελες να κάνεις σβήνοντας τα κεράκια της τούρτας, γιατί από πολύ νωρίς κατάλαβες πως δεν θα έπιανε ποτέ. Πάρτι γενεθλίων τον Αύγουστο ΑΔΥΝΑΤΟΝ!

Για όλους αυτούς τους λόγους, όλες εσείς οι μαμάδες που αγκαλιάσατε για πρώτη φορά τα παιδιά σας μια μέρα του Αυγούστου, προσπαθήστε όσο μπορείτε να κάνετε την ήμερα των γενεθλίων τους τόσο μοναδική, όσο μοναδικά είναι κι εκείνα για εσάς. Κι αν είναι εφικτό, διοργανώστε κι ένα πάρτι γενεθλίων έστω και με καθυστέρηση. Μικρό, με λίγους αλλά αγαπημένους φίλους. Σκεφτείτε το λιγάκι. Πόσο διαφορετικά θα είναι ο εορτασμός των φετινών γενεθλίων αν κάνουν επιτέλους κι αυτά ένα πάρτι με συμμαθητές στο σπίτι, σε παιδότοπο, στο πάρκο, οπουδήποτε. Αρκεί για μια μέρα να νιώσουν βασίλισσες και βασιλιάδες.

Να μας αγαπάτε μωρέ εμάς τα αυγουστιάτικα παιδιά. Να μας αγαπάτε λίγο παραπάνω κι ας μην σας καλέσαμε ποτέ στο πάρτι που δεν κάναμε ποτέ… Να μας αγαπάτε γιατί ακόμα κι αν μέσα μας σπαράζουμε επειδή τη μέρα των γενεθλίων μας δεν είμαστε ποτέ με όλους όσους θα θέλαμε, και πολλές φορές είμαστε και παντελώς μόνοι στο σπίτι, δεν μιζεριάζουμε αλλά φοράμε το πιο γιορτινό μας χαμόγελο… Να μας αγαπάτε γιατί τα γενέθλιά δεν ήταν για εμάς ποτέ μοναδικά…
Χρόνια πολλά από καρδιάς σε όλα τα αυγουστιάτικα παιδιά!

Κι είθε το αυγουστιάτικο φεγγάρι φέτος να είναι πιο όμορφο από ποτέ!

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

ΈΞΙΣ .

Έξις.
Γιατί όλα στη ζωή είναι συνήθεια… κι είθε η συνήθεια να μην γίνει εξάρτηση…
ΈΞΙΣ .

Latest posts by ΈΞΙΣ . (see all)

1 σκέψη για το “Aυγουστιάτικα γενέθλια”

  1. Και εγω τα ιδια περνουσα χα!χα!Μεσα στο χαμο ολων αυτων που γιορταζαν το ονομα τους επρεπε να σηκωσω το χερι και να πω εχω και γω γενεθλια σημερα.Χρονια μας πολλα λοιπον !!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *