Αποτέλεσμα εικόνας για acquitted tv series

ACQUITTED (SEASONS 1-2)

Σήμερα θα σε πάω στον εξωτικό Βορρά. Ναι ξέρεις εσύ. Εκεί που η μέρα γίνεται νύχτα και η νύχτα μέρα. Για την ακρίβεια σε πάω σε ένα παραθαλάσσιο χωριό της Νορβηγίας. Από όσο κατάλαβα από τη φωτογραφία της σειράς το μέρος αυτό πρέπει να είναι πολύ γνωστό. Οπότε σου συστήνω να πας γιατί κι εγώ είμαι έτοιμη να κλείσω εισιτήρια.

Ξεκίνησα να παρακολουθώ τα σκανδιναβικά γραπτά εδώ και πολλά χρόνια, μιας και λατρεύω τον Henning Mankell (Σουηδός συγγραφέας). Πριν από πέντε χρόνια, στον κινηματογράφο, είδα την καταπληκτική μεταφορά του βιβλίου του Jo Nesbo “Headhunters”. Μου άρεσε πολύ. Αλλά σοβαρά τώρα, νορβηγική σειρά; Κι όμως δοκίμασε το και θα δεις.

Μου αρέσουν πολύ οι σειρές με μυστήριο. Σειρές στις οποίες το μυστήριο δεν κρύβεται μέσα από τα λεγόμενα ενός αστυνομικού επιθεωρητή αλλά από μία γενική ατμόσφαιρα (με κατάλαβες ελπίζω, θέλω να βλέπω όλους τους πρωταγωνιστές υπόπτους για το ίδιο έγκλημα! Αλλά όχι δεν έχουμε Αγκάθα Κρίστι εδώ). Έχουμε μια ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη, η οποία παραμένει τόσο βαθιά κλεισμένη σε ψυχές, που όταν πια κάνει την έκρηξή της είναι αργά, δεν μπορείς ούτε τα απομεινάρια της να μαζέψεις.

Frikjent=Απαλλαγμένος. Με την πρώτη σκηνή του έργου αρχίζω να αναστενάζω. Γιατί ο πρωταγωνιστής είναι κούκλος (για τα δεδομένα μου είναι, πώς να το κάνουμε τώρα!). Με την κουστουμιά του, με το πρότυπο του golden boy που δουλεύει σε μεγάλο ασιατικό όμιλο, παντρεμένος με παιδί. Με μία εικόνα ευρύτερα ζηλευτή στο κοινό που παρακολουθεί. Αυτό που επιθυμείς να έχεις. Μια επιτυχημένη καριέρα, μια ζηλευτή οικογένεια, με το πολυτελές διαμέρισμα και θέα την πλούσια Άπω Άνατολή, ένα αφεντικό πεθερό (αυτό μπορεί να μην είναι και τόσο ζηλευτό!) και ευκαιρίες. Πολλές ευκαιρίες. Αυτές που μόνο σε σειρές και ταινίες βλέπεις. Κι εκεί αρχίζουν τα δύσκολα.

Στα πλαίσια μίας εταιρικής απόκτησης, ο κεντρικός μας ήρωας πρέπει να ταξιδέψει στη γενέτειρά του με μισή καρδιά και να βγάλει σε πέρας μία εμπορική συμφωνία, υποχρεωμένος να επικοινωνήσει και να συναναστραφεί με ανθρώπους του παρελθόντος του. Άλλωστε ο λόγος που έφυγε ήταν το παρελθόν του. Το οποίο αποδεικνύεται ιδιαίτερα σκοτεινό.

Φόνος, πονεμένες οικογένειες, ένα έγκλημα που ποτέ δεν τιμωρήθηκε άρα ο ένοχος παραμένει ελεύθερος, κρυφά μυστικά σε μία πολύ κλειστή κοινωνία, τα οποία ανυπομονούν να βγουν στη φόρα, άνθρωποι που κινδυνεύουν να χάσουν τις δουλειές τους «χάριν» στον κούκλο μας και όλα αυτά με φόντο το καταπληκτικό χωριουδάκι, κλεισμένο γύρω γύρω από τα μαγευτικά φιορδ. Υπέροχες εικόνες που θα μπορούσαν να ήταν καρτ ποστάλ.

Η ιστορία θα έλεγα είναι αρκετά σιωπηλή. Από όσο καταλαβαίνω, η σκιαγράφηση χαρακτήρων που κινούνται με μία αρμονία και φινέτσα, όπως ακριβώς τα λιτά σπίτια που κατοικούν, είναι ένα χαρακτηριστικό της νορβηγικής σκηνής. Σαν να μη χρειάζεται τίποτα άλλο να δώσει η σειρά εκτός από μία ηρεμία, μία ατμόσφαιρα στην οποία μπορεί και να μην ακούγεται τίποτα, αλλά τελικά η σιωπή αυτή αποδεικνύεται εκκωφαντική. Η ζωή του Βορρά προφανώς έχει τέτοια χαρακτηριστικά, ίσως γιατί και το κλίμα της χώρας αλλά και οι ατμοσφαιρικές συνθήκες είναι τέτοιες, όπου οι άνθρωποι φαίνονται απρόσιτοι. Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι πραγματικά είναι. Αλλά η παρουσίαση τους αυτή είναι που δίνει τη νότα περιέργειας στο θεατή.

Η ιστορία έχει πολύ ενδιαφέρον. Δε σας κρύβω βέβαια πως σε κάποια επεισόδια θα ήθελα μία λίγο πιο γοργή εξέλιξη, αλλά αυτό δε με απέτρεψε από το να την τελειώσω και πρόσφατα να συνεχίσω με το δεύτερο κύκλο της.

Αν η σειρά αυτή τελείωνε στον πρώτο κύκλο δε νομίζω ότι θα δημιουργούσε ερωτηματικά. Θα άφηνε όμως να αιωρείται στην ατμόσφαιρα η ιδέα ότι τελικά όλοι οι ήρωες δεν απελευθερώθηκαν από τα δεινά δεσμά του παρελθόντος τους. Οπότε και με δεδομένο σαφώς ότι είχε απήχηση η σειρά, αποφασίστηκε να δοθεί συνέχεια. Μία συνέχεια η οποία ανατρέπει για την ώρα τον πρώτο κύκλο.

Nicolai Cleve Broch. Βασικός πρωταγωνιστής. Κούκλος επαναλαμβάνω και εξαιρετικός ηθοποιός. Θεατρικός ηθοποιός (γκούγκλαρε να το δεις και με άλλο λουκ. Πλάκα μιλάμε παθαίνεις, να μη μιλήσω και για οπίσθια είμαι και παντρεμένο κορίτσι) όπως και η συμπρωταγωνίστρια του σε καθαρά τραγικό ρόλο Lena Endre, αρκετά γνωστή απο την περίφημη τριλογία του Stieg Larsson “Millenium”, στην πρωτότυπη νορβηγική της εκδοχή δίπλα στα Naomi Rapace. Μιλάμε για φοβερούς ηθοποιούς. Θα μπορούσα για πολλές ώρες να σας μιλάω για τον κάθε ηθοποιό της σειράς ξεχωριστά, αλλά όχι. Θα σας βασανίσω, γιατί αξίζει να τους ανακαλύψετε μόνοι σας. Συγκλονιστική ερμηνεία επίσης από τη Ann Marit Jakobsen, τηλεοπτική μάνα του κουστουμάτου στη σειρά. Ένας ρόλος πραγματικά αινιγματικός και φορτισμένος (ναι εντάξει. Με το που τη βλέπεις λες θα ανοίξει παραδοσιακό φύλλο και θα μου φτιάξει μια τσουκνιδόπιτα να τη χαρώ μόνος μου. Αλλά τα φαινόμενα απατούν. Τσουκνιδόπιτα γιοκ!).

Η σειρά όπως είπα είναι μυστηριώδης αλλά και δραματική. Αγωνιούμε όλοι για τη λύτρωση των ηρώων και παρακολουθούμε το παραλήρημα δυστυχισμένων ψυχών χωρίς να μπορούμε να δράσουμε. Χωρίς να μπορούμε να βρούμε την αλήθεια. Ή όταν νομίζουμε ότι την έχουμε βρει, πάντα υπάρχει κάτι και την ανατρέπει. Και αναρωτιέσαι, άραγε θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια? Αυτή λοιπόν είναι η επιτυχία της σειράς. Καταπληκτικό επίσης το τραγούδι από την εκκίνηση των τίτλων στην αρχή από το συγκρότημα Hisghasakite “Keep that letter safe”. Αν σου αρέσουν τα τραγούδια τους, μαζί με τα εισιτήρια για το ταξιδάκι στη Νορβηγία, κλείσε επίσης και εισιτήρια για μία από τις προσεχείς συναυλίες τους.

«Απαλλαγμένη» λοιπόν κι εγώ, συνεχίζω να παρακολουθώ το δεύτερο κύκλο της σειράς. Και αν καταφέρω και πάω στη Νορβηγία δε θα παραλείψω με τίποτα να παρακολουθήσω θεατρική παράσταση του Nikolai. Όπως τονίζω πολλές φορές σε συζητήσεις αλλά και σε αναλύσεις… Μια ματιά σου μόνο φτάνει!