ΑΦΥΠΝΙΣΗ

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

ΑΦΥΠΝΙΣΗ (μεταφορικά) η επαναφορά στην πραγματικότητα (λέγεται για κάποιον που είναι προσκολλημένος στον ονειρικό κόσμο).

Αφύπνιση λοιπόν από το λήθαργο που μας προσφέρει η ασφάλεια της καλής μας υγείας.
Αφύπνιση από την εγωιστική μας πειθώ ότι δε θα συμβεί ποτέ σε μας , ποτέ σε κάποιον αγαπημένο μας , ποτέ στο παιδί μας…
Αφύπνιση από τις άθλιες δικαιολογίες περί φόβου.
Αυτή χρειαζόμαστε όλοι μας για να ξεβολευτούμε από τους καναπέδες μας και να πάμε να δώσουμε αίμα, αιμοπετάλια κι ακόμη καλύτερα να γίνουμε εθελοντές δότες μυελού των οστών.
Με όποιον τρόπο μπορεί να έρθει στο καθένα , αρκεί να έρθει.

Η δική μου αφύπνιση ήρθε μέσα από το βιβλίο «Ο φύλακας άγγελος της αδερφής μου».
Θυμάμαι να το διαβάζω μονορούφι , με μια ανάσα και στο τέλος του είχα σιγουρευτεί απόλυτα για το τι πρέπει να κάνω. Αργότερα βγήκε και σε ταινία και πλάνταξα όταν την είδα. Ήταν τέτοια εποχή , μόλις είχε ξεκινήσει η καλοκαιρινή μου άδεια και πήγα στο Παίδων Αγ. Σοφία (δεν είχε γίνει ακόμα το «Ελπίδα» τότε) , συμπλήρωσα το ερωτηματολόγιο κι έδωσα αίμα (είπαμε παλιά αυτά ,τώρα γίνεται και με το σάλιο) και τσουπ αυτό ήταν!

Χρόνια αργότερα επισκέφθηκα το “Ελπίδα” (ευτυχώς όχι για κάτι δικό μου) κι εκεί κατάλαβα ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, τίποτα απ’ όλα αυτά που θεωρούμε σίγουρα δε μας ανήκει.

Όποιος έχει τη παραμικρή αμφιβολία, το παραμικρό δισταγμό μπορεί να το επισκεφθεί. Να κάτσει στους φανταχτερούς διαδρόμους κι όλο και κάποιο παιδάκι θα κάνει τη βόλτα του με όλα αυτά τα μηχανήματα και τους ορούς στο πλάι του.
Να πάει στην αιμοδοσία και να παρακολουθήσει τα «δρομολόγια» με τα κόκκινα και κίτρινα σακουλάκια. Να διαβάσει το ευχαριστήριο γράμμα μιας μάνας στην είσοδο της αιμοδοσίας (αχ αυτό το γράμμα!). Αν είσαι γονιός αυτό το γράμμα είναι μαχαιριά στη καρδιά!

Να μπει στο σχολείο τους, στην αίθουσα για τα πάρτι τους, στη βιβλιοθήκη με τις ζωγραφιές τους. Είμαι σίγουρη ότι σε κάποιο από όλα αυτά τα σημεία θα ανέβει ένας κόμπος στο λαιμό σου κι αν ακόμα και τότε σκέφτεσαι τη διαδικασία , το πόνο ή οτιδήποτε άλλο τότε βάλε στη θέση αυτών των παιδιών, το παιδί ΣΟΥ, το ανιψάκι ΣΟΥ, το παιδί του κολλητού ΣΟΥ, του γείτονα και τότε ο κόμπος θα αρχίσει να σε πνίγει στα σίγουρα.

Ας ξυπνήσουμε λοιπόν όλοι , ας διαθέσουμε λίγο από το χρόνο μας για κάτι που μπορεί να σώσει μία ανθρώπινη ζωή, γι’ αυτό το κάτι που θα επιτρέψει σε τόσα παιδάκια να συνεχίσουν να παλεύουν , να συνεχίσουν να ονειρεύονται , γι’ αυτά βλέπεις δεν είναι όλα αυτονόητα.

Μυελό των οστών ακόμα δεν έχω δώσει, όμως έχω δώσει αίμα και αιμοπετάλια για πολλούς μικρούς ήρωες και ηρωίδες αυτής της ζωής. Κι όχι δε θέλω μπράβο γι’ αυτό (μακάρι να μη χρειαζόταν να το κάνω) αλλά το κάνω γι’ αυτό το ζευγάρι ματάκια που θα με κοιτάξουν τυχαία την επόμενη φορά. Αν σου συνέβαινε εσένα θα ήθελες όλοι να τρέξουν , τρέξε λοιπόν πρώτος γι’ αυτούς που πραγματικά το έχουν ανάγκη και η ζωή τους έδειξε το άσχημο πρόσωπό της τόσο νωρίς.

Κατερίνα Μωυσιάδη

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook