AMERICAN CRIME (SEASONS 1-3)

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

 

 

Επέλεξα να δω αυτήν τη σειρά απο την ταινιοθήκη της συνδρομητικής τηλεόρασης γιατι βρήκα ενδιαφέρουσα την υπόθεση. Όπως και τους ηθοποιούς που έπαιζαν. Όταν όμως έφτασα να προσμένω με ανυπομονησία το δεύτερο κύκλο και αργότερα τον τρίτο, αντιλήφθηκα οτι η σειρά αυτή δεν είναι σαν τις άλλες.

Συνήθως μια σειρά τηλεοπτική είναι συνέχειες της ίδιας ιστορίας. Το πολύ πολύ να αλλάξουν μερικοί χαρακτήρες, που ίσως και λόγω μάρκετιγκ της σειράς να μην «πουλούσαν». Συνέχειες στις οποίες ξανά και ξανά εξαντλείται μια αρχική πρωτότυπη σεναριακή ιδέα μέχρι που στο τέλος βαριέσαι και ίσως κάποιες φορές σταματάς να βλέπεις. Αυτό συμβαίνει με τις περιπετειώδεις αλλά και κωμικές σειρές (αν και πρόσφατα το ανακάλυψα να συμβαίνει και στη δραματική υπεραγαπημένη μου σειρά The Affair πράγμα το οποίο με στενοχώρησε). Όμως σε μια δραματική σειρά όπως το American Crime, νομίζω η συνταγή της επιτυχίας είναι οτι προσμένεις τη διαφορετικότητα σε κάθε κύκλο που έρχεται.

Δε θα σας αναλύσω υποθέσεις. Ο κάθε κύκλος είναι αυτοτελής. Κάθε κύκλος είναι και μια διαφορετική ιστορία ειπωμένη όμως και διαδραματισμένη από την (σχεδόν) ίδια ομάδα ηθοποιών. Ιστορία η οποία πραγματεύεται τα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας. Διαφορετικότητα και ρατσισμός, έγκλημα και τιμωρία ή και μη τιμωρία, αδικία, δεύτερη ευκαιρία, ψυχολογική αδυναμία, κατάλοιπα εφηβικής ζωής, ναρκωτικά, bullying, εκμετάλλευση, οικογένεια ή μάλλον διαφορετικά πρότυπα οικογένειας. Πλούσια, φτωχή, εκδικητική, υπερπροστατευτική, αδιάφορη. Πρότυπα ανθρώπων. Δυναμική και επιτυχημένη γυναίκα, αδύναμη και καταπιεσμένη γυναίκα, γυναίκα με δύναμη ψυχής, γυναίκα που αντιμετωπίζει το θάνατο παιδιού.  Πατέρες απόντες, παρόντες, παιδιά με κρυμμένα μυστικά, με ανησυχίες, με βλέμμα φοβισμένο προς το μέλλον. Πάντως η γυναικεία παρουσία είναι έντονη και στους τρεις κύκλους είτε με ρόλο καταλυτικό, λυτρωτικό είτε με ρόλο τραγικό.

Οι ιστορίες δεν είναι αληθινές. Αλλά είμαι σίγουρη ότι αν ανοίξεις μία εφημερίδα, μια παρόμοια ιστορία θα τη διαβάσεις. Και ενώ μπορεί κλεφτά να της ρίξεις ματιά και να γυρίσεις τη σελίδα και να διαβάσεις κάτι άλλο, στη μικρή οθόνη όμως θα κολλήσεις. Γιατι είναι σειρά που βασίζεται στην ανάπτυξη χαρακτήρων και όχι δράσης απαραίτητα. Ναι θα μπορούσε να είναι και θεατρική. Αλλά δεν είναι. Γιατί είσαι μέσα στην κοινωνία που περιγράφουν και αν μεγαλώνεις παιδιά στην εφηβεία, αν έχεις μια καλή θέση εργασίας, αν δουλεύεις μεροκάματο, αν πάσχεις από κατάθλιψη είμαι σίγουρη ότι η σειρά θα σου περάσει ένα μήνυμα κάθε φορά απρόβλεπτο. Το μήνυμα του ανθρώπινου παράγοντα. Της σημασίας αλλά και της ευθύνης που φέρεις στο να είσαι άνθρωπος.

Στις αυτοτελείς ανά κύκλο λοιπόν ιστορίες, παίζει μία ομάδα ηθοποιών που σίγουρα έχουμε διασταυρώσει σε ταινίες του παρελθόντος αλλά και σε τηλεοπτικές σειρές. Είναι απίστευτο πώς επίσης κάποιοι κωμικοί ηθοποιοί αποδίδουν δραματικούς ρόλους πείθοντάς σε να αποδεχτείς τις αδυναμίες των προσώπων που υποδύονται αλλά και αυτές τις κακές στιγμές που τους οδηγούν άλλωτε στη λύτρωση άλλωτε στην απόγνωση. Ο βραβευμένος με όσκαρ (και μάλιστα σε νεαρή ηλικία, παιδί αποκάλυψη στις αρχές της δεκαετίας του 80) Timothy Hutton, η «Desperate Housewife» και απίθανη Felicity Huffman σε ρόλους που της ταιριάζουν απόλυτα, η Lily Taylor (την οποία θα δείτε σε συγκλονιστική ερμηνεία στο δεύτερο κύκλο, στον πρώτο κύκλο έχει σημαντικό αλλά περιορισμένο ρόλο) η απίστευτη επίσης Regina King, την οποία εχω δει σε πολλούς κωμικούς ρόλους αλλά εδώ σε φοβερές δραματικές ερμηνείες καθώς και ο νεαρός Connor Jessup (γνωστός απο τη σειρά επίσης Falling Skies) είναι μέρος του πολύ επιτυχημένου καστ της σειράς στο οποίο μερίδιο έχουν σαφώς πολλοί άλλοι επίσης καλοί ηθοποιοί.

Έχω ήδη παρακολουθήσει τον τρίτο κύκλο. Κάποιοι ηθοποιοί είναι απόντες στον κύκλο αυτό αλλά το ενδιαφέρον παραμένει και πάλι δυνατό από την πρώτη κιόλας ατάκα και εικόνα.. Δεν ξέρω αν έχω απόλυτα ενθουσιαστεί όπως και στους δύο προηγούμενους κύκλους, κυρίως από τη σεναριακή εξέλιξη των ιστοριών, αλλά αυτό που έχω να πω με σιγουριά είναι πως τέτοιες σειρές διαμαντάκια, που ενίοτε αφήνουμε στην άκρη για να παρακολουθήσουμε τετριμμένες και «κουρασμένες» αμερικάνικες σειρές, χιλιοειπωμένες, αξίζει να τους δώσουμε μια ευκαιρία γιατί έχουν να σου πουν πολλά. Η κοινωνία που ζούμε δυστυχώς όσο και να έχουμε εξελιχθεί επικοινωνιακά έχει βαθύτατα προβλήματα. Δεν έχει σημασία η χώρα ή η πόλη. Είμαι σίγουρη οτι ο καθένας με τη δική του ματιά μπορεί να καταλάβει ακόμα και να ταυτιστεί με μία ιστορία. Και η ιστορία αυτή δεν είναι απαραίτητα ενδιαφέρουσα για το τέλος της (έχουμε μάθει να βλέπουμε πάντα ένα αισιόδοξο τέλος στις ιστορίες, όμως δεν είναι και δεδομένο), είναι σημαντική για το πόσο λεπτή γραμμή υπάρχει μεταξύ του δίκαιου και του άδικου. Και ίσως παρακολουθώντας τη μικρογραφία της κοινωνίας που ζούμε, που εξελισσόμαστε, που πράττουμε, ίσως λοιπόν να αποκτήσουμε και ένα προβληματισμό παραπάνω για το πώς μπορούμε να αποτρέψουμε την κοινωνική αδικία και πώς απομονώνοντας τις δύσκολες εξισώσεις της, να καταφέρουμε να βελτιώσουμε ό,τι σκοτώνει την ψυχή αλλά και να βελτιωθούμε κι εμείς οι ίδιοι στα πλαίσια πια της μεμονωμένης αυτοκριτικής. Η σειρά αυτή είναι πραγματικά μάθημα ζωής. Μην χάσετε κανέναν από τους κύκλους της.

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook