Ανώριμοι γονείς, εξαρτημένα παιδιά

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Πολλές φορές έχεις πει ‘’τι πάει λάθος με εμένα;’’ γιατί δεν μπορώ να προχωρήσω στην ζωή μου;’’ γιατί τσακώνομαι συνέχεια με τον άντρα/γυναίκα μου; Γιατί χώρισα κτλ. Πριν φτάσεις να κρίνεις ότι φταίει αυτός/αυτή που έχεις απέναντι σου (ο φίλος σου, ο γκόμενος κτλ) ρίξε μια ματιά πρώτα σε εσένα και στην οικογένεια σου. Θα εκπλαγείς όταν συνειδητοποιήσεις ότι αν όχι πάντα, συνήθως το πρόβλημα οφείλεται σε εσένα και στην οικογένεια σου καθώς ‘’ανώριμοι’’ γονείς μεγαλώνουν ανώριμα παιδιά.

Οι άνθρωποι έχουμε την ανάγκη να είμαστε με κάποιον. Να ανήκουμε κάπου. Έτσι εξασφαλίζουμε την ασφάλεια, την στοργή, την αγάπη που μας χρειάζεται, αλλά και την αρρωστημένη ανάγκη που μας πέρασαν από παιδιά με μότο του τύπου “άντε μεγάλωσες πότε θα γίνεις μάνα/πατέρας;”) λες και ο προορισμός μας είναι ντε και καλά να κάνουμε οικογένεια και παιδιά. Προσωπικά πιστεύω ότι ο γάμος και τα παιδιά είναι το αποτέλεσμα ενός έρωτα. Όχι ο αυτοσκοπός του.
Στην προσπάθεια μας λοιπόν να βρούμε το ‘’άλλο μας μισό’’ (αυτό κι αν είναι ένα μεγάλο ψέμα) και υπό την ανασφάλεια και το άγχος του χρόνου να πιέζουν (πράγμα καθαρά δημιούργημα της φαντασίας μας), μπλέκουμε με ανθρώπους που δεν ταιριάζουμε και που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες που προσδοκούμε να μας καλύψουν, και φυσικά μένουμε μαζί τους υπό τον φόβο μην τυχόν και ξαναμείνουμε μόνοι μας στο ‘’ράφι’’ ξεγελώντας τον εαυτό μας με κλισέ τύπου: ‘’Έλα μωρέ όλοι ίδιοι είναι’’.
ΛΑΘΟΣ.
Συνήθως λοιπόν όταν μία σχέση αρχίζει να έχει προβλήματα, το πρώτο πράγμα που φταίει για τα ζευγάρια είναι ότι η σχέση χρειάζεται να αλλάξει επίπεδο. “Να παντρευτούμε και να κάνουμε παιδιά.” ( ε ναι, που να μπαίνεις σε διαδικασία να συζητήσεις με τον άλλο τα πραγματικά προβλήματα της σχέσης. Που να μπαίνεις σε διαδικασία να δεις ποιον έχεις απέναντι σου). Ανώριμοι άντρες και γυναίκες λοιπόν, βρίσκουν διέξοδο στα παιδιά τα οποία έρχονται για να καλύψουν παροδικά την άχαρη και προβληματική σχέση των γονιών τους μιας και πλέον εκείνοι θα έχουν τώρα κάτι να απασχολούνται μεταθέτοντας τα πραγματικά τους προβλήματα για το μέλλον, με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να χωρίσουν ή να δημιουργήσουν σχέσεις εξάρτησης με τα παιδιά τους.

Δεν λέω ότι είναι κακός ο γονιός. Ούτε ότι αυτό που κάνει είναι συνειδητό. Λέω ότι αγαπάει τα παιδιά του με λάθος τρόπο. Υποσυνείδητα μετατρέπει τις συναισθηματικές του ελλείψεις και τον μπλοκαρισμένο ερωτισμό του από τον/την σύντροφο του σε υπερβολική αγάπη για το παιδί του, αναγκάζοντας το να είναι προσκολλημένο μαζί του για πάντα, η μετατρέποντας το σε αυτό που εκείνος δεν κατάφερε να κάνει ή να γίνει σε προσωπικό ή επαγγελματικό επίπεδο. Σαν να προσπαθεί δηλαδή να δημιουργήσει ένα είδος συμμαχίας ή ομάδας ενάντια στο άλλο φύλο προκειμένου να γεμίσουν οι ίδιοι τα συναισθηματικά κενά τους.

Πόσες μητέρες δεν είναι υπερπροστατευτικές με τα παιδιά τους; Θα πεις ότι τα αγαπάνε πολύ και θέλουν να τα φροντίζουν. Λάθος. Γιατί όσες δεν είναι υπερπροστατευτικές τα αγαπάνε λιγότερο η τα μεγαλώνουν λάθος; Στην πραγματικότητα το κάνουν γιατί φοβούνται μήπως ‘’εγκαταλειφτούν’’ από εκείνα όπως ‘’εγκαταλείφθηκαν’’ κι εκείνες από τους συζύγους τους καθώς αυτή η σχέση εξάρτησης με το παιδί τις κάνει να αισθάνονται και πάλι δυνατές και κυρίαρχες.

Η υπερβολή δεν είναι ποτέ καλό πράγμα σε κανένα επίπεδο άλλωστε.
Θα μου πεις ο πατέρας δεν κάνει κάπου λάθος;
Φυσικά και φταίει κι εκείνος. Δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Γιατί αντί να βγει μπροστά, να επέμβει και να αντιμετωπίσει τις ευθύνες τους όπως θα έπρεπε, παραμένει στην άκρη αμέτοχος, αφήνοντας την γυναίκα να πάρει όλες της δύσκολες αποφάσεις και να αντιμετωπίσει όλες τις δύσκολες καταστάσεις μόνη της. Παραμένει κι εκείνος ένα παιδί που το μόνο που έχει μάθει είναι να ζητά από τους άλλους να λύνουν τα δικά του προβλήματα όπως γινόταν και με την προηγούμενη οικογένεια του.

Αποτέλεσμα είναι οι δύο προβληματικοί γονείς με παιδική προσωπικότητα, να δημιουργούν σχέση επιτακτικής ικανοποίησης μεταξύ τους, χωρίς κανένα συναισθηματικό βάθος.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα ψάξεις για σύντροφο και το πρώτο πράγμα που θα μου πεις είναι ότι θέλω να μου κάνει ‘’κλικ’’ φρόντισε να δεις αν αυτό το ‘’κλικ’’ που σου κάνει ο άλλος δεν είναι τίποτα άλλο από τα άρρωστα πλην όμως γνώριμα ψυχαναγκαστικά/νευρωτικά χαρακτηριστικά σου που έχεις πάρει από την οικογένεια σου και ξεκίνα σταδιακά να μπαίνεις στην διαδικασία να απεμπλακείς.
Αν έχεις ήδη παιδιά σου βάλε σκοπό σου να τα μεγαλώσεις καθιστώντας τα κάποια στιγμή ανεξάρτητους ενήλικες που θα αντιμετωπίζουν την ζωή μόνα τους με θάρρος.

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook