Απόδραση

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

ΑΠΟΔΡΑΣΗ
Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, αλλά η τελευταία τάση ψυχαγωγίας ενηλίκων είναι τα escape rooms. Δεν είναι αμερικανιά, αλλά γιαπωνεζιά, μιας και όλως περιέργως ξεκίνησε από την Ιαπωνία και με γοργούς ρυθμούς έφτασε κάποια στιγμή και στην Ψωροκώσταινα. Και καλώς μας ήρθε, δηλαδή, γιατί πραγματικά πρόκειται περί ιδιοφυούς ανακάλυψης και οφείλουμε ένα RESPECT στον φίλο μας τον Γιαπωνέζο. Και για να σας προλάβω. Δεν πρόκειται περί διαφήμισης, και δεν περιέχεται «τοποθέτηση προϊόντος». Άλλωστε, όλοι οι σπόνσορες κάνουν ουρές μόνο για το Survivor 2.
Αλλά ας εξηγήσουμε πρώτα τι ακριβώς είναι τα «escape rooms» ή ελληνιστί «δωμάτια απόδρασης». Όπως προκύπτει και από την ονομασία τους άλλωστε, είναι δωμάτια ειδικά διαμορφωμένα να σας μεταφέρουν σε μια άλλη διάσταση σε μια άλλη εποχή (δεν υπερβάλλω, αλλά πολλά από αυτά θυμίζουν κινηματογραφικά στούντιο), και στα οποία οικειοθελώς, και με περισσή χαρά κι ανυπομονησία «κλειδώνεται» μια παρέα 2 έως και 6 ατόμων, μπορεί κι 8 γιατί όλοι οι καλοί χωράνε, με μοναδικό σκοπό να δραπετεύσουν από το χώρο αυτό on time. Το φως χαμηλώνει, ο χρόνος μετρά αντίστροφα κι εσύ καλείσαι με την παρέα σου να αποδράσεις λύνοντας μια σειρά από γρίφους, σπάζοντας κωδικούς με στοιχεία που βρίσκονται δίπλα σου, κάτω σου, πάνω σου, φτιάχνοντας παζλ (αφού πρώτα βρεις τα διάσπαρτα κομμάτια στο χώρο), ξεκλειδώνοντας λουκέτα, κάνοντας έρπινγκ, αναρρίχηση, κουπί… μόνο καφέ δεν καλείσαι να φτιάξεις, αλλά ποτέ δεν ξέρεις κιόλας. Πρόκειται κυριολεκτικά για μοναδικό ταξίδι στον χρόνο και στον χώρο!
Τα «δωμάτια απόδρασης» είναι ένα παιχνίδι για μεγάλους που θυμίζει το κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού που παίζαμε στα πολύ νιάτα μας. Είναι η ευκαιρία σου να πρωταγωνιστήσεις σε μια ιστορία μυστηρίου, καμιά φορά και τρόμου, να εκτοξεύσεις την αδρεναλίνη σου στα ύψη και κυρίως να ξεφύγεις από τη μίζερη πραγματικότητα της ρουτίνας. Είναι η ευκαιρία σου να «το παίξεις» Sherlock Homes, Indiana Jones, Lara Croft. Είναι η ευκαιρία σου να τρέξεις, να ιδρώσεις, να ουρλιάξεις, να γελάσεις, να διασκεδάσεις με την ψυχή σου. Τι κι αν είσαι 20, 30, 40, 50;…Όλοι μπορούν, αρκεί να το λέει η καρδούλα τους. Και να το επιτρέπει φυσικά, μιας και δεν ενδείκνυνται για κλειστοφοβικά (αν και πάντα υπάρχει ένα panic button που ξεκλειδώνει την πόρτα) ή με καρδιακές παθήσεις άτομα. Και εννοείται, πάντα υπάρχει έξοδος με λίγη βοήθεια. Αν δεν υπήρχε άλλωστε ο game master (ο από μηχανής Θεός), οι περισσότεροι από εμάς ακόμα εκεί μέσα θα ήμασταν. Τα κόκαλά μας δηλαδή, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα.
Είναι το απόλυτο «κόλλημα»! Ξεχνάς παιδιά, σκυλιά, γατιά, συζύγους, πεθερές και συμπεθέρες, δουλειά, λογαριασμούς, κουζίνα και φασίνα. Τα ξεχνάς ΟΛΑ!!!!. Ακόμα και το ποιος είσαι. Δεν είσαι η Νίκη που πριν δυο ώρες έτρεχες πανικόβλητη να πάρεις τα παιδιά από το κολυμβητήριο. Δεν είσαι ο Μάνος που όλο και κάτι μαστορεύεις σπίτι, ενώ προσέχεις ταυτόχρονα και τα παιδιά μη γκρεμίσουν ότι έχει απομείνει. Ούτε η Στέλλα που πήγες λαϊκή και έχεις να τακτοποιήσει τα λαχανικά και τα φρούτα στο ψυγείο (ευχαριστώ Tupperware για ταπεράκια έξυπνης ψύξης), ενώ μια στοίβα ατίθασα τσαλακωμένα ρούχα σε περιμένουν καρτερικά. Δεν είσαι ο Σπύρος που θα ξενυχτήσεις για να έχει έτοιμη την εργασία το πρωί για το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, ούτε η Λένα που πονάνε τα πόδια σου από την ορθοστασία στο κομμωτήριο και το κεφάλι σου από την γκρίνια της φρεσκοχωρισμένης πελάτισσας που ξέσπασε στο μαλλί και σε σένα μαζί. Δεν είσαι ο Γιάννης που πρέπει να ξυπνήσεις ξημερώματα για να φουρνίσεις ψωμί στον φούρνο της γειτονιάς, ούτε η Νάνσυ που θα μαγειρέψεις στις 5 το πρωί για να πάρουν φρεσκομαγειρεμένο φαγητό τα παιδιά σχολείο… Είσαι ένας ντετέκτιβ, ένας αστυνόμος, ένας πυρηνικός φυσικός, ένας αρχαιολόγος, ένας ναυαγός… Έχεις γίνει πρωταγωνιστής σε ταινία θρίλερ, σε βιβλίο της Lackberg, και δεν το έχεις καταλάβει…
Για όλα αυτά ευχαριστώ τη μοναδική μου φίλη Έλενα, η κάθε φορά που βγαίνουμε από ένα «δωμάτιο» ψάχνει στο ίντερνετ για το επόμενο που θα επισκεφτούμε. Α! Όλα κι όλα. Μουσακά μπορεί να μην ξέρει να φτιάχνει και κυριολεκτικά είναι ικανή να εγκλωβιστεί στην κουζίνα ψάχνοντας τα υλικά για να φτιάξει μπεσαμέλ, αλλά στο να εντοπίζει τοιχογραφίες, που φαίνονται μόνο υπό το φως του black light, είναι αστέρι. Αχ, θα ξεχάσω ποτέ τη Γιωργία που έπεσε μέσα σε μια λίμνη στην προσπάθειά της να ξεφύγει από τον αιμοσταγή δολοφόνο; Μούσκεμα και η Γιωργία και εμείς από τα γέλια. Γέλια μετά δακρύων, όχι αστεία. Αμ ο Κώστας; Μέσα σε τάφο κλείστηκε ο δόλιος για τις ανάγκες του παιχνιδιού, κι η Φιλιώ από δίπλα να έχει γουρλώσει τα μάτια της. Ποιος θα της το έλεγε πως θα έβλεπε το στεφάνι της να χαμογελά ξάπλα σε ένα τάφο; Προσοχή όμως! Δεν πάμε με τα καλά μας ρούχα κι ας ξέρουμε πως μια αναμνηστική φωτογραφία θα απαθανατίσει την θριαμβευτική μας έξοδο από το «δωμάτιο». Την τελευταία φορά κάποια ψυχή έκλαιγε τα ολοκαίνουρια λευκά adidas των 100 ευρώ!
Μα πάνω απ’ όλα αυτό που μετρά για μένα ότι νιώθω ακόμα παιδί. Πώς το λέει εκείνο το τραγούδι; Είμαι ακόμα παιδί κι έχω πάλι βρεθεί στο παιχνίδι μου το γνώριμο, κι ας με λένε όλοι ανώριμο. Νιώθω έστω και για 60 λεπτά παιδί. ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ. Ένα παιδί δίχως έγνοιες. Το κινητό κλείνει και η περιπέτεια ξεκινά. Τώρα μπορώ ελεύθερα να αγχωθώ αναζητώντας τη λύση σε μυστήρια και γρίφους. Κάποιος μας ακολουθεί ή είναι ιδέα μου; Είναι φάντασμα ή ο ψυχασθενής δολοφόνος; Πρέπει να απενεργοποιήσουμε τη βόμβα και το ρολόι δεν είναι φίλος μας. Μετρά αντίστροφα. Αλλά για μένα ο χρόνος είναι σαν να έχει σταματήσει όταν μπήκα το «δωμάτιο» και η πόρτα έκλεισε πίσω μου… Και δεν έχει σημασία αν θα καταφέρω να αποδράσω κι αν θα σώσω τον κόσμο, αλλά σημασία έχει ότι θα αποδράσω από την καθημερινότητα, παίζοντας με τα φιλαράκια μου. Όπως παίζαμε στις αλάνες όταν ήμασταν παιδιά. Θυμάσαι; Φώναζε η μαμά σου να πας σπίτι να φας, αλλά εσύ πείνα δεν ένιωθες. Μόνο όρεξη για παιχνίδι είχες. Έτσι και με τα escape rooms. Ξεχνάς τα πάντα και απλά παίζεις. Κι επειδή παίζεις με την ψυχή σου, περνάς καλά. Κι επειδή περνάς καλά, όταν επιστρέφεις σπίτι δεν σε ενοχλεί που πάλι θα φας το χθεσινό φαγητό γιατί η γυναίκα σου δεν πρόλαβε να μαγειρέψει. Δεν σε ενοχλεί που τα παιδιά πάλι έκαναν άνω κάτω το σπίτι, κι ας είχες πάρει άδεια από τη δουλειά για να κάνεις γενική το πρωί. Δεν σε ενοχλεί που θα κοιμηθείς πάλι 5 ώρες…
Τι λέτε; Παίζουμε;…

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook