Συντάκτης: Αλέξανδρος Κουτρούλης

Αλέξανδρος Κουτρούλης

Βιβλιοφάγος και μπυροφάγος. Θα μπορούσα να ζήσω όλη μου τη ζωή μόνο με αρακά, φέτα, μπύρα και internet για να μην ξεμείνω ποτέ από κείμενα προς ανάγνωση (Α! Και μπλάκ μέταλ! Πού το πaς το μπλάκ μέταλ;). Γράφω για να έχω περισσότερα πράγματα για να διαβάζω (ψέματα λέω – η γραφή είναι η δική μου αυτοκριτική / αυτοψυχανάλυση). Αγαπημένο θέμα, η σκληρή πλευρά της πραγματικότητας. Κι όπως θα έλεγε και ο Δάντης: “lasciate ogni speranza, voi ch'entrate”

Χρόνος

Χρόνος

TheBluez Voices
0
513
Μου πήρε πολλά χρόνια για να καταλάβω ότι ο μοναδικός μου εχθρός είναι ο χρόνος. Ο αέναος και αδηφάγος χρόνος που ρέει αδιάκοπα με τελικό προορισμό τον χαμό όλων. Εκείνο το αμείλικτο και ορμητικό ποτάμι, που ό,τι κι αν κάνεις δεν θα καταφέρεις να το καθυστερήσεις. Εκείνο το αδυσώπητο ρεύ ...
Απογοήτευση

Απογοήτευση

The BlueBluez
0
1 k
Ο Λάζαρος ήταν από τους τελευταίους επιβάτες που αποβιβάστηκαν από το νυχτερινό τραίνο. Αναστέναξε όταν πάτησε το πόδι του στην τσιμεντένια αποβάθρα. Ανέβασε το μαύρο του γυαλί και κοίταξε, για μία στιγμή, τα σχεδόν κίτρινα φώτα των προβολέων. Ακολούθησε τον κόσμο. Βγήκε από το σταθμό. ...
Αίσθημα Ευθύνης

Αίσθημα Ευθύνης

The BlueBluez
0
671
Κατάμεστη ήταν η διάβαση κι εκείνη, είχε το βλέμμα της κολλημένο στο φανάρι. Μετρούσε σιωπηλά τα δευτερόλεπτα, περιμένοντας να διασχίσει την πολύβουη λεωφόρο. «Έξι» ψιθύρισε, ενώ η άκρη του ματιού της έπεφτε πάνω στα αμέτρητα πουλιά που βρισκόντουσαν στην πλατεία, απέναντί της. Έμο ...
Μικρόκοσμος

Μικρόκοσμος

Χωρίς κατηγορία
0
414
Οι πρώτες εικόνες. Οι άσπροι τοίχοι του μικρού διαμερίσματος. Το παλιό, ξύλινο κρεβάτι, που πάντα έτριζε. Η μάλλινη κουβέρτα, εκείνη η πορφυρή, με την αρκούδα. Το σεντόνι με το πλουμιστό κέντημα. Το παγωμένο μωσαϊκό με τα φανταχτερά νερά, που όλο το χάζευε κι όλο χανόταν μέσα του. Τα σ ...
Οι μαμαδοομάδες είναι το κλειδί για μια πόρτα που δεν θέλεις να ανοίξεις!

Οι μαμαδοομάδες είναι το κλειδί για μια πόρτα που δεν θέλεις να ανοίξεις!

TheBluez Voices
3
7.8 k
Πριν μερικά χρόνια, κάθισα κι ασχολήθηκα με ένα εξαιρετικά δύσκολο θέμα – που κάποιες φορές κατάντησε γραφικό, εμετικό και ειδεχθές. Αγαπημένες μαμαδοομάδες. Δεν θα γράψω για πρόσωπα και καταστάσεις, καθώς δεν θέλω να θίξω το άτομο ή ένα άτομο, μία ομάδα ή κάποια ομάδα. Θέλω, όμως, να ...
Φώναξε!

Φώναξε!

TheBluez Voices
0
513
«Σ’ έναν μπατσοφορεμένο κόσμο, τσακίσαμε τα όνειρά μας» έγραψε με σπρέι, μια μαυροφορεμένη κοπέλα, σ’ έναν παμβρώμικο τοίχο, πριν δει με την άκρη του ματιού της, τον φάρο του περιπολικού. Κατέβασε το χέρι της κι αναστέναξε· με ένα πόδι καλό κι ένα «μουσαντένιο» - όπως αποκαλούσε το προ ...
Τέλμα

Τέλμα

The BlueBluez
0
1.7 k
Κάποτε μου είχαν ζητήσει να γράψω ένα γράμμα, σε κάποιο παράξενο παιδί που πάντοτε βρισκότανε στην λάθος πλευρά της ζωής. Βάδιζε στο λάθος μονοπάτι, γιατί δεν είχε περιθώριο να διαλέξει το σωστό. Θα έπρεπε να περάσουν χρόνια για να καταλάβει ότι μπορούμε να επιλέξουμε μόνο τα μονοπάτια ...
Με την ψυχή στο στόμα

Με την ψυχή στο στόμα

The BlueBluez
1
1.6 k
Το μούχρωμα έβαφε απόκοσμα την αυλή του ξωκλησιού. Πολλοί ήταν εκείνοι που περίμεναν στην ουρά, μες την βουή, για να χαιρετίσουν την νύφη και το γαμπρό, για να τους συγχαρούν και να τους ευχηθούν. Κανείς τους δεν έδινε σημασία σ’ εκείνον τον μεσήλικα με το περιποιημένο γένι, το μακρύ γκρ ...
Παραλήρημα

Παραλήρημα

TheBluez Voices
0
370
Κάθισα κι άναψα τσιγάρο – όπως τότε που ήμουν πιτσιρικάς κι έψαχνα διεξόδους από άδεια βράδια και κούφιες υποσχέσεις, μέσα σε δανεικά τσιγάρα και σάπιο κρασί. Κοίταξα ολόγυρα. Δεν είχε αλλάξει το κωλομέρος, ούτε μια σπιθαμή δεν είχε αλλάξει. Τα ίδια σπασμένα πεζοδρόμια, οι ίδιες λακκού ...
Βουκολικό

Βουκολικό

TheBluez Voices
0
372
Μακριά από βράδια με μανούρες και φωνές, μακριά από της πόλης τα φώτα και την φωτορύπανσή της. Μακριά από τον σκυφτό και μίζερο κόσμο, που δεν έχει μάθει να ζει. Πίσω σε γνώριμες καταστάσεις, σε θύμησες που έχουν πια ξεθωριάσει. Δίπλα σε φυτά γνωστά και σ’ άλλα, ξένα. Μια συκιά, δύο λεμο ...
Ανεξίτηλα σημάδια

Ανεξίτηλα σημάδια

The BlueBluez
0
479
Του Μιχάλη, ο αέρας, πάντα του φαινόταν βαρύς. Δεν έφταιγε η πόλη με το βουητό και τα καυσαέρια, μήτε το λιμάνι και το μαζούτ των καραβιών. Ούτε η αποφορά της χωματερής, ούτε ο βιολογικός καθαρισμός που χυνόταν στο ποτάμι. Οι θύμησες από τα χρόνια, ήταν που τον κυνηγούσαν. Οι αναμνήσει ...
Ρεπρίζ

Ρεπρίζ

The BlueBluez
0
360
Σε θυμάμαι με μια σαραβαλιασμένη κιθάρα στα χέρια, με σαραβαλιασμένες και σκουριασμένες χορδές, πού ‘χαν πάρει ένα πράσινο χρώμα. Η οξείδωση του χαλκού, απ’ τον ιδρώτα και τη νεκρή σάρκα που άφηνες πάνω τους τα βράδια, τις έκανε να φαντάζουν περισσότερο βρώμικες απ’ το μέσα σου. Ξημεροβρ ...
Ο παράδεισος φλέγεται όταν πεθαίνουν παιδιά

Ο παράδεισος φλέγεται όταν πεθαίνουν παιδιά

TheBluez Voices
0
617
Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα μακρινό κόσμο, ήταν ένα αγοράκι κι ένα κοριτσάκι, που αγαπιόντουσαν. Είχαν, από μικρά, ανταλλάξει όρκους αιώνιας πίστης και αφοσίωσης, είχαν σπαταλήσει αμέτρητες φορές το χαρτζιλίκι τους αγοράζοντας κάρτες για να βάζουν megabyte και να καυλαντίζουν με τις ώ ...
See no evil – hear no evil – speak no evil – do no evil

See no evil – hear no evil – speak no evil – do no evil

TheBluez Voices
0
369
«Είμαστε λαός με αξίες», λέει. Είμαστε «Ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί». «Δεν θα δεχτούμε ποτέ την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια». Στην Δημοκρατία της Υποκρισίας, ή, καλύτερα, στο Χαλιφάτο του Ευρωπαϊκού Ιράν, όπου οι μουλάδες (σ.σ. παπάδες), πατάνε πόδι όποτε κι όπου γουστάρουν και η εκάστ ...
Greek Driver ή Hellrider;

Greek Driver ή Hellrider;

The FunnyBluez
0
483
Το σημερινό είναι μεταξύ τραγικού κι αστείου και δεν είναι ιστορία. Έχω τόσες ιστορίες καθημερινής τρέλας και μπινελικιών, από τους τοπικούς δρόμους, που, πραγματικά, γράφω εγκυκλοπαίδεια. Ούτε είναι εξιστόρηση περιστατικών. Είναι γενικές κατευθυντήριες για το πώς θα φας το κεφάλι σου ...