Συντάκτης: Αλέξανδρος Κουτρούλης

Αλέξανδρος Κουτρούλης

Βιβλιοφάγος και μπυροφάγος. Θα μπορούσα να ζήσω όλη μου τη ζωή μόνο με αρακά, φέτα, μπύρα και internet για να μην ξεμείνω ποτέ από κείμενα προς ανάγνωση (Α! Και μπλάκ μέταλ! Πού το πaς το μπλάκ μέταλ;). Γράφω για να έχω περισσότερα πράγματα για να διαβάζω (ψέματα λέω – η γραφή είναι η δική μου αυτοκριτική / αυτοψυχανάλυση). Αγαπημένο θέμα, η σκληρή πλευρά της πραγματικότητας. Κι όπως θα έλεγε και ο Δάντης: “lasciate ogni speranza, voi ch'entrate”

Ονειροβάτης

Ονειροβάτης

The BlueBluez
0
260
Ένας ανεπαίσθητος τριγμός κλαδιών, έκανε τις αισθήσεις του να ξυπνήσουν. Ανάσαινε αργά και ήρεμα. Ένιωθε ζεστά, πάνω σε κάποιο πολύ αναπαυτικό στρώμα. Μύριζε την ευωδιά που ανέδιδε το χώμα, μετά την νεροποντή της προηγούμενης νύχτας. Προσπάθησε να ανοίξει τα μάτια του, μα ήταν βαριά τα ...
Πόσο αθώο είναι ένα copy/paste;

Πόσο αθώο είναι ένα copy/paste;

TheBluez Voices
0
634
Πολύ θα ήθελα να προσπεράσω τον πρόλογο, μα κάτι μέσα μου με πνίγει. Έχω ξεχάσει πότε ξεκίνησα να γράφω και για ποιους λόγους άρχισα ν’ ασχολούμαι με την γραφή. Το μόνο που μου έχει απομείνει από εκείνα τα χρόνια, είναι η πικράλμυρη επίγευση των κειμένων, μιας ξεχασμένης εποχής, που σπ ...
Τον καιρό που ήξερα να φέρομαι και να εκτιμώ

Τον καιρό που ήξερα να φέρομαι και να εκτιμώ

TheBluez Voices
0
1.2 k
Μια φορά κι έναν καιρό, ήξερα να φέρομαι και να εκτιμώ. Γυρίζουν οι λέξεις στο μυαλό μου, με ένα παιχνιδιάρικο – σχεδόν σκανταλιάρικο – τρόπο, καθώς αναθυμάμαι μια γάργαρη φωνή να λέει αυτά τα λόγια. Να φέρομαι… Και να εκτιμώ… Βγάζω την λαδωμένη ποδιά και την αφήνω δίπλα μου. Χάνομαι ...
Καλώ Χειμώνα

Καλώ Χειμώνα

The FunnyBluez
0
776
Και καθώς τον καλώ, νιώθω σαν τον Σονγκόκου που φώναζε ΚΑ-ΜΕ-ΧΑ-ΜΕ ΚΥΜΑ, άσπριζε η οθόνη, μέναμε παξιμάδι, και περιμέναμε τον κακό χαμό που έφερνε εκείνη η φράση… Καλό χειμώνα, είπαμε; Δεν είπαμε! Να φύγουμε λίγο από το κύμα καύσωνα που δέρνει την έρημη πόλη και να μπούμε στους γνωσ ...
Deep Down

Deep Down

The BlueBluez
0
588
Ταξίδευε μακριά το μυαλό του Παύλου. Περίεργες εικόνες, θολές κι ασπρόμαυρες, περνούσαν μπροστά από τα μισόκλειστά του βλέφαρα. Είχε βολευτεί πάνω σε μερικά σακιά πετρωμένου τσιμέντου, που ήταν παρατημένα σε μια υπό ανέγερση οικοδομή. Έκανε κρύο εκείνο το βράδυ, τσουχτερό κρύο, μα τον ...
Χρόνος

Χρόνος

TheBluez Voices
0
778
Μου πήρε πολλά χρόνια για να καταλάβω ότι ο μοναδικός μου εχθρός είναι ο χρόνος. Ο αέναος και αδηφάγος χρόνος που ρέει αδιάκοπα με τελικό προορισμό τον χαμό όλων. Εκείνο το αμείλικτο και ορμητικό ποτάμι, που ό,τι κι αν κάνεις δεν θα καταφέρεις να το καθυστερήσεις. Εκείνο το αδυσώπητο ρεύ ...
Απογοήτευση

Απογοήτευση

The BlueBluez
0
1.3 k
Ο Λάζαρος ήταν από τους τελευταίους επιβάτες που αποβιβάστηκαν από το νυχτερινό τραίνο. Αναστέναξε όταν πάτησε το πόδι του στην τσιμεντένια αποβάθρα. Ανέβασε το μαύρο του γυαλί και κοίταξε, για μία στιγμή, τα σχεδόν κίτρινα φώτα των προβολέων. Ακολούθησε τον κόσμο. Βγήκε από το σταθμό. ...
Αίσθημα Ευθύνης

Αίσθημα Ευθύνης

The BlueBluez
0
858
Κατάμεστη ήταν η διάβαση κι εκείνη, είχε το βλέμμα της κολλημένο στο φανάρι. Μετρούσε σιωπηλά τα δευτερόλεπτα, περιμένοντας να διασχίσει την πολύβουη λεωφόρο. «Έξι» ψιθύρισε, ενώ η άκρη του ματιού της έπεφτε πάνω στα αμέτρητα πουλιά που βρισκόντουσαν στην πλατεία, απέναντί της. Έμο ...
Μικρόκοσμος

Μικρόκοσμος

Χωρίς κατηγορία
0
583
Οι πρώτες εικόνες. Οι άσπροι τοίχοι του μικρού διαμερίσματος. Το παλιό, ξύλινο κρεβάτι, που πάντα έτριζε. Η μάλλινη κουβέρτα, εκείνη η πορφυρή, με την αρκούδα. Το σεντόνι με το πλουμιστό κέντημα. Το παγωμένο μωσαϊκό με τα φανταχτερά νερά, που όλο το χάζευε κι όλο χανόταν μέσα του. Τα σ ...
Οι μαμαδοομάδες είναι το κλειδί για μια πόρτα που δεν θέλεις να ανοίξεις!

Οι μαμαδοομάδες είναι το κλειδί για μια πόρτα που δεν θέλεις να ανοίξεις!

TheBluez Voices
3
8.8 k
Πριν μερικά χρόνια, κάθισα κι ασχολήθηκα με ένα εξαιρετικά δύσκολο θέμα – που κάποιες φορές κατάντησε γραφικό, εμετικό και ειδεχθές. Αγαπημένες μαμαδοομάδες. Δεν θα γράψω για πρόσωπα και καταστάσεις, καθώς δεν θέλω να θίξω το άτομο ή ένα άτομο, μία ομάδα ή κάποια ομάδα. Θέλω, όμως, να ...
Φώναξε!

Φώναξε!

TheBluez Voices
0
700
«Σ’ έναν μπατσοφορεμένο κόσμο, τσακίσαμε τα όνειρά μας» έγραψε με σπρέι, μια μαυροφορεμένη κοπέλα, σ’ έναν παμβρώμικο τοίχο, πριν δει με την άκρη του ματιού της, τον φάρο του περιπολικού. Κατέβασε το χέρι της κι αναστέναξε· με ένα πόδι καλό κι ένα «μουσαντένιο» - όπως αποκαλούσε το προ ...
Τέλμα

Τέλμα

The BlueBluez
0
1.9 k
Κάποτε μου είχαν ζητήσει να γράψω ένα γράμμα, σε κάποιο παράξενο παιδί που πάντοτε βρισκότανε στην λάθος πλευρά της ζωής. Βάδιζε στο λάθος μονοπάτι, γιατί δεν είχε περιθώριο να διαλέξει το σωστό. Θα έπρεπε να περάσουν χρόνια για να καταλάβει ότι μπορούμε να επιλέξουμε μόνο τα μονοπάτια ...
Με την ψυχή στο στόμα

Με την ψυχή στο στόμα

The BlueBluez
1
1.9 k
Το μούχρωμα έβαφε απόκοσμα την αυλή του ξωκλησιού. Πολλοί ήταν εκείνοι που περίμεναν στην ουρά, μες την βουή, για να χαιρετίσουν την νύφη και το γαμπρό, για να τους συγχαρούν και να τους ευχηθούν. Κανείς τους δεν έδινε σημασία σ’ εκείνον τον μεσήλικα με το περιποιημένο γένι, το μακρύ γκρ ...
Παραλήρημα

Παραλήρημα

TheBluez Voices
0
564
Κάθισα κι άναψα τσιγάρο – όπως τότε που ήμουν πιτσιρικάς κι έψαχνα διεξόδους από άδεια βράδια και κούφιες υποσχέσεις, μέσα σε δανεικά τσιγάρα και σάπιο κρασί. Κοίταξα ολόγυρα. Δεν είχε αλλάξει το κωλομέρος, ούτε μια σπιθαμή δεν είχε αλλάξει. Τα ίδια σπασμένα πεζοδρόμια, οι ίδιες λακκού ...
Βουκολικό

Βουκολικό

TheBluez Voices
0
559
Μακριά από βράδια με μανούρες και φωνές, μακριά από της πόλης τα φώτα και την φωτορύπανσή της. Μακριά από τον σκυφτό και μίζερο κόσμο, που δεν έχει μάθει να ζει. Πίσω σε γνώριμες καταστάσεις, σε θύμησες που έχουν πια ξεθωριάσει. Δίπλα σε φυτά γνωστά και σ’ άλλα, ξένα. Μια συκιά, δύο λεμο ...
IP Blocking Protection is enabled by IP Address Blocker from LionScripts.com.