Συντάκτης: Άννα Βήχου

Άννα Βήχου

Είμαι η Άννα και αγαπώ τον Σεπτέμβρη. Έχω περάσει 37 από τότε που γεννήθηκα και 9 από τότε που ξαναγεννήθηκα ως μαμά. Η δύναμή μου και η αδυναμία μου είναι ο άνθρωπος. Πιστεύω σε αυτόν και όταν απογοητεύομαι γκρεμίζομαι άσχημα. Μόνιμα ερωτευμένη. Αν δεν αισθάνομαι ερωτευμένη , αισθάνομαι κενή. Αγαπάω τρελά τα ζώα και πιστεύω πως θα καταλήξω γριά με 134 γάτες και 23 σκυλιά γύρω μου να φροντίζω. Για να είμαι ευτυχισμένη χρειάζομαι καλό ύπνο και μπόλικη σοκολάτα. Και παναντολ έξτρα αναβράζον. Πίνω πολλά από αυτά. Το μέσα μου δεν μπορεί να διαχειριστεί το έξω μου και πονάει το ενδιάμεσο που λέγεται κεφάλι. Εύχομαι λίγο να σας ταξιδέψω στα δικά μου ταξίδια. Βαριέμαι μονάχη στο καραβάκι μου!

14 ώρες

14 ώρες

The BlueBluez
0
790
Η Νεφέλη έκλεισε την πόρτα απαλά πίσω της. Είχε την αίσθηση πως οποιοσδήποτε ήχος θα μάτωνε τα αφτιά της. Το κεφάλι της βούιζε από τον πόνο όπως και τα καλλίγραμμα πόδια της από τα ψηλά τακούνια. Στο χέρι της κρατούσε μερικά χειρόγραφα. Άλλη μια νύχτα που έφερε δουλειά στο σπίτι. Από τ ...
Ντροπιασμένος έρωτας

Ντροπιασμένος έρωτας

The BlueBluez
0
1.1 k
Η ψυχή της στριφογύριζε μέσα στο σώμα της. Κάθε ανάσα ξεψυχούσε λίγα χιλιοστά μακριά από τα ξερά χείλη της. Ήξερε πως μάταια τα είχε καταστρέψει όλα. Βαθιά μέσα της γνώριζε όμως δεν ήθελε να το παραδεχτεί. Είχε ερωτευτεί τον έρωτα, όχι τον άνθρωπο. Ήταν σίγουρη. Κι όμως ... παράλογα, μάτ ...
Ανθρωπ-άκι

Ανθρωπ-άκι

TheBluez Voices
1
1.3 k
Άκουσε με μικρό ανθρωπάκι πριν για πάντα χαθείς κάτω από την αλληγορική μου σόλα. Δεν με άκουγες χρόνια τώρα, μα δεν φταις. Εγώ φταίω που στα ψιθύριζα. Εγώ φταίω που νιαούριζα αντί να ξεστομίζω λέξεις δυνατές, στιβαρές, γεμάτες. Πάψε για μια φορά και άκουσέ με. Πολλές φορές φαν ...
Η έβδομη στάση

Η έβδομη στάση

The BlueBluez
0
2.8 k
Το κρεβάτι της Μαρίνας ήταν αφιλόξενο εκείνη την νύχτα. Τα σεντόνια την έκαιγαν κι ας βρισκόταν στην καρδιά του χειμώνα. Ανακάθισε και κοίταξε αν το φως από το σαλόνι είναι ανοικτό. Η σκέψη πως ο άντρας της έβλεπε τηλεόραση την ανακούφιζε. Δεν ήθελε να αισθάνεται μόνη. Σαράντα μέρε ...
Η “θυσία” της μάνας

Η “θυσία” της μάνας

The BlueBluez
0
2.7 k
Στέκονταν αριστερά του γαμπρού και τον καμάρωνε. Τι όμορφο άντρα είχε μεγαλώσει. Και με ποσό κόπο. Σαν χθες ήταν που κόντεψε να τον χάσει τριών ημερών λεχούδι. Οι γιατροί ήταν απόλυτοι. Πνευμονικό οίδημα. Θέμα ωρών η επιβίωση του. Τρελάθηκε η Μαρία. Έχασε το μυαλό της. Έκλαιγε κα ...
Χριστούγεννα που καίνε

Χριστούγεννα που καίνε

The RedHotBluez
1
2 k
«Μα πώς της ήρθε να κάνει Δεκέμβριο μήνα πάρτι γενεθλίων στην θάλασσα. Πάντα περίεργη αυτή η κοπέλα. Ανάποδη. Μην κάνει και κάτι φυσιολογικό. Λες και θα της πήγαινε στραβά η μέρα. ΄Η η νύχτα. Ανάλογα τις διαθέσεις της» Κι έτσι κάπως γκρινιάζοντας και κακαρίζοντας η Μυρτώ με την Δα ...
Για μια Ελένη, έναν Ζακ και μια Δώρα

Για μια Ελένη, έναν Ζακ και μια Δώρα

TheBluez Voices
0
891
Η ιστορία που θα διαβάσετε είναι μια ιστορία αγάπης μεταξύ δυο νέων παιδιών. Έτσι θα ήθελα να ξεκινούσε η ιστορία που θα έγραφα σήμερα μα δεν προλαβαίνω. Με συνεπήρε το άδικο, η θλίψη, η αμηχανία της απραξίας. Σήμερα δεν είμαι ερωτευμένη. Δεν αγαπώ. Σήμερα θρηνώ βαθιά κι απόλυτα το δ ...
Ο ύπνος

Ο ύπνος

The BlueBluez
0
591
Η Μυρτώ περπατούσε πάνω κάτω τον μικρό διάδρομο του νοσοκομείου μουδιασμένη. Φοβόταν. Πρώτη φορά φοβόταν τόσο πολύ. Τα δάκρυα δεν έβγαιναν να ξαλαφρώσει. Οι σταγόνες μέσα της έκρυβαν τόσο πόνο που έγιναν ωκεανοί και δεν χωρούσαν να βγουν από τα μάτια της. Υπέφερε χίλιες φορές περισσότερο ...
Τον λένε Εγκέλαδο και δεν τον φοβόμαστε

Τον λένε Εγκέλαδο και δεν τον φοβόμαστε

The BabyBluez
0
624
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας άνθρωπος που ζούσε στο κέντρο της Γης. Ήταν καλός και αγαπούσε την ζέστη. Είχε χοντρά ροζ μαγουλάκια από την θερμότητα και καστανά μάτια από το ανακάτεμα της φωτιάς με το χώμα. Λίγο χαζούλης και πολύ τεμπέλης. Κοιμόταν όλη μέρα κι όλη νύχτα αδιάκοπα όλο ...
Το όνομα σου;

Το όνομα σου;

TheBluez Voices
0
514
Την έλεγαν Ανθή. Όχι πως είχε ποτέ κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το όνομά της ήταν πάντα κάτι σαν πρωτόκολλο κι όχι σαν σημείο αναφοράς. Έπρεπε κάπως να βαφτιστεί, μα θα ορκιζόταν πως και να μην είχε βαφτιστεί δεν θα το καταλάβαινε κανένας. Ακόμα και κείμενο να γινόταν κάποτε, σε κάποιο ...
Ο Ασπροδόντης

Ο Ασπροδόντης

The BabyBluez
0
574
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα λυκάκι που το έλεγαν Ασπροδόντη. Ο Ασπροδόντης μας λοιπόν ήταν ένα ζωηρό παιδάκι που στα ανθρώπινα χρόνια ήταν μόλις τεσσάρων χρονών. Του άρεσε να τρέχει στην δροσιά του δάσους κάθε απόγευμα και να πηδάει το ποταμάκι που βρισκόταν λίγα μέτρα μακριά από τη ...
Εις το επανιδείν

Εις το επανιδείν

The RedHotBluez
0
800
Ο Vincent με περίμενε στο σαλόνι ακούγοντας κλασική μουσική. Νομίζω ήταν Mozart αλλά το κεφάλι μου βούιζε και δεν μπορούσα να είμαι σίγουρη. Μπαίνοντας μέσα και εξερευνώντας τον χώρο στα γρήγορα με τα μάτια μου, είδα ένα μισοτελειωμένο μπουκάλι ουίσκυ (Μα αυτός δεν πίνει ποτέ...) κι ένα ...
Η αβάσταχτη ελαφρότητα του ΓΙΝΕ

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του ΓΙΝΕ

The BlueBluez
0
464
Η Ελπίδα γεννήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 60 σε ένα χωριό έξω από την Λαμία. Απείθαρχο κορίτσι από έμβρυο. Κλώτσαγε την μάνα της λυσσασμένα. "Γίνε λίγο πιο ήσυχο βρε παιδί μου, με πέθανες πια" παραπονιόταν η κυρά Αννιώ ναζιάρικα. Μα Κι όταν γεννήθηκε καθόλου δεν ηρέμησε. Όλο έκλαιγ ...
Θα σε βρω

Θα σε βρω

TheBluez Voices
3
1.6 k
"Μου λείπεις ρε γαμώτο. Μου λείπει το ξέγνοιαστο γέλιο σου όταν ήσουν με φίλους. Μου λείπει που όλοι ήταν φίλοι σου. Τώρα έχεις μαζευτεί. Δεν ανοίγεσαι. Φοβάσαι. Πνίγεσαι κλεισμένος μέσα σου αλλά επιμένεις στην μοναξιά σου. Μου λείπει η όρεξη που έτρωγες. Που δοκίμαζες γεύσεις ...
Η Λήδα της σιωπής

Η Λήδα της σιωπής

The BlueBluez
0
768
Η Λήδα ήταν 27 χρονών όταν έφτασε στο χωριό που είχε εγκαταλείψει άρον άρον στα 15. Ήταν μια γυναίκα σχετικά όμορφη κάτω από τα ατημέλητα ρούχα της, με μακριά μαύρα μαλλιά και μάτια. Ψηλόλιγνη γυναίκα, φάντασμα του εαυτού της πια. Και μουγγή. Ο ήχος της χάθηκε ξαφνικά ένα απόγευμα π ...