Συντάκτης: Γιάννης Σιδέρης

Γιάννης Σιδέρης

Γεννήθηκα ένα πένθιμο του φθινοπώρου δείλι... (ψέματα, Γενάρη γεννήθηκα αλλά δεν έχει καμία σημασία). Από μικρός ήθελα να γίνω ξυλοκόπος και το διαλαλούσα με τον ευφάνταστο, πλέον, τρόπο λέγοντας “Θέλω να γίνω πριονός!” (ξυλοκόπος με πριόνι). Από τότε κατάλαβα ότι έχω πολύ μούρλα για να την αφήσω να συσσωρεύεται. Ξεκίνησα να γράφω σε τετράδια, θρανία, τοίχους, πίνακες, λαδόκολλα από σουβλάκια. Μέχρι που βρέθηκε το μαγικό πληκτρολόγιο και πλέον ταλαιπωρώ τους πάντες στο διαδίκτυο. Είμαι 23 χρονών ανάποδα, μου αρέσουν οι φράουλες και τα τζετ σκι. Στον ελεύθερο μου χρόνο, το παίζω σοβαρός (πολύ σπάνιο) και διαβάζω (ακόμα πιο σπάνιο).

Η κατάρα της τριάδας

Η κατάρα της τριάδας

The BlueBluez
0
621
Ο Μάνος είχε καθίσει πάνω στην ψιλή άμμο, με κλειστά τα μάτια, αφήνοντας τον ήχο των κυμάτων να γεμίσει το μυαλό του. Πρώτη φορά στη ζωή του ένιωθε τέτοια ηρεμία, τέτοια γαλήνη. Χωρίς τη βασανιστική ανάγκη του να ολοκληρώσει μία τριάδα. Να βρει τα άτομα που θα καλύψουν το κενό του, πο ...
Ο Χρήστος και η Μαιρούλα

Ο Χρήστος και η Μαιρούλα

The BlueBluez, Writers Favs
0
2.2 k
Του Χρήστου του άρεσε πολύ να χτυπάει το χέρι του στο τραπέζι. Σηκωνόταν όρθιος, το πουκάμισό του τέντωνε πάνω στην μεγάλη του κοιλιά, έστρωνε το παντελόνι και τη ζώνη του και με δύναμη, χτυπούσε το δεξί του χέρι δίπλα στο μισοάδειο ποτήρι με το κρασί. Η Μαιρούλα τραβιόταν πίσω φοβο ...
Πάρε μια ανάσα

Πάρε μια ανάσα

TheBluez Voices
0
591
Πάρε μία ανάσα κι άκουσέ με. Έχεις φτάσει, είσαι εδώ, είναι ο τερματισμός. Σκίζεις την κορδέλα σε λίγο, αντίπαλοι δεν υπάρχουν, μην κοιτάς πίσω σου, εμπιστέψου με, είσαι εσύ μόνο. Πάρε μία ανάσα. Ακούμπησε στον ώμο μου, ναι, αυτό εννοώ, άσε το αίμα να κυλήσει στις φλέβες σου, το ...
Δεν είσαι μόνος

Δεν είσαι μόνος

TheBluez Voices
0
535
Είσαι αδύναμος. Το ξέρεις ότι είσαι αδύναμος. Το νιώθεις σε κάθε βήμα σου. Στο υπενθυμίζουν οι φίλοι σου. Σε κοιτάνε την ώρα που τους μιλάς και μπορούν να δουν κάθε σταγόνα αδυναμίας σου. Σε ρωτάνε «πώς είσαι» κι απαντάς με ένα αδιάφορο «καλά μωρέ» ή με ένα κλισέ «να, εδώ, στον αγών ...
Τίμα τον πατέρα σου

Τίμα τον πατέρα σου

The BlueBluez
0
1.4 k
«Ντίνα, τα μάζεψες τα σεντόνια;» Η θεία Μερόπη συνέχιζε τον τροπάρι της στον ίδιο εκνευριστικό τόνο και μετά την κηδεία. Στιγμή δεν την είχε αφήσει σε ηρεμία την Κωνσταντίνα. Να φροντίσει το λευκό ύφασμα να δένει σωστά στο φέρετρο της μάνας της, να εξυπηρετηθούν όλοι οι καλεσμένοι, να ...
Φοίβος

Φοίβος

The BlueBluez
0
1.3 k
Χτύπησε το χέρι του στο τραπέζι. Εκείνη τον κοίταξε με τις άκρες των ματιών της σκυμμένη πάνω από τη σούπα. Το μπολ ταρακουνήθηκε ελαφρά, χύνοντας λίγο από το περιεχόμενό του στο τραπέζι. «Γρήγορα στο δωμάτιό σου, μαλακιστήρι!» φώναξε φτύνοντας σάλια και μπίρα πάνω της. Εκείνη άφησ ...
Ο πύργος με τα ξεσκονόπανα

Ο πύργος με τα ξεσκονόπανα

The BlueBluez
0
934
Η Άννα ήθελε να του καρφώσει το αγγούρι στον κώλο. Ερχόταν πάντα τις ώρες που είχε τρελή δουλειά, μία ουρά ατελείωτη πελατών με γεμάτα καλαθάκια που περιείχαν λαχανικά για ζύγισμα. Και πάντα, μα πάντα, με τα λιγδιασμένα του δάχτυλα που βρώμαγαν τυρίλα, τα οποία σκούπιζε επιδεικτικά στ ...
Ένα χειμωνιάτικο πρωί

Ένα χειμωνιάτικο πρωί

The BlueBluez
0
1.8 k
Τράβηξα τα σκεπάσματα πάνω μου. Το ένα πόδι γυμνό, στο άλλο μία κάλτσα τρύπια. Από μικρή ήμουν πολύ ανήσυχη στον ύπνο. Είτε κοιμόμουν μόνη, είτε με παρέα. Το παγωμένο, πρωινό αεράκι, ανατρίχιαζε το ημίγυμνο σώμα μου. Δεν ήθελα να γυρίσω να τον κοιτάξω. Το νυσταγμένο βλέμμα μου έπεσε πάν ...
Απολεσθέντα

Απολεσθέντα

The BlueBluez
0
856
Ήταν σίγουρος ότι είχε χαθεί. Άφησε κάτω την μικρή βαλίτσα του, πήρε δύο βαθιές ανάσες από τη μύτη, εξέπνευσε αργά κι έκλεισε τα μάτια. Μετά το check in, ευθεία. Στρίβω δεξιά προς την έξοδο Β21. Περνάω τις τουαλέτες, ανεβαίνω τις κυλιόμενες και μετά- «Κύριε, είστε εντάξει;» Μί ...
Για μια θέση στον κόσμο

Για μια θέση στον κόσμο

TheBluez Voices
0
969
Η κάθε μία στη θέση της! Η κάθε μία στη θέση της, μας έλεγαν από μικρές. Γεννηθήκαμε μέσα σε μία λίστα με κανόνες και μπήκαμε από μικρές πίσω από κάγκελα. Πώς μιλάμε, πώς φερόμαστε, πώς αντιδράμε. Εσύ, ψηλή, στάσου λίγο πιο πίσω. Γείρε το κεφάλι δεξιά, να φαίνεται ο λαιμός σου. Τα ...
Ρηξικέλευθος

Ρηξικέλευθος

TheBluez Voices
0
212
Ένας βούρκος υποκρισίας. Τρεις πέφτει, τέσσερις σηκώνεται. Ανεμοδαρμένες αγάπες, βουτηγμένες στην υπερβολή. Δειλία. Συμπεριφορά παιδιού, νταηλίκια γυμνασίου, λαρύγγια γεμάτα χολή και λάσπη. Εκείνος σκυμμένος. Δαρμένος, πληγωμένος, σκισμένα παπούτσια. Γύρω του, τοίχος. Πέτρα, ασβέστης, ...
Πίσω από τις κουρτίνες

Πίσω από τις κουρτίνες

The BlueBluez
0
290
Ο Τάσος ήταν πάντα ο άνθρωπος πίσω από την κουρτίνα. Στεκόταν ευθυτενής φορώντας το καλό του κουστούμι, ένα φθαρμένο και μπανταρισμένο καπέλο, ένα γλυκό χαμόγελο που στόλιζε το κουρασμένο του πρόσωπο κι άνοιγε την κουρτίνα σε αυτούς που πρωταγωνιστούσαν. Σε μία παράσταση, σε μία βράβε ...
Ο καλύτερος τους φίλος

Ο καλύτερος τους φίλος

The BabyBluez
0
716
Ο Μιχάλης είχε έναν κολλητό που τον έλεγε Φιλαράκο. Ο Φιλαράκος χαιρετούσε τον Μιχάλη κάθε πρωί που ξυπνούσε τρίβοντας τα μάτια του, τον βοηθούσε να δέσει γρήγορα τα κορδόνια του για να μη φωνάζει η μαμά, του υπενθύμιζε να πάρει το παγούρι του μαζί στο σχολείο ώστε να μην πίνει με ...
Η βροχή σου

Η βροχή σου

The BlueBluez
0
494
Ο Άγης δεν ήθελε να πεθάνει. Κρατούσε γερά το κινητό του, σφίγγοντας το ολοένα και περισσότερο, φυλακίζοντας τη δόνηση στα δάκτυλά του. Ήχο κλήσης δεν άκουγε, τ' αυτιά του είχαν βουλώσει από την επικείμενη λιποθυμία. Τον καλούσε η Νίκη, ήταν σίγουρος, μπορούσε να την καταλάβει ακόμα κ ...
Μία συνηθισμένη μέρα

Μία συνηθισμένη μέρα

The BlueBluez
0
371
«Καλησπέρα, γύρισα». «Γεια σου, πώς είσαι; Πώς πήγε η δουλειά;» «Πως να πάει, τα ίδια Παντελάκη μου που λένε...» «Κατάλαβα... να βάλω να φας;» «Ναι, αν μπορείς. Η μικρή;» «Μέσα παίζει. Φέρε τη τσάντα σου να την κρεμάσω». «Άσε με, ρε γυναίκα, μπορώ κι εγώ. Δεν είμαι ανάπηρος» ...