Συντάκτης: Γιάννης Σιδέρης

Γιάννης Σιδέρης

Γεννήθηκα ένα πένθιμο του φθινοπώρου δείλι... (ψέματα, Γενάρη γεννήθηκα αλλά δεν έχει καμία σημασία). Από μικρός ήθελα να γίνω ξυλοκόπος και το διαλαλούσα με τον ευφάνταστο, πλέον, τρόπο λέγοντας “Θέλω να γίνω πριονός!” (ξυλοκόπος με πριόνι). Από τότε κατάλαβα ότι έχω πολύ μούρλα για να την αφήσω να συσσωρεύεται. Ξεκίνησα να γράφω σε τετράδια, θρανία, τοίχους, πίνακες, λαδόκολλα από σουβλάκια. Μέχρι που βρέθηκε το μαγικό πληκτρολόγιο και πλέον ταλαιπωρώ τους πάντες στο διαδίκτυο. Είμαι 23 χρονών ανάποδα, μου αρέσουν οι φράουλες και τα τζετ σκι. Στον ελεύθερο μου χρόνο, το παίζω σοβαρός (πολύ σπάνιο) και διαβάζω (ακόμα πιο σπάνιο).

Μια σειρά από δόντια

Μια σειρά από δόντια

The FunnyBluez
0
939
Το γέλιο του με εκνεύριζε απίστευτα. Κυρίως γιατί άφηνε να φανούν τα υπέροχα, λευκά δόντια του. «Κόφτο, Στέφανε. Δεν είναι αστείο», προσπάθησα να τον αποθαρρύνω αλλά αυτός είχε λυθεί στο πάτωμα. «Έλα, ρε συ Έλλη. Μα πάνω στο παντελόνι του; Στο επίμαχο σημείο;» Η αλήθεια ήταν ότι ...
Η σιωπή σου

Η σιωπή σου

The BlueBluez
1
1.3 k
Πάντα υπήρχε σιωπή στο διαμέρισμα του τρίτου ορόφου. Περνούσες από κάτω κι έβλεπες απλωμένα ρούχα στο μπαλκόνι, φυτά όπου λύγιζαν από το βάρος τους πάνω από τα κάγκελα κι αναμμένα φώτα, το βράδυ, και φανταζόσουν ένα σπίτι να σφύζει από ζωή, να ξεχειλίζει από φωνές και θορύβους. Στο δια ...
Κόκκινο παραθύρι

Κόκκινο παραθύρι

The BlueBluez
0
1.1 k
«Οι μεγάλοι έρωτες σε καίνε, Λενιώ μου, σκίζουν τα σωθικά σου, τσαλαβουτάνε στο αίμα σου, σφίγγουν την καρδιά σου. Κούε κι εμένα, που σου λέω, ξέρω γω. Μία φορά αγάπησα και τον έχασα μέσα απ’ τα χέρια μου. Η γκλάβα μου είχε ζουλαθεί, δεν ήξερα που παν τα τέσσερα. Και τώρα, εδώ μονάχη, ...
Μέσα από τις λάσπες

Μέσα από τις λάσπες

The BlueBluez
0
1 k
Δύο πράγματα απεχθανόταν ο Γιώργος, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Τον μέθυσο πατέρα του και την ξεραμένη τριανταφυλλιά στον κήπο της μάνας του. Για το πρώτο δεν μπορούσε να κάνει και πολλά, μόνο να βάζει αλοιφή και βαζελίνη για να υποφέρει τις ξυλιές που έτρωγε. Για το δεύτερο, μά ...
Νεκροταφείο φακέλων

Νεκροταφείο φακέλων

The BlueBluez
0
1 k
Είμαι από τους ανθρώπους που περνάνε από την αφετηρία στην Μονόπολυ και πέφτουν πάντα πάνω στον φόρο των 200 δολλαρίων. Επίσης, χτυπάω πάντα το μικρό μου δαχτυλάκι στα έπιπλα, μου χύνεται ο αφρός τις μπίρας – κι όταν πάω να τον ρουφήξω αριστοτεχνικά χτυπάω τα δόντια μου – κι έχω χαλά ...
Ίντου δε τουάιλάιτ ζόουν

Ίντου δε τουάιλάιτ ζόουν

The FunnyBluez
0
1 k
Ξυπνάς. Κοιτάς την ώρα και κουνάς το ξυπνητήρι πέρα δώθε μήπως είναι μεθυσμένο και τα δείχνει όλα λάθος. Όχι, γαμώτο, είναι ακόμη 04:55. Εσύ θες να κοιμηθείς ξανά και να βυθιστείς σ’ εκείνο το όνειρο που σε έδειχνε στην κορυφή του Everest να αγναντεύεις το Άλφα του Κενταύρου αλλά η ...
Στα πιο ψηλά βουνά!

Στα πιο ψηλά βουνά!

The BlueBluez
0
1.9 k
Γιατί με κοιτάς πάλι; Πριν λίγο δεν σου έδωσα γάλα να φας; Πριν λίγο δεν σου άλλαξα την πάνα; Τι θες πάλι; Γιατί δεν κοιμάσαι; Λίγο χρόνο θέλω, σε παρακαλώ, λίγο χρόνο να ηρεμήσω. Ναι, ναι, απλώνεις τα χεράκια σου τώρα και θες αγκαλιά. Όχι, δεν έχει άλλη αγκαλιά. Θα σε ξαπλώσω να κο ...
Η κατάρα της τριάδας

Η κατάρα της τριάδας

The BlueBluez
0
1 k
Ο Μάνος είχε καθίσει πάνω στην ψιλή άμμο, με κλειστά τα μάτια, αφήνοντας τον ήχο των κυμάτων να γεμίσει το μυαλό του. Πρώτη φορά στη ζωή του ένιωθε τέτοια ηρεμία, τέτοια γαλήνη. Χωρίς τη βασανιστική ανάγκη του να ολοκληρώσει μία τριάδα. Να βρει τα άτομα που θα καλύψουν το κενό του, πο ...
Ο Χρήστος και η Μαιρούλα

Ο Χρήστος και η Μαιρούλα

The BlueBluez
0
3.6 k
Του Χρήστου του άρεσε πολύ να χτυπάει το χέρι του στο τραπέζι. Σηκωνόταν όρθιος, το πουκάμισό του τέντωνε πάνω στην μεγάλη του κοιλιά, έστρωνε το παντελόνι και τη ζώνη του και με δύναμη, χτυπούσε το δεξί του χέρι δίπλα στο μισοάδειο ποτήρι με το κρασί. Η Μαιρούλα τραβιόταν πίσω φοβο ...
Πάρε μια ανάσα

Πάρε μια ανάσα

TheBluez Voices
0
874
Πάρε μία ανάσα κι άκουσέ με. Έχεις φτάσει, είσαι εδώ, είναι ο τερματισμός. Σκίζεις την κορδέλα σε λίγο, αντίπαλοι δεν υπάρχουν, μην κοιτάς πίσω σου, εμπιστέψου με, είσαι εσύ μόνο. Πάρε μία ανάσα. Ακούμπησε στον ώμο μου, ναι, αυτό εννοώ, άσε το αίμα να κυλήσει στις φλέβες σου, το ...
Δεν είσαι μόνος

Δεν είσαι μόνος

TheBluez Voices
0
1.1 k
Είσαι αδύναμος. Το ξέρεις ότι είσαι αδύναμος. Το νιώθεις σε κάθε βήμα σου. Στο υπενθυμίζουν οι φίλοι σου. Σε κοιτάνε την ώρα που τους μιλάς και μπορούν να δουν κάθε σταγόνα αδυναμίας σου. Σε ρωτάνε «πώς είσαι» κι απαντάς με ένα αδιάφορο «καλά μωρέ» ή με ένα κλισέ «να, εδώ, στον αγών ...
Τίμα τον πατέρα σου

Τίμα τον πατέρα σου

The BlueBluez
0
1.7 k
«Ντίνα, τα μάζεψες τα σεντόνια;» Η θεία Μερόπη συνέχιζε τον τροπάρι της στον ίδιο εκνευριστικό τόνο και μετά την κηδεία. Στιγμή δεν την είχε αφήσει σε ηρεμία την Κωνσταντίνα. Να φροντίσει το λευκό ύφασμα να δένει σωστά στο φέρετρο της μάνας της, να εξυπηρετηθούν όλοι οι καλεσμένοι, να ...
Φοίβος

Φοίβος

The BlueBluez
0
1.6 k
Χτύπησε το χέρι του στο τραπέζι. Εκείνη τον κοίταξε με τις άκρες των ματιών της σκυμμένη πάνω από τη σούπα. Το μπολ ταρακουνήθηκε ελαφρά, χύνοντας λίγο από το περιεχόμενό του στο τραπέζι. «Γρήγορα στο δωμάτιό σου, μαλακιστήρι!» φώναξε φτύνοντας σάλια και μπίρα πάνω της. Εκείνη άφησ ...
Ο πύργος με τα ξεσκονόπανα

Ο πύργος με τα ξεσκονόπανα

The BlueBluez
0
1.2 k
Η Άννα ήθελε να του καρφώσει το αγγούρι στον κώλο. Ερχόταν πάντα τις ώρες που είχε τρελή δουλειά, μία ουρά ατελείωτη πελατών με γεμάτα καλαθάκια που περιείχαν λαχανικά για ζύγισμα. Και πάντα, μα πάντα, με τα λιγδιασμένα του δάχτυλα που βρώμαγαν τυρίλα, τα οποία σκούπιζε επιδεικτικά στ ...
Ένα χειμωνιάτικο πρωί

Ένα χειμωνιάτικο πρωί

The BlueBluez
0
2.1 k
Τράβηξα τα σκεπάσματα πάνω μου. Το ένα πόδι γυμνό, στο άλλο μία κάλτσα τρύπια. Από μικρή ήμουν πολύ ανήσυχη στον ύπνο. Είτε κοιμόμουν μόνη, είτε με παρέα. Το παγωμένο, πρωινό αεράκι, ανατρίχιαζε το ημίγυμνο σώμα μου. Δεν ήθελα να γυρίσω να τον κοιτάξω. Το νυσταγμένο βλέμμα μου έπεσε πάν ...