BITCH at the beach

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Είσαι αμείλικτη
Ψυχρή
Αποφασισμένη

“Τέρμα τα δίφραγκα φιλαράκι.
Μου τελείωσες.
Δεν ήταν της μοίρας γραφτό να συνεχίσουμε.
Καλά περάσαμε μα είναι ώρα να προχωρήσω με τη ζωή μου και μαζί σου δεν πάω πουθενά,το βλέπεις και συ νομίζω!
Είσαι λίγος για μεν… ”
Όχι , δεν σου άρεσε αυτό το τελευταίο. Δεν ακούγεται καλά μωρέ, θέλουμε να φανούμε μοιραίες ξέρωγω, όχι κλαψιάρες και στραβομουτζιασμένες, θέλουμε να τσιτσιριστεί που μας χάνει, όχι να πανηγυρίσει που γλίτωσε το κλαψομούνιασμα.

Πάμε πάλι πρόβα , από το “Καλά περάσαμε μα είναι ώρα να προχωρήσω… Θέλω να περνάω καλά και το αυτό επιθυμώ δι υμάς!”
Πωωωωωωω κορυφαίο αυτό το τελευταίο το δι υμάς!! Σου δίνεις συγχαρητήρια!

οκ Βαθιά ανάσα
ΠΑΜΕ

Και κάπως έτσι , έστειλες στη μάνα του τον μαλάκα που νταραβεριζόσουν τα τελευταία 4 χρόνια της ζωής σου.
Το για ποιόν λόγο κράτησες από τα 22 μέχρι τα 26 έναν παπάρα που σου γαμούσε ασάλιωτα την ψυχολογία, και απέρριπτες έναν σωρό άλλους (πιθανόν εξίσου μαλάκες , αλλά έτσι δεν κάνουμε δουλειά κοπελιά, ΔΩΣΕ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ να σου αποδείξουν πως είναι ΕΞΙΣΟΥ χαμένα κορμιά με τον προηγούμενο, τι τους στερείς την ευκαιρία να μεγαλουργήσουν και αυτοί εις βάρος σου όπως ο προηγούμενος! ) Tο για ποιόν λόγο λοιπόν τον είχες κρατήσει 4 χρόνια θα γίνει αντικείμενο μελέτης σε κάποια μελλοντική πραγματεία…

Το ριμπάουντ ήταν πιο εύκολο απ όσο νόμιζες
Στα 26 άλλωστε το ‘νέα, ωραία και ελεύθερη’ δεν κρατάει πολύ!
Το ελεύθερη συγκεκριμένα κράτησε κάνα δυο βδομάδες.
Το νέα ήταν δεδομένο.
Το ΩΡΑΙΑ όμως, έχει πολύ συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης στην περίπτωσή μας!

2007

Ένας καθρέφτης ράγισε, τη στιγμή που το μάτι σου έπεσε στο + στο παραθυράκι…

Λογικά άρχισες να μεταμορφώνεσαι από ανθρώπινο ον, σε προστατευόμενο είδος της WWF (και όχι δεν εννοώ δελφίνι ή γαζέλα, guess again) από τη στιγμή της γονιμοποίησης του ωαρίου, δηλαδή μία που έκανε τάκλιν το σπερματοζωάριο στο ωάριο και χώθηκε , και μία που πήρες το πρώτο κιλό.

φαστ φόργουορντ λίγα χρόνια μετά

Οργανωμένη πλαζ Αττικής
Μεσημέρι Κυριακής
Εσύ και 7μιση δισεκατομμύρια άνθρωποι…
ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ;!

Και όμως φίλοι μου
ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΓΑΜΙΕΤΑΙ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΙΘΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΙΘΑΝΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ , ΝΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΕΙ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΠΟΥΤΑΝΑΚΙ ΤΟΥ

Στο ένα σου χέρι δίχρονο σε κατάσταση υστερίας, να κοπανιέται σαν να έχει μπει μέσα του ο βελζεβούλ ο ίδιος, δεν υπάρχει! Στο άλλο χέρι τσάντα με ταπεράκια, πάνες, μπιμπερό, ρούχα, παιχνίδια, πιπίλες, καπέλα, πετσέτες, μωρομάντιλα, η θεία σου, ο τάφος του Μεγαλέξανδρου , το αυγό του Κολόμβου και άλλα πολλά χρηστικά αντικείμενα , τα οποία κουβαλάει πάντα μαζί της κάθε Ελληνίδα μάνα που σέβεται τον εαυτό της και το κατοχικό σύνδρομο σε συνδυασμό με την ψυχολογία του ρακοσυλλέκτη που φέρει στα γονίδια της και τα οποία θα κληρονομήσει όπως έχει υποχρέωση στα παιδιά της, βεβαίως βεβαίως…

Σε έχει τυφλώσει ο ήλιος , είσαι κουρασμένη, διψασμένη, εκνευρισμένη – δεν κοιτάς δεξιά αριστερά , εύχεσαι μόνο να τελειώσει αυτό το μαρτύριο γρήγορα, να καταφέρεις να πας σπίτι, να το ρημαδοκοιμήσεις και να πέσεις να πεθάνεις και συ αγκαλιά με το αιρ-κοντίσιον για κάνα δίωρο αν σ’ αφήσει το δίποδο βάσανο.

ΚΑΙ ΤΟΤΕ
γίνεται…

Δεν θα έδινες σημασία άλλα σε έβαλε σε αλάρμ το τάκα τούκα. ΡΑΚΕΤΕΣ. ΜΠΑΛΑΚΙ. Το τελευταίο που ήθελες εκείνη τη στιγμή ήταν να σκάσει το μπαλάκι στη μάπα του δίχρονου ντέμιαν που κρατάς από το χέρι, δεν σου έφταναν τα terrible twos , η εφημερία του ΠΑΙΔΩΝ θα σε αποτελείωνε! Σηκώνεις το παιδί αγκαλιά και ετοιμάζεσαι να στολίσεις με καντήλια τους επίδοξους ρολάν γκαρίστες όταν ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙΣ.
Ίδιος.
ΑΠΑΡΑΛΛΑΧΤΟΣ.

6 χρόνια μετά και όμως θα μπορούσε να ήταν χθες που του έσκασες το μαντάτο ότι τον παρατάς.
6 χρόνια μετά και είναι ακόμα 1.90 (τι διάλο, δεν κονταίνουν οι άνθρωποι με τα χρόνια;)
6 χρόνια μετά και είναι ακόμα φέτες – σαν να μην πέρασε ούτε ένα πιτόγυρο από πάνω του
6 χρόνια μετά και είσαι +20 κιλά, απεριποίητη, κουρασμένη, ούτε καν μακρινή συγγενής της κοπέλας που του έριξε ένα τελευταίο περιφρονητικό βλέμμα , σήκωσε την μύτη της ψηλά, γύρισε το κεφάλι της και του έγνεψε ΑΝΤΙΟ, σηκώνοντας σκόνη πίσω της.

6 χρόνια μετά από την μέρα που σου είπε “δεν μπορώ χωρίς εσένα”

Μπόρεσε τελικά.

Να τον, τάκα τούκα την ρακέτα με μία γκομενίτσα -πόσων χρόνων να είναι αυτή? 26? – ε ναι, πόσο θα ήταν!
Ένα κλάσμα δευτερολέπτου πριν διασταυρωθούν τα βλέμματα σας, ενεργοποιείται το σύστημα ΑΥΤΟΜΑΤΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ στον εγκέφαλο σου. Πέφτεις κάτω στα 4, σκύβεις το κεφάλι κι αρχίζεις και καλά να ψάχνεις “ΤΟ ΤΕΤΟΙΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΤΟΙΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ” . Μαζί με σένα, πέφτουν κάτω και καμιά 15ριά άλλοι άνθρωποι στην παραλία που έτρεξαν να βοηθήσουν την δόλια μάνα ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΟ ΤΕΤΟΙΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Αφήνεις τον κόσμο να ψάχνει και οπισθοχωρείς διακριτικά, στα 4…
Μόλις απομακρύνεσαι λίγο ΑΡΧΙΖΕΙΣ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙΣ.
Το 2χρονο να σε κυνηγάει από πίσω κλαίγοντας , σταματάς απότομα , το κοιτάς με το βλέμμα του ψυχοπαθή δολοφόνου με την απόχη για ψαράκια στο χέρι και λες “ΑΚΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ ΛΙΓΟ, ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙΣ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΟΥ, ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΑΠΑΙΤΩ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΘΕΙΣ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΜΕΝΗ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ”

Το παιδί γέρνει λίγο το κεφαλάκι του στο πλάι, σα σκυλάκι που απορεί αλλά σταματάει να κλαίει και σ ακολουθεί πειθήνια, λογικά όλα τα μωρά έρχονται στον κόσμο με προ εγκατεστημένο “time to cool now, shit just got real” app. Σου λέει ώπα δεν είναι ώρα για μαλακίες τώρα , η τρελή βάρεσε τιλτ.

Συνεχίζεις να τρέχεις, σε λίγο είστε σε απόσταση ασφαλείας από τον Τζόκοβιτς και την Kουρνικόβα , δεν σε είδαν ευτυχώς.
Και να σε έβλεπε όμως, πιθανό να μην σε αναγνώριζε γαμώ το μπούστη Δία.

Κάνεις κωλοδάχτυλο στον ουρανό.

*ο κώλος στη φωτό είναι παραπλανητικός. Το έβαλα για να μαζέψουμε views στο κείμενο, πουτανιά; χεχε

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook