Blues

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Blues: Όχι τί είναι, αλλά τί είναι για μένα!

Ωραία … να πω κάτι; Η εικόνα ενός τύπου με άσπρο φανελάκι ραντάκι, μια φυσαρμόνικα στο χέρι και καθισμένου σε δύο όρθιους τσιμεντόλιθους ως εξώφυλλο ενός δίσκου, με έχει πείσει ήδη. Το μυαλό μου αυτόματα αποκλείει συνειδητές ή ασυνείδητες συγκρίσεις εμφάνισης ή μάλλον καλύτερα παρουσίασης. Ξεκαθαρίζει με την πρώτη μας επαφή ότι το νόημα βρίσκεται στο περιεχόμενο και δίνει αξία στην επιλογή γιατί υπονοεί την αναζήτηση. Είναι ταλέντο να γοητεύεις χωρίς την επιτήδευση του περιτυλίγματος. Ή μήπως τελικά είναι χάρισμα να γοητεύεσαι από την απλότητα;

Η απλότητα του εξώφυλλου ταυτίζεται στα μάτια μου, με την πιο ωφέλιμη προσέγγιση που θα μπορούσε να έχει κανείς μπροστά σε όλες τις προκλήσεις. «Κάν’το». Το θες; Μάζεψε όλο σου τον καλό και κυρίως κακό και αδύναμο εαυτό και «κάν’το». Το μεγαλύτερο άλλωστε όφελος προκύπτει από το πιθανό μάθημα παρά από την εκάστοτε επιτυχία. Οπότε; Οπότε ναι: Κάνε μια πρόταση αλλαγής πρακτικών στη δουλειά σου. Πήγαινε να της μιλήσεις. Γράψε ένα κείμενο. Αυτά ενδυναμώνει στο υποσυνείδητό μου αυτός ο τύπος που έχει κάνει την προσπάθειά του σε αυτό που γουστάρει και του οποίου θέλει να παρουσιάσει το νόημα, το περιεχόμενο, τη θέληση.

Ο πομπός της συμπεριφοράς αυτής όμως στοχεύει συνήθως μόνο σε αντίστοιχους δέκτες. Ή τέλος πάντων, όταν σχεδιάζει τη δράση του, φαντάζεται (σχεδόν φαντασιώνεται) ότι ο στόχος θα αντιληφθεί αμέσως την πρόθεση. Πιστεύω επίσης ότι δε τον αγγίζει καν η απόρριψη αλλά αντιθέτως η κάθε απόρριψη τονώνει την πίστη του για τη μοναδικότητα του μηνύματός του. Είτε αυτό είναι ένα τραγούδι, είτε ένα φλερτ, είτε μια γνώμη.

Το δύσκολο πλέον για αυτόν τον τύπο στο εξώφυλλο είναι να αντέξει στην εξέλιξη καθώς αυτή προσφέρει πλέον άμεση πρόσβαση σε πολλαπλές εναλλακτικές. Προσοχή: Ο κίνδυνος δεν είναι η απόρριψη του ατόμου ή αυτού που έχει να παρουσιάσει αυτή καθ’ αυτή ως αποτυχία, αλλά ο εφησυχασμός του δέκτη. Η ποσότητα των επιλογών που ανά πάσα στιγμή θελήσει μπορεί να έχει, τον κάνει να κρίνει την εκάστοτε «προσφορά» επιδερμικά ως και να την αγνοεί τελείως. Λίγα χρόνια πίσω, ο πωλητής ενός ζεστού παλτού με ωραία υφή, ανθεκτική σύνθεση, ιδανικό μήκος και γερά κουμπιά ένιωθε σίγουρος ότι πολύ σύντομα θα βρεθεί αγοραστής. Ένας νέος με καλές ακαδημαϊκές σπουδές και ελάχιστη εξειδίκευση δεν ένιωθε αδύναμος να ανταγωνιστεί στην αγορά εργασίας. Εκεί είναι που έρχεται ο τύπος με το ραντάκι και σου λέει ότι αυτό που έχεις σίγουρα ταιριάζει με κάποιον δέκτη και θα πρέπει να συνεχίσεις να το στέλνεις τραχύ και αρετουσάριστο, όσο γίνεται πιο αληθινό.

Αυτό λοιπόν είναι το blues για μένα. Είναι η παραδοχή της προσωπικότητας και η πίστη σε αυτήν. Είναι η εξομολόγηση. Είναι η μη μεταμέλεια. Είναι η έκθεση του «εγώ» μου. Είναι η ετοιμότητα για την μη ανταπόκριση, it’s the set up of myself for the fall of a lifetime …

Λάζαρος Κεχαγιάς

 

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook