Cell Club

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Μόλις γύρισε από την δουλειά. Με αργά βήματα μπήκε στο σκοτεινό δωμάτιο. Έβγαλε τις σφιχτές γόβες της και τις άφησε να πέσουν με δύναμη στο πάτωμα. Χωρίς να ανοίξει καν τα φώτα, ξάπλωσε με φόρα στον κόκκινο καναπέ και έκλεισε τα μάτια.

Αύριο ξημερώνει μεγάλη μέρα. Στην δουλειά ετοιμάζονται πυρετωδώς για την άφιξη του νέου αφεντικού. Ο γιος του ιδιοκτήτη της εταιρείας επιστρέφει να αναλάβει καθήκοντα διευθυντή. Κανείς δεν τον έχει δει ποτέ στην εταιρεία αλλά όλοι ξέρουν πόσο σκληρός είναι με τους εργαζόμενους. Η Εύα θα έχει την τιμή να τον γνωρίσει από τους πρώτους, μιας και θα είναι η γραμματέας του.

Ένα μήνυμα στο κινητό την ξύπνησε απότομα, λίγο πριν αφεθεί εντελώς στην αγκαλιά του Ορφέα.

“Έλα τώρα στο Cell Club, είναι εδώ”
Κριστίν.

Πετάχτηκε πάνω σαν ελατήριο. Τον τελευταίο καιρό υποψιάζεται ότι ο Τζόν την απατά ασύστολα αλλά δεν το είχε επιβεβαιώσει ακόμα για να τον στείλει πακέτο, όπως έλεγε και η φίλη της Κριστίν. Με δυσκολία φόρεσε τις μαύρες της γόβες, έστρωσε το μπορντό εφαρμοστώ φόρεμα της και με μία κίνηση τίναξε τα μακριά ξανθά μαλλιά της. Φόρεσε με γρήγορες κινήσεις το παλτό της και έφυγε βιαστικά. Στον δρόμο σκέψεις περνούσαν από το μυαλό της για το αν είναι αλήθεια όλα αυτό. Δεν ξέρει αν θύμωνε πιο πολύ με τον εαυτό της ή με εκείνον που την εκμεταλλεύεται. Η καρδιά της άρχισε να χτυπά γρήγορα και το στομάχι της σφίχτηκε καθώς κατέβαινε από το αμάξι.

Άρχισε να πληκτρολογεί με τρεμάμενα χέρια.
“Είμαι εδώ”

Η Κριστίν την πήρε αμέσως τηλέφωνο.

– Πήγαινε στο δεύτερο επίπεδο του club, στο γνωστό σημείο. Κοντά στον dj θα τον δεις. Εύα; Η κοπέλα, την κοπέλα την ξέρεις. Εμείς φύγαμε πριν μας δει.

– Οκ, σε ευχαριστώ Κριστίν.

Μπήκε αποφασιστικά στο εντυπωσιακό club. Προχώρησε αργά προς την σκάλα και ανέβηκε στο δεύτερο επίπεδο. Από εκεί θα έχει θέα σχεδόν όλο το μαγαζί και δεν θα την δει και κανείς, καθώς στο συγκεκριμένο σημείο δεν είχε φώτα και μπορούσε να κρύψει την θλίψη της εύκολα από αυτό που θα αντιμετώπιζε σε λίγο.

Κράτησε σφιχτά το κάγκελο μπροστά της και κοίταξε κρατώντας την αναπνοή της προς τον dj. Στο μπαρ ο Τζόν κρατάει αγκαλιά μια άλλη γυναίκα. Την φιλάει στον λαιμό και της ψιθυρίζει στο αυτί. Εκείνη γυρίζει χαμογελώντας και τον φιλάει με πάθος στο στόμα. Η Εύα παγώνει. Δεν το πιστεύω, ψιθυρίζει. Με την Έλενα! Υποτίθεται φίλη! Το φίδι!
Κάνει προς τα πίσω από την ταραχή της και πέφτει πάνω σε έναν άντρα.

– Συγνώμη ψιθυρίζει και ξεσπά σε λυγμούς.

– Δεσποινίς είστε καλά της λέει ο άγνωστος άντρας με μια βραχνή και απίστευτη φωνή.
Την κράτησε απαλά από την μέση.

Η Εύα ανατρίχιασε στο άγγιγμα του. Τι ήταν αυτό τώρα σκέφτεται!
– Ναι, ναι.. είμαι μια χαρά λέει αμήχανα και σκουπίζει τα δάκρυα της.

“Ακολούθησε με” της λέει ο άγνωστος ψηλός και γεροδεμένος άντρας. Ξαφνικά με μια κίνηση ανοίγει μια πόρτα εκεί που πριν ήταν απλά ένας τοίχος με καθρέπτη. Σαν μαγεμένη η Εύα τον ακολουθεί. Μπαίνει σε ένα εντυπωσιακό και χλιδάτο γραφείο. Σαν γυάλινο κλουβί που έβλεπες όλο το club γύρω σου αλλά κανείς δεν έβλεπε εσένα. Αυτό είναι το cell σκέφτεται και κοκκινίζει καθώς θυμάται το σημείο που καθόταν πριν. Και εγώ που νόμιζα ότι το γνωστό σημείο δεν το βλέπει κανείς. Εκεί ήταν και η πρώτη φορά που ήρθαν “κοντά” με τον Τζόν και εκεί τώρα ήρθε και το τέλος τους. Ω Θεέ μου, αυτός ο άντρας μας είχε δει σίγουρα τότε. Από δω φαίνονται τα πάντα!
Τις σκέψεις της, τις κόβει ο μυστήριος άντρας με ένα ποτήρι ουίσκι στο χέρι και λίγο πάγο.

– Έλα πιες, θα σε ηρεμήσει από αυτό που είδες.

– Εμμ.. σε ευχαριστώ.

– Σε περίπτωση που αναρωτιέσαι αν σας είχα δει.. Ναι.
Η Εύα κόντεψε να πνιγεί με το ουίσκι και έβηξε απότομα.

– Ο άντρας αυτός δεν ήταν για σένα από την αρχή. Εσύ αξίζεις κάτι πολύ καλύτερο, της είπε και της πήρε το τσουλούφι από τα ορθάνοιχτα πράσινα μάτια της. Γύρισε απότομα και πήγε προς στον τεράστιο τοίχο από γυαλί μπροστά του.
Η Εύα μαγεμένη άρχισε να τον παρατηρεί καλύτερα. Το μπλε σκούρο κουστούμι του ήταν τέλεια ραμμένο πάνω του. Πρέπει να έχει υπέροχο σώμα, σκέφτεται και δαγκώνει τα χείλη της. Εκείνος πίνει το ουίσκι του αργά και παρατηρεί το κόσμο που διασκεδάζει γύρω του με περιέργεια. Τα υπέροχα μάτια του σε μαγνητίζουν. Μακριές βλεφαρίδες και μάτια σκούρα σαν έβενος. Σαρκώδη χείλη που θα ήθελες να σε φιλάνε παντού, συνέχεια. Τα σκληρά γένια λίγων ημερών έδεναν ένα όμορφο και αρρενωπό πρόσωπο που σε κόλαζε μόνο και μονό που το κοιτούσες.

– Τι σκέφτεσαι με τόσο λάγνο βλέμμα; Την ρωτάει με την βραχνή και αισθησιακή του φωνή.

Η Εύα ξυπνάει από τον ερωτικό λήθαργο που έχει πέσει και ντροπιασμένη κατευθύνεται προς το μέρος του, κοιτάζει κι εκείνη τον κόσμο. Επανέρχεται στην πραγματικότητα όταν βλέπει τον Τζόν να χορεύει αγκαλιά με την υποτιθέμενη φίλη της. Γυρίζει απότομα. Καλύτερα να φύγω, σε ευχαριστώ πολύ για το ποτό, αλλά πρέπει να φύγω.

– Δεν είσαι έτοιμη να φύγεις ακόμα, της ψιθυρίζει και παίρνει το ποτό από το χέρι της.
Δεν σου έχω δείξει ακόμα ότι αξίζεις κάτι πολύ καλύτερο από αυτόν εκεί κάτω, της λέει και με αργές κινήσεις βγάζει το παλτό της και το αφήνει να πέσει στο πάτωμα.

Η Εύα παραδίνεται χωρίς δεύτερη σκέψη, σαν μαγεμένη. Την γυρίζει προς τον γυάλινο τοίχο Θέλω να τον κοιτάς της είπε και άρχισε να κατεβάζει το φερμουάρ από το στενό φόρεμα της. Η Εύα σαν μεθυσμένη που παραπατά ακούμπησε τα χέρια της στον γυάλινο τοίχο. Ένιωσε τα χέρια του να την χαδεύουν χαμηλά στα πόδια της και να ανεβαίνει αργά προς τα πάνω Ανατρίχιασε ολόκληρη όταν ένιωσε τα χέρια του στο κέντρο του κορμιού της. Ήταν ήδη έτοιμη για εκείνον από την πρώτη στιγμή που τον είδε. Της κατέβασε το εσώρουχο αργά και έβγαλε το σουτιέν της με μία κίνηση. Έμεινε εκεί μπροστά του γυμνή και εκτεθειμένη αλλά δεν ένιωσε καθόλου άβολα, σαν να τον ήξερε χρόνια. Μπροστά της όλο το club, αλλά κανείς δεν την έβλεπε.
Ένιωσε την καυτή του γλώσσα να ταξιδεύει στην πλάτη της. Την αγκάλιασε και την έσπρωξε πάνω στο γυαλί. Τον ένιωσε μέσα της και ρίγησε ολόκληρη.

Ήταν σαν τυφώνας ο οργασμός τους. Ταυτόχρονα και με κομμένες τις ανάσες τους σαν μία. Έμειναν για λίγα λεπτά εκεί αγκαλιασμένοι. Είσαι υπέροχη της ψιθύρισε και ανασηκώθηκε. Μην φύγεις της είπε και μπήκε στο μπάνιο του γραφείου. Η Εύα μετά τον χείμαρο αισθήσεων που είχε, ένιωσε απίστευτα κουρασμένη. Ντύθηκε γρήγορα , κοίταξε γύρω της, χαμογέλασε και έκλεισε την γυάλινη πόρτα πίσω της.
Κατέβηκε με γρήγορα βήματα από την σκάλα και κατευθύνθηκε προς το μέρος του Τζόν. Εκείνος και η συνοδός του πάγωσαν.

Μην στεναχωριέσαι γλυκέ μου του είπε. Εξαιτίας σας, μόλις είχα ένα σούπερ οργασμό! Γύρισε γελώντας πονηρά και έφυγε για το σπίτι, αφήνοντας τον Τζόν να την κοιτάζει με απορία.

Έφτασε εξουθενωμένη στο σπίτι της και κοιμήθηκε σχεδόν αμέσως. Δεν πρόλαβε καν να σκεφτεί τι είχε κάνει μέχρι εκείνη την στιγμή. Να νιώσει πόνο ή ντροπή για την δύσκολη μέρα που είχε και την ανατρεπτική βραδιά

Το πρωί την βρήκε να τρέχει πανικόβλητη να ετοιμάσει την χαρτούρα για το νέο της αφεντικό. Όλοι στον όροφο τους ήταν σαν κυνηγημένοι.
– Τους ισολογισμούς τους έβγαλες Κάτια;
– Ναι Εύα, είναι στο πράσινο φάκελο.
– Πού είναι ο πράσινος φάκελος; Ο Θεέ μου, τι χάος είναι αυτό.. Πάω να δω στο γραφείο του Νικ,
λέει η Εύα και χάνεται μέσα στα γραφεία
– Ήρθε, ήρθε λέει ο Τζόρτζ σε όλους.. Εύα σε ζήτησε, πήγαινε και καλή τύχη!

Με μία βαθιά ανάσα η Εύα μπήκε στο γραφείο κρατώντας τους φακέλους που έπρεπε να υπογράψει το νέο της αφεντικό. Εκείνος στεκόταν και κοιτούσε έξω από το τεράστιο παράθυρο.
– Καλώς ήρθατε κύριε Μπράν λέει η Ευα, χωρίς καν να κοιτά προς το μέρος του και προσπαθώντας να φτιάξει τους φακέλους στα χέρια της, πριν του τα παραδώσει. Σας εύχομαι καλή αρχή κύριε.
– Σου είπα να μην φύγεις Εύα, της λέει με βραχνή και αισθησιακή φωνή.

A.

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook