Χαμένε μου εαυτέ

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Κουράστηκα τόσο πολύ να βαδίζω μόνη μου ψάχνοντας να βρω τον δικό μου προσωπικό Παράδεισο, νομίζω ότι δεν υπάρχει κάτι πλέον για εμένα εκεί έξω. Σκέφτομαι… Τώρα τελευταία σκέφτομαι πολύ. Ίσως κάθε άνθρωπος προορίζεται για κάτι διαφορετικό σε αυτή τη ζωή. Πιθανόν εγώ δεν προορίζομαι για όλα όσα ονειρευόμουν. Τα παιδικά μου όνειρα και οι παιδικές μου προσδοκίες, μάλλον ήταν ένα παραμύθι, που φώλιασε μέσα μου και μεγαλώνοντας ξέχασα να το ξεχάσω.
Βαρέθηκα, αηδίασα, να περπατάω ξυπόλυτη, πάνω σε αγκάθια, πάνω σε βουνά, και εν τέλει όλη αυτή η διαδρομή να καταλήγει σε ένα απλό τίποτα. Η συμπεριφορά κάθε ανθρώπου που πέρασε από την ζωή μου με απογοήτευσε και μεγαλώνω. Το παράδοξο είναι ότι εξωτερικά γερνάω, αλλά μέσα μου κάπου στα πολύ βαθιά μου αυτό το παιδικό όνειρο υπάρχει ακόμα. Αυτό με πονάει πιο πολύ, είμαι πια ενήλικη, πως μπορείς να αντέξεις άλλωστε μια τέτοια αντίφαση. Ένα σώμα γυναίκας που κατά βάθος μυαλό και καρδιά είναι ακόμα μικρού παιδιού; Ίσως ακούγεται γελοίο αλλά για μένα είναι πραγματικότητα. Δεν κατάφερα να μεγαλώσω μέσα μου, έχω μείνει στα παλιά, στις εποχές που υπήρχαν αξίες, νιώθω τουλάχιστον τυχερή που πρόλαβα να πάρω μια γεύση από τότε.

Ηλικιακά μπορεί να μην είμαι τόσο μεγάλη, αλλά αισθάνομαι τόσο κουρασμένη, εξάλλου αυτό δεν παίζει ρόλο; Το πως αισθανόμαστε μέσα μας. Νιώθω λυπημένη, εξουθενωμένη, σαν να προσπαθώ να ανέβω ένα βουνό, στο οποίο όσο και αν σκαρφαλώνω, όση δύναμη και αν έχω καταβάλει δεν με οδηγεί πουθενά. Υπάρχουν στιγμές που απλά χάνομαι σε κάποιο όνειρο, ένα όνειρο με την ζωή που προσδοκούσα, γεμάτο με εικόνες που όταν ήμουν παιδί θεωρούσα πως θα ζούσα, πως με περίμεναν στο μέλλον μου. Ξυπνάω όμως στην ωμή πραγματικότητα, σκληρή αλλά αληθινή, ξυπνάω στην ζωή που δεν φανταζόμουν ότι θα ζούσα.

Είναι άπειρες οι φορές που κάνω εικόνα τον εαυτό μου να περπατά σε μια έρημο, όπου η ζέστη με τελειώνει, με καίει με γονατίζει. Όλοι εκείνοι που με πλήγωσαν είναι ξαπλωμένοι σε κάποια όαση, τους βλέπω καθώς περνάω. Αλλά εγώ δεν είμαι ευπρόσδεκτη εκεί, ούτε υπάρχει χώρος για μένα. Πάντα το ίδιο σκηνικό, η ίδια απογοήτευση. Πως να πείσω τον εαυτό μου ότι όλα θα πάνε καλύτερα, όταν η μια απογοήτευση διακατέχεται την άλλη πως να ελπίζεις; Δεν θέλω να είμαι αχάριστη, και ούτε είμαι, απλά θεωρώ τον εαυτό μου άτυχο σε κάποιους τομείς, ξέρω πως έχω περισσότερα από τον μέσο όρο του πληθυσμού αυτού του πλανήτη, ένα σπίτι, ένα πιάτο φαγητό αλλά μέσα μου είμαι άδεια. Δεν μπορώ πια να νιώσω, και αν έχουν ξεμείνει κάποια συναισθήματα, αυτά είναι πίκρας και θυμού. Όσο μελοδραματικό και αν ακουστεί, θα ήθελα τόσο πολύ να τρυπώσω κρυφά σε κάποια από τις οάσεις που συναντώ περπατώντας στην έρημο. Για λίγο, ίσα ίσα να ξαποστάσω, να πιω λίγο νερό να ξεκουραστώ από το περπάτημα.

Η αγάπη είναι απούσα από την ζωή μου, και γνωρίζω καλά πως σε κάποιον άνθρωπο με πολύ σοβαρότερα προβλήματα αυτό ίσως ακουστεί αστείο, αλλά για εμένα η αγάπη είναι κινητήριος δύναμη για τα πάντα. Άρα όσο εκείνη απουσιάζει τόσο περισσότερο και εγώ καθηλώνομαι στο σκοτάδι μου, στο ψηλό κακοτράχαλο βουνό που ανεβαίνω αλλά δεν φτάνω ποτέ στην κορυφή του, στα αγκάθια που πατάω και όσο και αν με πονάνε εγώ συνεχίζω εκεί ξυπόλυτη επάνω τους. Δεν ξέρω τι είναι. Μαζοχισμός; Πείσμα; Άμυνα; Πάντως για καλό δεν είναι αυτό το γνωρίζω.

Οι δυσκολίες λένε μας κάνουν δυνατότερους, απλά εγώ δεν τις αντέχω άλλο. Θέλω να βγω απο αυτόν τον λαβύρινθο, που ίσως μόνη μου δημιούργησα αλλά δεν βρίσκω την έξοδο. Υπήρξαν φορές που πίστεψα ότι βγήκα από εκεί, βλέποντας ένα λευκό φως, το οποίο όμως αποδείχτηκε στιγμιαίο, σαν μια αστραπή που φώτισε για λίγο το τοπίο, αλλά έσβησε γρήγορα και με έστειλε πίσω στον λαβύρινθο, στην έρημο και στο βουνό.

Δεν θέλω πια να ψάχνω τίποτα, δεν θέλω την αγάπη κανενός, ούτε να ζητιανεύω κανενός είδους συναίσθημα από κανέναν. Ίσως η αγάπη, ο έρωτας και όλα όσα είχα φανταστεί δεν είναι για μένα, ίσως πρέπει να το πάρω απόφαση και να το καταλάβω, μπορεί μόνο έτσι να λυτρωθώ πραγματικά. Αυτό που με κρατούσε τόσο καιρό ήταν η ελπίδα αλλά ξεθωριάζει και αυτή, όπως ακριβώς ξεθωριάζει και το καθετί μέσα μου. Μακάρι να υπήρχε κάποιο μαγικό κουμπί το οποίο θα διέγραφε τις πληγές μου και θα με ξαναγέμιζε με τα παιδικά μου όνειρα, αλλά δεν υπάρχει.

Η προσωπικότητα μου είναι καλυμμένη από πίσσα. Μια μαύρη πίσσα που δεν με αφήνει να προχωρήσω, που διαστρέβλωσε όλο μου το είναι, τον εαυτό μου, τις σκέψεις μου, τις θεωρίες μου. Τα κατέστρεψε όλα στο πέρασμα της. Πλέον έχει γίνει ένα με την ψυχή μου, ένα με την καρδιά μου ένα με το μυαλό μου. Πως να βγάλεις τόση μαυρίλα από ένα σώμα και μια ψυχή, ότι και να κάνεις έχει κολλήσει μέσα σου. Θέλω λοιπόν απλά να είμαι ήρεμη, έστω και αν αυτό σημαίνει πως παραιτούμαι από κάθε παιδικό μου όνειρο, και ότι η μοναξιά θα με συντροφεύει από εδώ και πέρα. Έτσι δεν θα πονάω τουλάχιστον, δεν θα υπάρχει κάτι να τρώει σαν σαράκι την ψυχή μου πια, ούτε ανεκπλήρωτοι έρωτες, ούτε ψεύτικες φιλίες ούτε σκληρά λόγια. Αφού δεν μπορώ να έχω την αγάπη που ζητάω, δεν θα συμβιβαστώ με ότι φτηνό βρεθεί μπροστά μου, καλύτερα να μην έχω τίποτα. Ας μείνω στους πρόποδες του βουνού, κουράστηκα να ανεβαίνω, εξάλλου δεν θα έβρισκα και κανέναν να με περιμένει στην κορφή του. Να βγω επίσης και από την έρημο, οι οάσεις δεν είναι για μένα.
Ας μείνω με την πίσσα και τα αγκάθια, τουλάχιστον όσο απαισιόδοξο και αν ακουστεί αυτά πλέον με ξέρουν καλά είναι ένα πια μέρος της ύπαρξης μου. Κάποτε πίστευα πως η ζωή είναι μια ταινία, και εγώ η πρωταγωνίστρια με το χαρούμενο τέλος να την περιμένει. Άργησα μα κατάλαβα πως ήμουν απλά μια κομπάρσος, ήμουν η στάση, όχι ο προορισμός. Ένα σκαλί για να ξαποστάσει ο ήρωας, προτού φύγει για την ευτυχία του.

Όσοι έχετε βρεθεί εδώ που είμαι ίσως καταλαβαίνετε τι εννοώ και πως νιώθω, όσοι πάλι όχι σας εύχομαι να μην βρεθείτε ποτέ σε αυτή τη θέση. ΖΗΣΤΕ ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ ΕΡΜΑΙΟ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΑΣ. ΜΕ ΑΚΟΥΤΕ; ΚΑΝΕΝΑΝ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ.

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Τα βιβλία μας

Φευγάτος
Αλέξανδρος Κουτρούλης - Φευγάτος
Μαργαρίτα Τσεντελιέρου - Το Μυστικό

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook