Γράφει η Κυριακή Χαριτάκη

 

Αλήθεια τώρα πες μου, πόσες φορές το έχεις πει; Φαντάζομαι πολλές, ίσως και καθε μέρα. Σίγουρα, κάθε φορά που τραβάς μόνος/η σου κουπί.

Φυσικά και δεν αναφέρομαι σε όσες και όσους έχασαν τους/τις συζύγους/συντρόφους τους, αυτό δεν το διαπραγματεύομαι καν. Είναι μια συνθήκη που σε αναγκάζει δια της βίας να μεγαλώσεις τα παιδιά σου μόνος/η και δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι χειρότερο από αυτό.

Υπάρχει όμως και κάτι εξίσου χειρότερο: Να μεγαλώνεις τα παιδιά σου με κάποιον που προσπαθεί να σου μαυρίσει τη ζωή μέσα από αυτά. Που σε οδηγεί πολλές φορές να πεις «Χίλιες φορές να τα μεγάλωνα μόνη μου, παρά μαζί σου».

Ναι ξέρω, θα βγείτε οι πατεράδες να διαμαρτυρηθείτε ότι δεν είναι όλοι έτσι, ότι υπάρχουν μαμάδες που αποξενώνουν και μπαμπάδες που ενδιαφέρονται, εντάξει τα ξέρω, τα αναγνωρίζω. Εγώ όμως δεν μπορώ να μιλήσω εξ ονόματος κανενός, παρά μόνο για μένα ως μητέρα. Και εγώ ως μητέρα βλέπω πως υπάρχουν γονείς που θέλουν και τη πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο.Και να μην ξαναφτιάξεις τη ζωή σου, και να λένε μαλακιες στο παιδί για σενα και να σου πετάνε 200 ευρώ το μήνα …

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ

 

*Το άρθρο παραχωρήθηκε από το https://singleparent.gr . Για οποιαδήποτε πληροφορία παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί τους