Δουλε(ί)ας το ανάγνωσμα

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Άλλο ένα βιογραφικό. Άγχος, διπλό, τριπλό τσεκάρισμα. Εστάλη; Μήπως χάθηκε στην κίνηση; Μήπως το απήγαγαν εξωγήινοι; Μήπως μου διέφυγε κάτι στις τελευταίες 150 φορές που τσέκαρα το email του παραλήπτη; Κοιτάς και ξανακοιτάς τα εισερχόμενα μήπως εμφανιστεί εκείνο το τρισκατάρατο «Failure sending mail» και σου γυρίσουν τα μάτια. Ακόμα τίποτα; Ουφ! Όλα καλά, πήγε.

Και περιμένεις κάποια απάντηση. Και οι μέρες περνούν (και χάνονται). Και όταν κάποια στιγμή ανέλπιστα χτύπα το κινητό σου και βλέπεις κλήση από κάποιον από τους «εξωτικούς προορισμούς» στους οποίους έχεις στείλει βιογραφικό, ξέρετε, Επτάνησα, Κρήτη (όλη η Κρήτη, δεν κάνεις διακρίσεις),πάνω Αιγαίο, κάτω Αιγαίο, πρώτο, δεύτερο, τρίτο πόδι, (τι δεν έχει στο Άγιο Όρος τουρισμό; Τι λες καλέ που θα μου πεις εσύ κλπ), αναπηδάς από την καρέκλα με σφυγμούς γύρω στους 130 και απαντάς με την πιο ευγενική φωνή που διαθέτεις, για να αντιμετωπίσεις τον (έτσι τον φαντάζεσαι) αδίστακτο manager, ή ανελέητο υπεύθυνο προσωπικού, ή τον ακόμα χειρότερο «πιο cool πεθαίνεις» υπεύθυνο προσλήψεων (η εμπειρία έχει δείξει ότι στατιστικά όσο πιο cool φαίνεται τόσο πιο παπάτζας αποδεικνύεται..)
Κι ακολουθούν τα εξής σενάρια. Να τα πούμε από:
1.κοντά,
2.Skype,
3.viber
4. Δεν τα λέμε ποτέ, έτσι πήρα να ακούσω τη φωνή σας κλπ. Και άντε και τα λέμε. Σεναρίων συνέχεια.
1.Δεν μου κάνεις(θεμιτό αν και όχι το επιθυμητό),
2.Μαλλον μου κάνεις, θα ξαναμιλήσουμε ( θεμιτό αν και λίγο ξεκρέμαστο)
3.Μου κάνεις, μιλάμε για τα περαιτέρω, πάρε με να σου πω τι θα μου στείλεις (ο cool που λέγαμε παραπάνω)…

Και τον παίρνεις τηλέφωνο και τον ξαναπαίρνεις και ο ταμ-τι-ρι-ρι δεν μπαίνει καν στον κόπο να το σηκώσει και να σου πει, «Αδερφούλη, συμπάθα μας, βρήκαμε καλύτερο». Τίποτα. Τέτοιος σταρχιδισμός. Βέβαια περνάν και διάφορα τραγικά ενδεχόμενα για την τύχη του εν λογω «υπεύθυνου», που είσαι σε εσωτερική πάλη για το τι είδους άνθρωπος είσαι τελικά, αν προτιμάς να πιστεύεις ότι τον χτύπησε κεραυνός (είχε σφοδρή κακοκαιρία στο νησί εχθες το βράδυ), από το να δεχτείς ότι το σύμπαν το υποδύεται για μια και μοναδική εμφάνιση ο απεχθής κλόουν του «It» και κάνει ζογκλερικά μόνο για εσένα. Τυχερούλααααα…

Και ενώ έχεις πέσει με τα μούτρα στο 2λιτρο του παγωτού για να αντιμετωπίσεις την απογοήτευση, τσουπ άλλο ένα εξ ουρανού τηλεφώνημα. Η αγγελία ζητούσε βοηθό μάγειρα. Στην τηλεφωνική σας επικοινωνία καταλήγετε ότι θέλει πολυμηχάνημα – χταπόδι, που θα αναλάβει λίγο πολύ όλα τα πόστα σε 12ωρη καθημερινή βάρδια, εννοείται χωρίς ρεπό, και θέλει και διαβεβαίωση (δεν το διευκρίνισε αν την θέλει γραπτή), ότι θα τα βγάλεις πέρα και δεν θα την κρεμάσεις στη μέση της σεζόν. Γιατί βεβαία ενδιαφέρεται για σοβαρά άτομα, όχι για σαχλοκούδουνα που μπορεί να πάνε και τελικά (άκουσον- άκουσον) να μην μπορέσουν να ανταπεξέλθουν σε αυτήν την εξαιρετική ευκαιρία.

Κλείνεις το τηλέφωνο με σκοπό να σκεφτείς την πρόταση εφόσον συσκεφτείς με τον εαυτό σου και ζυγίσεις τα αποθέματα αντοχής που διαθέτεις. Ψυχολογικές και σωματικές αντοχές. Το μυαλό σου λέει «πήγαινε, τη χρειάζεσαι την δουλειά», ενώ ταυτόχρονα ακούς την κραυγή αγωνίας και των 33 σπονδύλων που εκτείνονται από τον αυχένα μέχρι τον κόκκυγα να απειλούν με στάση εργασίας, αν δεν πρυτανεύσει η λογική και αν δεν κόψει την μαριχουάνα ο εγκέφαλος. Όσο για την καρδιά….

 

Κατακαημένη Αγλαΐτσα

Μοιράσου το!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Δείτε Επίσης

Βρείτε μας στο Facebook