TheBluez.gr » 💬 The Bluez Voices » “Εδώ Πολυτεχνείο”

“Εδώ Πολυτεχνείο”

Γεννήθηκα το 1979. Μικροαστική οικογένεια, ο πατέρας είχε μαγαζί, η μάνα δούλευε υπάλληλος γραφείου στα διυλιστήρια. Θυμάμαι τον μπαμπά μου να γυρνάει από τη δουλειά και να παίζει μαζί μας σα μικρό παιδί ενώ η μάνα μου φώναζε που δεν είχαμε τελειώσει ακόμα τα μαθήματα. Μια ζωή με ένα ξεσκονιστήρι στο χέρι, περπατούσαμε μέσα στο σπίτι με πατάκια για να μην της λερώσουμε το πάτωμα. Καθυστερούσαμε να βγούμε βόλτα για να περάσει ένα χέρι σφουγγάρισμα το χολ πριν βγούμε από την πόρτα!

Σχολεία, φροντιστήρια, μαθήματα. Να μας πάει, να μας φέρει, να μας κυνηγάει με ζακέτα, αχ αυτή η ζακέτα, εφιάλτης! Α ναι και κάλτσες! Πω Χριστέ μου, αυτές οι κάλτσες! Μέχρι Ιούνιο και από Σεπτέμβριο έπρεπε να φοράμε κάλτσες! Και γάλα. Πρωί βράδυ γάλα! Γυμνάσιο είχαμε φτάσει, αν δεν πίναμε το γάλα μας, γκρίνιαζε – το πίναμε για να γλιτώσουμε, ε μετά απλά το χύναμε κρυφά στο νιπτήρα.

Εγώ πέρασα σε σχολή στην Αθήνα, η αδερφή μου όμως πέρασε Νομική στην Κομοτηνή. Νόμιζε πως θα γλίτωνε τη ζακέτα, τα καλτσάκια και το γάλα, αλλά την πάτησε γιατί στην πραγματικότητα γλιτώσαμε εμείς, πιο συχνά ήταν Κομοτηνή η μάνα μου, παρά Αθήνα σπίτι μας. Είχε οργανώσει και τις άλλες μανάδες και είχαν κάνει κάτι σα σύλλογο και προμήθευαν μαζικά όλο τον φοιτητόκοσμο με κοτόσουπες, παστίτσιο και κέικ. Ακόμα έχουν επαφές μεταξύ τους!

Αυτή είναι η μάνα μου.

Η μάνα μου που 17 Νοέμβρη του 1973 ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο. Η μάνα μου που υπέφερε από συντριπτικά κατάγματα στα πόδια από τα σίδερα της πύλης που έριξε το τανκ. Η μάνα μου που για 4 μέρες την είχαν οι γονείς της για νεκρή, η μάνα μου που ακόμα κουτσαίνει, η μάνα μου που 44 χρόνια μετά ακόμα δε μπορεί να ακούσει ηχητικά ντοκουμέντα από εκείνη τη μέρα, που ακόμα δεν μπορεί να δει βίντεο και φωτογραφίες, ακόμα ζορίζεται να περάσει από την Πατησίων. Η μάνα μου που δεν τελείωσε ποτέ τις σπουδές της, η μάνα μου που επέζησε των γεγονότων, η μάνα μου που μας κυνηγούσε να φορέσουμε ζακέτα. Η μάνα μου που στάθηκε μαζί με όλη τη γενιά της, μπροστά στο τανκ, που με όλη την αθωότητα της ηλικίας της πίστεψε πως θα αλλάξει τον κόσμο.

Η μάνα μου που τον άλλαξε.

Που δεν έγινε κομματόσκυλο, που δεν βγήκε ποτέ στα κανάλια, που δυστυχώς πίστεψε πως οι συμφοιτητές της που έγιναν εξουσία κάποια στιγμή θα ήταν τίμιοι, θα κρατούσαν τα ιδανικά της εποχής τους, το πνεύμα της νιότης τους. Που δε θα ξεπουλούσαν τους αγώνες τους, το αίμα τους. Η μάνα μου που λιγότερο την πόνεσαν τα σπασμένα κόκαλα της και περισσότερο η προδοσία. Όλων τους. Που πάνε σήμερα και καταθέτουν στεφάνια. Δεν θέλει να ακούει τίποτα, κάνει σα να μην υπάρχει αυτή η μέρα. Παίρνει τηλέφωνο να μάθει αν τα εγγόνια της ήπιαν το γάλα τους και αν φόρεσαν ζακέτα.

Τα εγγόνια που καμιά φορά τη ρωτάνε:
– Γιαγιά, τι έπαθαν τα πόδια σου; Τι σημάδια είναι αυτά;
– Έπεσα και χτύπησα όταν ήμουν μικρή. Είδες για να μη προσέχω τι έπαθα; Γι’ αυτό να μην πηγαίνετε στα βράχια, θα χτυπήσετε. Και θα πονάει. Πολύ. Για πάντα.

Μαμά, θα με μαλώσεις που έγραψα αυτό το κείμενο μα θέλω να σου πω κάτι και δε βγαίνει εύκολα στον προφορικό λόγο, στον γραπτό είναι πιο εύκολο.

Σ’ αγαπώ τόσο πολύ! Και για το γάλα που με πίεζες να πιω και για τη ζακέτα που με ανάγκαζες να φορέσω. Μα πιο πολύ, σ’ αγαπώ για τα σημάδια στα πόδια σου και που ποτέ δεν τα χρησιμοποίησες για να κάνεις τη ζωή σου πιο εύκολη, μα πλέον τα κρύβεις για να μη σε ταυτίζουν με τους προδότες της γενιάς σου. Σ’ αγαπώ μαμά, γιατί τα σημάδια σου αυτά με έκαναν ελεύθερο άνθρωπο με αδούλωτη σκέψη. Σ’ αγαπώ μαμά γιατί το ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ δεν είναι μία μέρα κάθε χρόνο, κάθε 17 Νοέμβρη. Είναι το δικαίωμα μου να τους λέω ΠΡΟΔΟΤΕΣ και να μην μπαίνω φυλακή. Είναι το δικαίωμα μου κάθε 4 χρόνια να ψηφίζω άλλους. Κάθε φορά απογοητεύομαι, αλλά ξέρεις κάτι μαμά; ΕΣΥ μου έδωσες τη δυνατότητα να ελπίζω πως ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ κάποιοι δεν θα μας προδώσουν. Γι’ αυτό θα πηγαίνω κάθε φορά να ψηφίζω.

Ευχαριστώ Μαμά.

 

Αλεξάνδρα Π.

 

Πώς σας φάνηκε αυτή η ιστορία;

Πατήστε πάνω σε ένα αστέρι για να την βαθμολογήσετε!

Μέση βαθμολογία / 5. Αριθμός ψήφων:

Αφού σας άρεσε...

Ακολουθήστε μας στα social media!

10 σκέψεις στο ““Εδώ Πολυτεχνείο””

  1. Π Ρ Ο Σ Κ Υ Ν Ω !!!… Φιλε Γιωργο Σ. ναι ημασταν τοτε πολλοι….μεινε μονο στην φραση{ …που με ολη την αθωοτητα της ηλικιας της ΠΙΣΤΕΨΕ πως θ αλλαξει τον κοσμο…} κ στασου ευλαβικα μπροστα στο μεγαλειο ενος σεμνου ,καθαρου , τιμιου ,ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ανθρωπου ,που ΣΙΩΠΗΛΑ τασεται μεσα στην πληθωρα των ΑΝΩΝΥΜΩΝ ,γινεται ΜΑΝΝΑ που εμπνεει στην κορη Δυναμη, Καθαροτητα, Πιστη κ Ελευθερια !!! ετσι ΑΠΛΑ…!!! Συγκλονησμενη ΠΡΟΣΚΥΝΩ την ΑΘΟΩΤΗΤΑ!!!…

  2. Δηλαδη γιατι το εγραψε το κειμενο η κυρια για να μας πει για την ηρωΐδα μαμα της?
    Εμεις οι υπολοιποι 300 ηλιθιοι που πατησαμε την μπανανοφλουδα που οργανωσε η ΣΙΑ γιατι ο Παπαδοπουλος το ειχε παρει εθνικιστικα και αρχιζε να τους ενοχλει και χρειαζοταν να φυγει απο την μεση για να βγει στην επιφανεια το Καθαρμα ο Ιωαννιδης που παρεα με τον Σαμψων χαρισανε την μιση Κυπρο στα μεμετια?
    Ξερετε κατι ? αυτη δα η ιδεα μου ηρθε ξαφνικα καθως εγραφα πανω σε ενα τραπεζακι μεσα στο πολυτεχνειο προχειρα συνθηματα σε χαρτια απο τετραδια που τα πεταγαμε εξω και αλλοι τα μοιραζανε στα τρολεϋ και λεωφορια στην Πατησιων, Κατω η Χουντα , Εξω οι Αμερικανοι, Yankee go home κλπ κλπ…
    Λεω λοιπον …..ρε συ τι κανουμε εδω μεσα ? Με ποιον παμε να τα βαλουμε με μια στρατιωτικη δικτατορια? Με τους Αμερικανους?
    Πριν τις Εφτα το απογευμα οταν ανακοινωσαν απο τα μεγαφωνα οτι θα κλεισουν οι πυλες γιατι υπηρχε ειδηση για κινηδη αρματων στο Γουδι , μαζεψα τους δικους μου ολοι Κορυδαλλιωτες και λεω “Ρε σεις τι κανουμε εδω μεσα ρε? Δεν βλεπετε τους Εσατζηδες και Ασφαλιτες με τα καντρονια τυλιγμενα με σιδεροβεργα που εγραφαν αισχρα συνθηματα, εκαναν Μπαμ και απο το κοντο μαλι και απο την ριγα απο πισω στα μαλλια που ειχε σχηματισει το πηλικιο…δεν χρειαστηκανε τα αρματα για να ανοιξουν τις πορτες αυτοι οι Εσατζηδες που ηταν μεσα αρχισαν το ξυλο . Ευτυχως συμφωνησαμε να την κανουμε πανω στην στιγμη που στην Ομονοια ειχε γινει το ντου με δακρυγονα, ροπαλιες κλπ κλπ με την ψυχη στο στομα καταφεραμε να φτασουμε στον ηλεκτρικο που μολις ειχε φτασει απο Κηφισια και να κατεβουμε Πειραια.
    Με λιγα λογια πιαστηκαμε κοροϊδα μοας καλοστημενης παγιδας που ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ….ΕΛΕΟΣ….

  3. ημουν κι εγω εκει,κι αλλοι πολλοι,παρα πολλοι…και δεν εξαργυρωσαμε ΤΙΠΟΤΑ…κΑΙ υπερηφανευομαστε γιάυτο…Μονο μια ενστασουλα εχω σάυτα που λες κορη μου.Μην γενικευεις….Ηγενικευση ειναι το ..προπλασμα του φασισμου…Δεν ειναι ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΑΠΙΟΙ…..κΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ..ΟΣΟ ΕΧΟΥΜΕ ΙΔΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΑ.ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΟΣΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ…ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΟΔΗΓΕΤΕΙ…ΜΟΝΟ ΣΤΗ ΝΟΗΣΗ ΜΑΣ ΣΤΗΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ….ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΣΑΣ ΑΝΗΚΕΙ…ΘΑ ΤΟ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΜΕ ΟΟΟΟΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ! ΣΕ ΦΙΛΩ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ!

  4. Avatar
    Ειρηνη Μπουγιουρη

    ,,,,,,,,,,,,,,,,τι να πει καποιος ,τι να ανταπαντησει……………με συγλονησες κοριτσι μου και απλα υποκλινομαι στην ψυχη σου ,αλλα τα αριστα στην ΜΑΜΑ σου και σε καθε Μανα………………!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *